Βασίλισσα στον κάμπο

Aπό τη Μαγνησία άρχισε η Αργοναυτική Εκστρατεία. Και από το Πανθεσσαλικό οι φίλοι της Λάρισας οραματίζονται ότι θα αρχίσει η εκστρατεία για την επιστροφή της θρυλικής ΑΕΛ στις υψηλές θέσεις του ελληνικού ποδοσφαίρου. Το 2-1 επί του Παναθηναϊκού στον τελικό του Κυπέλλου δεν ήταν μια απλή νίκη. Αλλά ένας κρυστάλλινος και πανάξιος θρίαμβος!

Τα σχέδια του σπουδαίου επιτεύγματος ανήκουν εξ ολοκλήρου σε έναν πρώην «πράσινο», τον Γιώργο Δώνη. Ως άλλος… Ντε Κίρικο (σχεδίασε τη διαδρομή του τρένου του Πηλίου) με την άριστη τακτική του ένωσε με γραμμή θριάμβου τον Βόλο με τη Λάρισα. Και έδωσε το δικαίωμα στους εκστασιασμένους εκδρομείς να πανηγυρίζουν σε όλη τη διαδρομή. Η «βυσσινί» στρατιά έβαλε το πρώτο γκολ πριν από την έναρξη του τελικού. Γιατί ο κόσμος της ΑΕΛ στις εξέδρες ήταν περισσότερος. Διψασμένος. Ενθουσιώδης. Με πάθος και πίστη για την επιτυχία. Στον αντίποδα, οι φίλοι του «τριφυλλιού» ταξίδεψαν μέχρι τον Βόλο και το μυαλό τους ήταν στο Final Four του μπάσκετ. Εδώ και χρόνια μόνο η πορτοκαλί μπάλα κάνει υπερήφανους τους Παναθηναϊκούς. Ούτε η… φιστικί φανέλα, γούρικη σε όλη την εφετινή διαδρομή του Κυπέλλου, έφερε την άνοιξη στον ΠΑΟ. Η δε Λάρισα ακόμη και στο… look είχε τη δική της τρανταχτή απάντηση! Απέναντι στον νεωτερισμό των τεχνοκρατών της Παιανίας χρησιμοποίησε ανάμνηση και συναίσθημα. Οι ποδοσφαιριστές του Δώνη εμφανίστηκαν με ριγωτές α λα Μονακό φανέλες, πανομοιότυπες με αυτές που φορούσαν οι Κμίετσικ – Άνταμτσικ στον τελικό του ΄85. Μια ομάδα, μια ιστορία…

Ο Παναθηναϊκός, μπλεγμένος στη δίνη των προβλημάτων του, απέτυχε σε ένα ακόμη ραντεβού σ΄ ετούτη τη σεζόν. Η ψυχολογία πεσμένη. Οι παίκτες εκτός τόπου και χρόνου. Όσοι ζητούν πριμ και έξτρα παροχές καλό είναι να συνειδητοποιήσουν σε ποια ομάδα αγωνίζονται. Γιατί όταν χάνεις από όλες τις ομάδες που κινδυνεύουν με υποβιβασμό, κάτι στραβό υπάρχει. Όσο για τον Μουνιόθ, ετοιμάζει τις βαλίτσες της επιστροφής και πέρα από τα θετικά της αρχικής του πορείας, στην Παιανία δεν θα τον θυμούνται για τίποτα περισσότερο. Η ευγένεια και το χαμόγελο πολύ ωραία μεν, δεν αρκούν δε. Ο ΠΑΟ χρειάζεται επειγόντως προπονητή και όχι πειράματα τύπου Πεσέιρο ή άλλων εξ ορισμού πειραματικών λύσεων.

ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΝΙΚΗΣ
Ο Δώνης επέλεξε να χτυπήσει στην αρχή και στο τέλος του αγώνα. Νωρίς, όταν ο αιφνιδιασμός είναι ο καλύτερος σύμμαχος για το αουτσάιντερ. Και στο φινάλε, την ώρα που το φαβορί δίνει τον υπέρ πάντων αγώνα δέχεται τη σφαλιάρα. Τα υπόλοιπα είναι λεπτομέρειες και στιγμές που θα θυμόμαστε από έναν όχι ιδιαίτερα ποιοτικό τελικό. Όπως την απίστευτη ευκαιρία του Μάντζιου στις καθυστερήσεις του ματς. Μια φάση «σημείο αναφοράς» του αγώνα, καθ΄ όσον ο ταλαντούχος επιθετικός έστειλε πλασέ στην αγκαλιά του πεσμένου Κοτσόλη! Αν είχε δυνάμεις από το οφθαλμοφανές φάουλ του Ρομέρο, ο κίπερ της Λάρισας ασφαλώς και θα έπρεπε να σηκωθεί από το χόρτο και να πει ένα μεγάλο «ευχαριστώ» στον Μάντζιο. Τέτοιο δώρο έκανε ο κυνηγός και το ματς δεν πήγε στην παράταση.

Το 1-0 ήρθε ενώ ο ήλιος ακόμη φώτιζε το Πήλιο. Στο 2΄ ο Φωτάκης χτύπησε φάουλ και ο Κόζλεϊ νίκησε στον αέρα τον Γκούμα, στέλνοντας την μπάλα στα δίχτυα του Εμπέντε. Ο διεθνής στόπερ του ΠΑΟ θα πρέπει να σκέφτεται σοβαρά την απόσυρση. Είναι κρίμα να ταλαιπωρεί και να ταλαιπωρείται. Ο Παναθηναϊκός ισοφάρισε με πέναλτι του Παπαδόπουλου στο 43΄. Το κέρδισε με συνδυασμό μαγκιάςπονηριάς ο ίδιος ο επιθετικός, σε μονομαχία του με τον Φέρστερ. Η Λάρισα εξασφάλισε το τρόπαιο στο 81΄ (2-1). Ο Φωτάκης με «σαραντάρα» μπαλιά βρήκε τον Αντσουέ, το δίδυμο Γκούμα- Μόρις λειτούργησε τρικλίζοντας λες και μόλις είχε βγει από μεζετζίδικο και ο ταχύτατος κυνηγός από την Γκαμπόν ευστόχησε απέναντι στον Εμπέντε.

Γιατί νίκησε η Λάρισα; Είχε επιμονή και υπομονή. Στρατηγική από τον Δώνη και άριστο στήσιμο σε διάταξη 4-1-4-1. Ο Μπασιλά ήταν λίμπερο στον χώρο του κέντρου και, μολονότι αργός, διέθετε άλμα και κέρδιζε αρκετές μπάλες. Αν οι ακραίοι Κλέιτον, Σίλβα (μπήκε φουριόζος αλλά γρήγορα ξεφούσκωσε) και Αλωνεύτης ήταν περισσότερο αποτελεσματικοί, η ΑΕΛ θα έπαιζε πραγματικά καλά και θα κέρδιζε το Κύπελλο διά περιπάτου, δίχως το άγχος μήπως κάτι στραβώσει στο φινάλε.

ΧΑΟΣ…
Όσο για τον ΠΑΟ, ήταν δέσμιος των επιλογών του και του ανήμπορου να αντιδράσει Μουνιόθ. Ο Βύντρα θύμιζε τις αλήστου μνήμης εποχές του Λαγωνικάκη. Έπαιζε ως αριστερός μπακ και προτού κινηθεί έπρεπε να φέρει την μπάλα από το αριστερό πόδι στο δεξί. Οι μέσοι δίχως εμπνεύσεις ήταν αδύνατο να φτιάξουν παιχνίδι, ο Ίβανσιτς πιο πολύ γλιστρούσε παρά έδινε σωστές πάσες και ο Παπαδόπουλος ήταν αδύνατο να κερδίσει μόνος τις συμπληγάδες των Φέρστερ- Νταμπίζα. Τι να περιμένεις όταν ο καλύτερος παίκτης είναι ο Νίλσον; Σε έναν ελληνικό τελικό, εκεί όπου η φλόγα του πάθους πρέπει να κυριεύει τους γηγενείς, ο Σουηδός έδωσε μαθήματα σοβαρότητας. Η σκούπα ας μην τον συμπαρασύρει.

Ο Διγκόζης έδειξε αμυντικός χαφ ολκής. Ο Αντσουέ πιστώνεται το γκολ της νίκης, ο Φέρστερ, πλην του πέναλτι, υπέροχος, και ο Νταμπίζας επιβλητικός όπως ένα… πηλιορείτικο αρχοντικό- απροσπέλαστος στην άμυνα. Όσο για τον Φωτάκη, δύο πάσες, ισάριθμα γκολ. Άραγε ο Μουνιόθ κατάλαβε από το βίντεο την παγίδα που του έστησε ο Δώνης;

Συμπέρασμα; Ο Παναθηναϊκός, ακόμη και όταν πήρε τα ηνία του ματς και πίεζε με τον (σχετικά ατομιστή) Ίβανσιτς, ουδέποτε έπεισε για τις δυνατότητές του. Οι χαμένες ευκαιρίες ήταν… τζούφιες. Προσπάθειες άνευ ουσίας. Το στραπάτσο, για τους μυημένους, απολύτως αναμενόμενο.

Ο Βασσάρας θέλησε να βγάλει το ματς δίχως κάρτες και με το τουπέ διαιτητή των ημιτελικών του Τσάμπιονς Λιγκ. Άφησε το σκληρό παιχνίδι και στην πορεία ο έλεγχος χάθηκε, γιατί έπεφταν κορμιά. Σωστό το υπέρ του ΠΑΟ πέναλτι, αλλά όφειλε να δώσει ένα δίλεπτο νωρίτερα την ανατροπή του Κόζλεϊ από τον Γκούμα. Ή να τιμωρήσει τον «πράσινο» αμυντικό, ο οποίος ζητούσε να χρεωθεί με κάρτα ο Σλοβάκος σκόρερ για θέατρο…

Κίτρινες: Διγκόζης, Φέρστερ, Φωτάκης, Κοτσόλης, Ίβανσιτς, Αντσουέ, Σέριτς, Μάντζιος.

ΛΑΡΙΣΑ: Κοτσόλης, Γκαλίτσιος, Βενετίδης, Νταμπίζας, Φέρστερ, Μπασιλά, Φωτάκης, Διγκόζης, Κλέιτον (85΄ Βάλλας), Κόζλεϊ (59΄ Αντσουέ), Αλωνεύτης (73΄ Καλαντζής).

ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ: Εμπέντε, Νίλσον (82΄ Σέριτς), Βύντρα, Γκούμας, Μόρις, Τζιόλης (85΄ Μπίσκαν), Λεοντίου, Ίβανσιτς, Νίνης (72΄ Ρομέρο), Μάντζιος, Παπαδόπουλος.


«Να πανηγυρίσουμε στην Καλαμαριά»

Mισή χαρά ήταν για τη Λάρισα η κατάκτηση του Κυπέλλου, αφού η άλλη μισή βρίσκεται στον δεύτερο τελικό- αυτόν για την παραμονή στη μεγάλη κατηγορίαπου έχει μπροστά της η ομάδα την Κυριακή στην Καλαμαριά.

Από τα ξημερώματα της Κυριακής, όταν οι πανηγυρισμοί στους δρόμους και τις πλατείες της πρωτεύουσας της Θεσσαλίας πήραν τέλος, παίκτες, προπονητής και φίλοι της Λάρισας έστρεψαν την προσοχή τους στον επόμενο τελικό που έχει η ομάδα τους, αυτόν με την Καλαμαριά την Κυριακή. Από την έκβαση του αγώνα στη Θεσσαλονίκη θα κριθεί και το μέλλον της ομάδας του κάμπου στη Σούπερ Λίγκα. Και όπως είναι φυσικό, ούτε σαν σκέψη δεν περνά από το μυαλό κανενός πως η ΑΕΛ δεν θα μετέχει την επόμενη

ΔΙΓΚΟΖΗΣ

Δεν είμαστε ευχαριστημένοι από την πορεία μας στο πρωτάθλημα, τόσο από άποψη βαθμολογικής συγκομιδής όσο και από πλευράς εμφανίσεων. Η ουσία είναι να σωθεί η ομάδα

αγωνιστική περίοδο στο πρωτάθλημα της Α΄ Εθνικής.

Αυτό φάνηκε και από τις δηλώσεις ενός εκ των πρωταγωνιστών του τελικού του Κυπέλλου, του Άγγελου Διγκόζη, χθες, στον ραδιοφωνικό σταθμό SuperΣΠΟΡ FΜ 94,6. Τόνισε ο άσος των «βυσσινί»: «Το κακό είναι πως δεν μπορούμε να το χαρούμε όπως θα θέλαμε, γιατί ακόμη δεν έχουμε εξασφαλίσει τη σωτηρία μας. Έχουμε ένα πολύ δύσκολο παιχνίδι την επόμενη Κυριακή απέναντι στην Καλαμαριά, που είναι μια εξαιρετική ομάδα. Ακόμη και μετά το παιχνίδι χθες, σκεφτόμασταν το ματς του πρωταθλήματος. Δεν είναι και το καλύτερο να έχεις κατακτήσει το Κύπελλο και να υποβιβαστείς, κάτι που απευχόμαστε. Η χρονιά είναι πετυχημένη μόνο όσον αφορά στο κομμάτι του Κυπέλλου. Δεν είμαστε ευχαριστημένοι από την πορεία μας στο πρωτάθλημα, τόσο από άποψη βαθμολογικής συγκομιδής όσο και από πλευράς εμφανίσεων. Η ουσία είναι να σωθεί η ομάδα και από εκεί και πέρα ο Γιώργος Δώνης είναι ένας έξυπνος προπονητής και θα κάνει ό,τι χρειαστεί για το καλό της ομάδας».

ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΠΑΝΤΟΥ
Από τον Βόλο μέχρι τη Λάρισα, όλα θύμιζαν μεθυσμένη πολιτεία μετά το σφύριγμα της λήξης του τελικού τού Κυπέλλου από τον Κύρο Βασσάρα. Οι φίλοι της Λάρισας ξεχύθηκαν στους δρόμους της πόλης, πανηγυρίζοντας για την κατάκτηση του Κυπέλλου έπειτα από 22 χρόνια. Οι οπαδοί της ομάδας που βρέθηκαν στον Βόλο, ακολούθησαν το πούλμαν των νικητών μέχρι την πόλη τους, ενώ αρκετός κόσμος είχε συγκεντρωθεί στα διόδια του Μοσχοχωρίου, στην Εθνική Οδό Αθήνας- Θεσσαλονίκης, στο ύψος της Λάρισας, περιμένοντας τους θριαμβευτές.

Περίπου 3.000 οπαδοί της ΑΕΛ έδωσαν το «παρών» στο Αλκαζάρ, όπου κατευθύνθηκαν μετά την επιστροφή στη βάση τους οι παίκτες και το τεχνικό επιτελείο της κυπελλούχου, και τους αποθέωσαν. Με την ολοκλήρωση της υποδοχής της ομάδας στο γήπεδο, το πανηγύρι «μεταφέρθηκε» στους δρόμους και την κεντρική πλατεία της πόλης, όπου οι φίλοι της ομάδας το γλέντησαν μέχρι τις 2 το πρωί.

Ο ΔΩΝΗΣ
Η κατάκτηση του Κυπέλλου από τη Λάρισα αποτέλεσε την καλύτερη απάντηση του Γιώργου Δώνη σε όλους τους προπονητές της εξέδρας. Σε όλους εκείνους, που σε κάθε εντός έδρας παιχνίδι της ΑΕΛ είχαν κάτι να προσάψουν στον Έλληνα τεχνικό.

Από το βράδυ του Σαββάτου, το κλίμα που είχε διαμορφωθεί σε βάρος του Δώνη φαίνεται να έχει αλλάξει. Όχι δραματικά, αλλά σε ένα σημαντικό βαθμό. Αρκετοί από τους φίλους της ομάδας που έγιναν η αιτία την περασμένη Κυριακή κόντρα στον ΠΑΟ, ο προπονητής της Λάρισας να «βγει» από τα ρούχα του, δεν εμφανίσθηκαν στο γλέντι που στήθηκε στην πόλη μετά την κατάκτηση του Κυπέλλου, ενώ κάποιοι άλλοι φαίνεται να διαφοροποιούν τη στάση τους.

Σχετικά με το μέλλον του Δώνη στην ΑΕΛ, όλα δείχνουν ρευστά. Όλα, εκτός από την επιθυμία του ισχυρού άνδρα της ΠΑΕ Κώστα Πηλαδάκη, ο οποίος όπου σταθεί και όπου βρεθεί, εκφράζει την αμέριστη συμπαράστασή του στον προπονητή, λέγοντας πως επιθυμία του είναι να συνεχισθεί η συνεργασία των δύο πλευρών.

Έτσι λοιπόν, αν και όπως δείχνουν τα πράγματα τα πάντα θα κριθούν μετά το ματς της Κυριακής στην Καλαμαριά, εντούτοις η γενική εκτίμηση είναι πως οι πιθανότητες να συνεχίσουν μαζί Δώνης και Λάρισα είναι πολύ μεγάλες, στην περίπτωση που η κυπελλούχος Ελλάδος εξασφαλίσει την παραμονή της στη Σούπερ Λίγκα.


Δεν είχα αμφιβολία ότι θα σκοράρω

Στη Λάρισα τον αποκαλούν «το βέλος από την Γκαμπόν»! Και ο Ανρί Αντσουέ στο Πανθεσσαλικό φρόντισε να το επιβεβαιώσει όταν έγινε… Λούης, χάθηκε από τα μάτια των Μόρις- Γκούμα και ξετίναξε με οβίδα τα δίχτυα του Εμπέντε.

«Αν ήμουν σίγουρος πως θα βάλω το γκολ όταν βρέθηκα απέναντι από τον γκολκίπερ του Παναθηναϊκού; Μα, ασφαλώς. Δεν είχα καμία αμφιβολία. Για να είμαι ακριβής, ήμουν βέβαιος ότι θα σημείωνα γκολ στον τελικό. Το έλεγα στη σύζυγό μου σε όλη τη διάρκεια της εβδομάδας», τονίζει στα « ΝΕΑ» το πρόσωπο του τελικού. Μιλά μόνο γαλλικά και ελάχιστα ισπανικά. Η γυναίκα του δίπλα, η Άντζι, το επιβεβαιώνει σε άπταιστα αγγλικά: «Έτσι είναι. Είχε μια σιγουριά ο Ανρί».

Ακούγοντας το «Ανρί» με μιας έρχεται στον νου ο διάσημος Τιερί Ανρί της Άρσεναλ και κάνουμε λόγο στον Αντσουέ για το ιδιότυπο παιχνίδι των λέξεων. Χαμογελά. Γνωρίζει πως κάποιοι στη Λάρισα κάνουν τέτοιου είδους λογοπαίγνια. «Ακόμη και τέτοια να λένε, αποτελεί για μένα μεγάλη τιμή. Ο Ανρί είναι κορυφαίος επιθετικός», σημειώνει.

Πώς ένιωσε τη στιγμή του γκολ; «Οτιδήποτε και να πω για τα συναισθήματά μου εκείνη την ώρα θα είναι λίγο. Το γκολ ήταν πολύ σημαντικό για τη Λάρισα. Ένα μόνο θα τονίσω. Τρελάθηκα από τη χαρά μου. Και ξέσπασα».

Η Λάρισα, εδώ και δεκαετίες δεν είχε πανηγυρίσει τρόπαιο. «Το έμαθα καλά όσον καιρό είμαι στην πόλη. Όλοι γι΄ αυτό το θέμα μιλούσαν. Πληροφορήθηκα τι συνέβη και ήξερα πως από το 1985 δεν κατέκτησε Κύπελλο. Το δικό μου γκολ έδωσε χαρά σε τόσο κόσμο».

Έως το βράδυ του τελικού, αρκετοί αναφέρονταν στην ταχύτητα του Στάθη Αλωνεύτη. Τώρα, οι πάντες μιλούν για τη σφαίρα Αντσουέ. «Η ταχύτητα είναι πολύ μεγάλο προσόν για έναν παίκτη στο σύγχρονο ποδόσφαιρο. Έφυγα πολύ γρήγορα από την μπαλιά του Φωτάκη και σημάδεψα σωστά. Ποιος είναι πιο γρήγορος, εγώ ή ο Αλωνεύτης; Τι να πω…», αναφέρει και γελά χωρίς να κρύβει την ικανοποίησή του για το μαγικό διήμερο που ζει.

Εκτός από την ιστορία της Λάρισας γνωρίζει την ελληνική; «Φυσικά. Μαθαίνω για την Ελλάδα και δεν κρύβω πως μου αρέσει πάρα πολύ. Την αγαπώ τη χώρα σας. Το ποδοσφαιρικό όνειρό μου, μάλιστα, είναι

ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ!

Μαθαίνω για την Ελλάδα.
Αγαπώ τη χώρα σας. Το ποδοσφαιρικό όνειρό μου, μάλιστα, είναι να κερδίσω τίτλο πρωταθλητή. Γιατί όχι με τη φανέλα της Λάρισας!

να κερδίσω τίτλο πρωταθλητή. Γιατί όχι με τη φανέλα της Λάρισας;».

ΣΤΗΝ ΙΒΗΡΙΚΗ
Η διαδρομή του Αντσουέ δεν ήταν τόσο εύκολη. Στα 27 χρόνια του έχει γυρίσει αρκετές ομάδες σε Πορτογαλία και Ισπανία. «Από την Μπελενένσες και την Αλαβές πήγα για δυο- τρεις μήνες στη Σαουδική Αραβία. Δεν μου άρεσε όμως και έφυγα. Έτσι βρέθηκα στη Λάρισα και πανηγυρίζω το Κύπελλο. Είμαι δανεικός από την Αλαβές, θα δούμε τι θα βγάλει το μέλλον».

Κοντά του, στη Λάρισα, ο Ανρί Αντσουέ έχει τη σύζυγό του. Χαίρεται για το κατόρθωμα του επιθετικού, αλλά λέει: «Έχουμε τρία παιδιά που μένουν στην Πορτογαλία. Έτσι, δεν είναι όλη η οικογένεια στην Ελλάδα» και σκέφτεται πότε θα συναντηθούν. Γιατί μόνο τα τηλεφωνήματα δεν αρκούν.


Το εξπρές της καταξίωσης

Σαφώς πιο γρήγορος από το… τρενάκι του Πηλίου, ο επονομαζόμενος και «τρένο» Γιώργος Δώνης ακολουθεί τη διαδρομή προς την καταξίωση. Τη δεύτερη σεζόν που οδηγεί τη Λάρισα στη μεγάλη κατηγορία, ο Δώνης κατέκτησε ένα Κύπελλο και δήλωσε: «Είναι πολύ μεγάλη στιγμή για μας και την ομάδα, που ανέβηκε ύστερα από 10 χρόνια στην Α΄ Εθνική, να στεφθεί τόσο νωρίς κυπελλούχος. Ποιος θα το περίμενε, αλήθεια; Εμείς απολαμβάνουμε το τώρα. Οι χαρές στο ποδόσφαιρο κρατούν λίγο και κοιτάζουμε το επόμενο ματς με την Καλαμαριά».

Κι αν στο Κύπελλο η ΑΕΛ γιορτάζει, στο πρωτάθλημα ζει με την αγωνία του υποβιβασμού. Ο Δώνης είπε: «Δεν είχαμε τύχη στο πρωτάθλημα. Η ομάδα άξιζε να είναι ψηλότερα και πρέπει αφού σωθούμε να δούμε πώς θα παρουσιαστούμε την επόμενη σεζόν καλύτεροι. Διάφορες συγκυρίες, τραυματισμοί και λάθη μάς οδήγησαν σε αυτή τη δύσκολη θέση. Το μυαλό μας βρίσκεται μόνο στο παιχνίδι εναντίον της Καλαμαριάς. Ελπίζω να πάρουμε το αποτέλεσμα που θέλουμε. Θέλω ο κόσμος που μας βοήθησε στον Βόλο να έρθει και στην Καλαμαριά».

«ΕΙΧΑΜΕ ΤΥΧΗ»
Φυσικά, ο θριαμβευτής προπονητής σχολίασε και τον τελικό: «Το 1-0 μας έδωσε προβάδισμα και η ισοφάριση ήρθε από δική μας αδράνεια. Είχαμε την τύχη με το μέρος μας, το ομολογώ. Όση τύχη δεν είχαμε στο πρωτάθλημα, βρέθηκε τώρα κοντά μας σε ένα ισορροπημένο παιχνίδι».

Τέλος, ο Δώνης εξήρε την παρουσία των παικτών του, αρνήθηκε να πει κάτι για τη διαιτησία και αφιέρωσε το τρόπαιο του Κυπέλλου στη διοικητική ηγεσία της ΑΕΛ και τους δυναμικούς φίλους της ομάδας.