Ακόμη πιο δεξιά η Γαλλία

Ο πρόεδρος αναπαύεται

Άφαντος ήταν χθες ο μεγάλος νικητής των γαλλικών εκλογών, ο Νικολά Σαρκοζί. Αποσύρθηκε (πιθανότατα στη Μάλτα) για ολιγοήμερη ανάπαυση ώστε να «μπει στην ψυχολογία του προέδρου» και να αποφασίσει τη σύνθεση της κυβερνητικής ομάδας. Στο μεταξύ, στο Παρίσι, οι δικαστές δηλώνουν «ανήσυχοι» και τα εργατικά συνδικάτα απευθύνουν προειδοποιήσεις.

«Κάθε προσπάθεια να περάσουν μέτρα διά της βίας θα γυρίσει μπούμερανγκ», δήλωσε χθες ο ΖανΚλοντ Μαγί, ο γ.γ. του εργατικού συνδικάτου Force Οuvriere, κάνοντας ορισμένους αναλυτές να προβλέπουν ήδη- πριν καν διεξαχθούν οι κοινοβουλευτικές εκλογές του Ιουνίου και συνέλθει η νέα Εθνοσυνέλευση- ένα «καυτό» απεργιακά φθινόπωρο, ανάλογο με εκείνο που έζησε η Γαλλία το 1995. Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλούν στα εργατικά συνδικάτα τα σχέδια του Σαρκοζί να επιβάλει τη διεξαγωγή μυστικής ψηφοφορίας για κάθε απεργία που ξεπερνά σε διάρκεια τις οκτώ ημέρες καθώς και τη διασφάλιση κάποιων ελάχιστων υπηρεσιών σε περίπτωση απεργίας στον τομέα των μεταφορών.

Η πολιτική
Τα σωματεία των δικαστών, από την πλευρά τους, δηλώνουν «εξαιρετικά ανήσυχα» για κάποια άλλα σχέδιά του- ειδικότερα, για τη θέσπιση ιδιαίτερα αυστηρών ποινών για τους υπότροπους παραβάτες καθώς και για

ΤΑ ΧΘΕΣΙΝΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ

Ο τελικός απολογισμός ήταν 730 πυρπολημένα αυτοκίνητα, 592 συλλήψεις και 78 τραυματίες αστυνομικοί

την κατάργηση του ελαφρυντικού της νεαρής ηλικίας για τους υπότροπους ηλικίας 1617 ετών. «Πρόκειται για μια πολιτική σχεδιασμένη με αποκλειστικό γνώμονα την ασφάλεια, στη δεξιά γραμμή της πολιτικής που εφήρμοσε στο υπουργείο Εσωτερικών», δήλωσε ο δικαστής Ζαν-Φρανσουά Ζμιρού, κατηγορώντας τον νέο πρόεδρο της Γαλλίας πως προσεγγίζει «κοντόφθαλμα» το πρόβλημα της εγκληματικότητας.

Για τις επόμενες λίγες ημέρες, ωστόσο, ο Νικολά Σαρκοζί θα μείνει μακριά από όλα αυτά, μακριά και από τα επεισόδια που ξέσπασαν τη νύχτα του θριάμβου του, τόσο στο Παρίσι όσο και σε αρκετές ακόμα πόλεις της Γαλλίας (Λυών, Τουλούζ, Λιλ, Ναντ…) με τελικό απολογισμό 730 πυρπολημένα αυτοκίνητα, 592 συλλήψεις και 78 τραυματίες αστυνομικούς. Κάποιες πληροφορίες τον ήθελαν χθες να έχει απομονωθεί σε μοναστήρι. Τελικά εντοπίστηκε να φτάνει χθες το βράδυ στο αεροδρόμιο της Μάλτας, με ιδιωτικό αεροπλάνο.

Ο κ. Σαρκοζί ήταν απλά ντυμένος (με ένα τζιν και πουκάμισο χωρίς γραβάτα) και συνοδευόταν από τη σύζυγό του και τον 10χρονο γιο του, Λουί.

Συνεργάτες του Σαρκοζί ανέφεραν ότι ο νέος πρόεδρος της Γαλλίας θα επωφεληθεί σύντομων διακοπών για «να σκεφθεί σχετικά με την κυβέρνηση που θα αναλάβει καθήκοντα με την ορκωμοσία του» στο ύπατο αξίωμα. «Μετά την πολυτάρα- χη εκλογική μάχη, αυτές οι λίγες μέρες θα χρησιμεύσουν στον Νικολά Σαρκοζί για να μπει καλύτερα στο πνεύμα του τωρινού αξιώματός του» σχολίασε στα γαλλικά ΜΜΕ ο επικεφαλής του προεκλογικού επιτελείου, Κλοντ Γκεάντ. «Επίσης θα αναλογιστεί πώς θα καταρτίσει καλύτερα την πρώτη κυβέρνησή του», πρόσθεσε. Η νέα κυβέρνηση
Ο Σαρκοζί καλείται να αποφασίσει ποια θα είναι τη σύνθεση της κυβέρνησής του, που όπως ο ίδιος έχει δηλώσει θα περιοριστεί σε 15 υπουργεία (από 30 σήμερα) και θα αποτελείται κατά το ήμισυ από γυναίκες. Επικρατέστερος για τη θέση του πρωθυπουργού είναι ο πολιτικός σύμβουλός του, πρώην υπουργός Κοινωνικών Υποθέσεων και Παιδείας Φρανσουά Φιγιόν- αν και οι δημοσκοπήσεις δείχνουν πως ο (σαφώς περισσότερο κεντρώος) υπουργός Απασχόλησης Ζαν-Λουί Μπορλό είναι πιο λαοφιλής. Όσο για το αμφιλεγόμενο υπουργείο Μετανάστευσης και Εθνικής Ταυτότητας που έχει προτείνει ο Σαρκοζί, οι πληροφορίες τον θέλουν να αναθέτει τα ηνία του στη 41χρονη εκπρόσωπό του Ρασιντά Ντατί, μια δικηγόρο με καταγωγή από το Μαγκρέμπ -για προφανείς λόγους.


Βγάζουν τώρα τα μαχαίρια

Μετά την άνετη νίκη του υποψηφίου της Δεξιάς Νικολά Σαρκοζί, άγρια μάχη χαρακωμάτων εναντίον της Σοσιαλίστριας υποψηφίας για την προεδρία ήδη διεξάγουν οι δύο ηττημένοι από τη Σεγκολέν Ρουαγιάλ στην αναμέτρηση για το χρίσμα του υποψηφίου των Σοσιαλιστών, Ντομινίκ Στρος- Καν και Λοράν Φαμπιούς.

Μ ία μέρα μετά τις προεδρικές εκλογές, και περίπου έναν μήνα πριν από τις βουλευτικές, το Σοσιαλιστικό Κόμμα εισέρχεται σε περίοδο αλλαγών και εσωτερικών συγκρούσεων. Διακύβευμα, η επιβίωση και ανανέωση του κόμματος ως έχει, καθώς ορισμένοι πολιτικοί και οικονομικοί αναλυτές (όπως ειδικοί από την Γκόλντμαν- Σακς) ήδη μιλούν για κίνδυνο διάσπασης του κόμματος και σχηματισμός ενός νέου «δημοκρατικού» αριστερού κόμματος, με επικεφαλής τον ανεξάρτητο υποψήφιο στις προεδρικές εκλογές, Φρανσουά Μπαϊρού.

Στο πλαίσιο αυτής της προσπάθειας ανανέωσης του κόμματος θα κριθεί εξάλλου και το πολιτικό μέλλον, τόσο της Σεγκολέν Ρουαγιάλ όσο και του συντρόφου της και επικεφαλής του κόμματος Φρανσουά Ολάντ. Η Σ. Ρουαγιάλ μπορεί να δήλωσε στους οπαδούς της που συγκεντρώθηκαν χθες έξω από το αρχηγείο του κόμματος «μαζί θα προχωρήσουμε για την αλλαγή», αλλά η πορεία της κρατώντας τα ηνία του κόμματος δεν προμηνύεται απρόσκοπτη.

Οι αντιδράσεις
Έτσι, ο ηττημένος από τη Σεγκολέν στον αγώνα για το χρίσμα του υποψηφίου των Σοσιαλιστών πρώην πρωθυπουργός Λοράν Φαμπιούς, τόνισε με νόημα χθες: «Ο στόχος ήταν η Σεγκολέν να καταλάβει το προεδρικό μέγαρο, όχι το αρχηγείο του Σοσιαλιστικού Κόμματος. Πρόκειται για δύο διαφορετικά πράγματα», ενώ ο Ντομινίκ Στρος- Καν, πρώην υπουργός Οικονομικών, επίσης ηττημένος από τη Ρουαγιάλ για το χρίσμα του υποψηφίου του Σοσιαλιστικού Κόμματος για τις προεδρικές εκλογές, ανέφερε πως «μονάχα το μέλλον θα δείξει ποιος θα είναι ο ρόλος της Σεγκολέν Ρουαγιάλ». Ο πρώην υπουργός Πιερ Μοσκοβισί προχώρησε ακόμη περισσότερο, λέγοντας ξεκάθαρα: «Πρέπει να ευχαριστήσουμε τη Σεγκολέν Ρουαγιάλ και να στραφούμε προς το μέλλον».

Αβεβαιότητα επικρατεί και όσον αφορά το μέλλον του Ολάντ, χωρίς ωστόσο να έχουν εκφραστεί ακόμα απευθείας επικρίσεις για το πρόσωπό του. Ερωτηθείς για το θέμα αυτό, ο Στρος- Καν τόνισε ότι «δεν είναι σημαντικό εάν αυτός θα παραμείνει γραμματέας του Σοσιαλιστικού Κόμματος ή όχι. Το θέμα που με απασχολεί είναι πέραν αυτού».

Εκσυγχρονισμός
Ο Στρος- Καν προσέθεσε ότι επείγει η ανανέωση και ο εκσυγχρονισμός του κόμματος και προσφέρθηκε να ηγηθεί της προσπάθειας επανίδρυσης και μετεξέλιξής του σε «ένα σύγχρονο σοσιαλδημοκρατικό κόμμα». Ο Στρος- Καν είναι υπέρμαχος

ΖΗΤΗΜΑ ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ

Το Σοσιαλιστικό Κόμμα εισέρχεται σε περίοδο αλλαγών και εσωτερικών συγκρούσεων

της «μετακίνησης» των Σοσιαλιστών προς το Κέντρο, ώστε να αλλάξει η στάση τους προς την παγκοσμιοποίηση, την ελεύθερη αγορά και τις ριζικές οικονομικές μεταρρυθμίσεις. Στο ακριβώς αντίθετο μήκος κύματος κινείται ο Φαμπιούς, από τους βασικότερους αντιπάλους του Ευρωπαϊκού Συντάγματος. Θεωρείται ηγέτης της αριστερής πτέρυγας των Σοσιαλιστών, τάσσεται υπέρ της διατήρησης των παραδοσιακών συμμαχιών του κόμματος με την άκρα Αριστερά, και αυτό που προτείνει είναι επιστροφή του κόμματος στις «αριστερές» του ρίζες.


[ ΓΝΩΜΗ ] Μια Γαλλία που γηράσκει

Kατ΄ αρχάς, οφείλουμε να χαιρετίσουμε τη νίκη του Νικολά Σαρκοζί στις προεδρικές εκλογές: ήταν μια νίκη καθαρή που ανοίγει, όπως ο ίδιος είπε, «μια νέα σελίδα». Σηματοδοτεί όχι μόνο μια αλλαγή γενιάς, αλλά και το πέρασμα σε ένα στάδιο της ιστορίας μας που η χώρα θα ήθελε πιο δυναμικό, πιο αποτελεσματικό. Σε τελική ανάλυση, επιλέγοντας ανάμεσα σε δύο προγράμματα, σε δύο θεωρήσεις της κοινωνίας, οι Γάλλοι πριμοδότησαν τη δράση. Απέναντι στη Σεγκολέν Ρουαγιάλ- Μάνα Κουράγιο, αφοσιωμένη ολόψυχα στο να συντροφεύσει τους Γάλλους στις δυσκολίες τους, προτίμησαν εκείνον που παρουσιάστηκε ως φορέας μιας υπόσχεσης για δράση εναντίον της αναγγελθείσας παρακμής.

Η επιλογή αυτή, όμως, είναι συνάμα καρπός ενός ξεκάθαρου συσχετισμού δυνάμεων: μια δεξιά Γαλλία ψήφισε δεξιά. Τα αποτελέσματα του δεύτερου γύρου ήταν απολύτως σύμφωνα με εκείνα του πρώτου, αποκαλύπτοντας μια ιστορικά αδύναμη Αριστερά. Στην πραγματικότητα, η υπεροχή της Δεξιάς και η επιτυχία του Σαρκοζί ανάγονται στη σύζευξη δύο κοινωνικών παραμέτρων. Πρώτον, της δυναμικής απαίτησης για τάξη και εξουσία. Και δεύτερον, του ίδιου του δημογραφικού προβλήματος της χώρας. Η Γαλλία του Νικολά Σαρκοζί είναι επίσης μια Γαλλία που γηράσκει. Και όσο περισσότερο μεγαλώνουμε σε ηλικία τόσο περισσότερο τείνουμε να ψηφίσουμε υπέρ του. Αυτά τα δύο χαρακτηριστικά που στηρίζουν την υπεροχή της Δεξιάς θα αποτελέσουν για τον πρόεδρο Σαρκοζί μια πρώτη πηγή αντιφάσεων που θα πρέπει να υπερβεί: μπορούμε a priori να θεωρήσουμε πως η ψήφος που τον ανέδειξε νικητή είναι συντηρητική με την πολιτική έννοια του όρου, ενώ την ίδια στιγμή ο ίδιος εξελέγη με την υπόσχεση της κίνησης, της αλλαγής του κοινωνικοπολιτικού σκηνικού.

Ο νέος πρόεδρος θέλει επίσης να γίνει εκείνος που θα μετακινήσει τα διαχωριστικά όρια της δημόσιας ζωής. Ενσωματώνοντας στο μέγιστο δυνατό αυτό το Κέντρο που ο Φρανσουά Μπαϊρού ήθελε αυτόνομο και φτάνοντας μέχρι το περιθώριο της Αριστεράς.

Όπως έχουν τα πράγματα, η τελευταία πιθανότατα θα τον διευκολύνει. Θα δυσκολευτεί πράγματι πολύ να εξασφαλίσει μια καλή επίδοση στις κοινοβουλευτικές εκλογές, διότι το Σοσιαλιστικό Κόμμα πρέπει να αντιμετωπίσει μέσα στην ήττα του τρία ερωτήματα που έχουν αφεθεί σε μεγάλο βαθμό στη μοίρα τους από το 2002: το ερώτημα της ταυτότητας, δηλαδή της σχέσης που επιδιώκει να εγκαθιδρύσει με τη γαλλική κοινωνία· το ερώτημα της στρατηγικής του, διότι μη έχοντας πλέον εφεδρείες στα αριστερά πρέπει να κοιτάξει προς το Κέντρο αν θέλει μια μέρα να κυβερνήσει· και το ερώτημα της ηγεσίας του, καθότι η Σεγκολέν Ρουαγιάλ, παρά τα προσόντα και το πολιτικό ένστικτο που διαθέτει δεν έπεισε ώστε να επιβάλει μια αποφασιστική μεταστροφή. Η «δημόσια προσφορά» που έκανε τη βραδιά της ήττας υπέρ της ανανέωσης του Σοσιαλιστικού Κόμματος ήταν τουλάχιστον αναπάντεχη. Η ανασύνθεση και η ανανέωση αποτελούν ένα πρόγραμμα βαρύ και χρονοβόρο.

Ο Ζαν-Μαρί Κολομπανί είναι ο διευθυντής της εφημερίδας «Le Μonde».