Φαινόμενα

Τηλεπρολετάριοι ενωθείτε!

Όταν η τηλεόραση α λα Αννίτα Πάνια βαυκαλίζεται ότι κάνει, με άναρθρες κραυγές, αντίσταση στην κατεστημένη σοβαροφανή…

Εν τω μέσω του καρναβαλικού αλαλούμ στο φινάλε της εκπομπής Je t΄ aime ακούστηκε η θερμή ευχή της Πάνια προς τον νέο καναλικό συγκάτοικο Νίκο Χατζηνικολάου. Ο θίασος των ξεσαλωμένων γύρω της την ίδια στιγμή ούρλιαζε στον δικό του τρελό ασυνάρτητο σκοπό. Ειρωνεία για τη σοβαροφανή χατζηνικολάκειο τηλεόραση, που είχε ετοιμάσει μια «συγκλονιστική αποκάλυψη» για τα περιβόητα ομόλογα; Μάλλον μια πολύ φυσική «συνάντηση».

Στο κάτω κάτω η Αννίτα καλωσόρισε τον Χατζηνικολάου, ο οποίος είναι πρόσωπο οικείο του συντρόφου και συνεργάτη της Νίκου Καρβέλα, που υπήρξε σύζυγος και παραμένει παρά τω πλευρώ της Άννας Βίσση, που είναι στενή φίλη της συζύγου του Χατζηνικολάου, Κρίστης και του ιδίου αυτοπροσώπως, εκτός από γειτόνισσά του στα ΒΠ. Ένας κύκλος με πολλά κοινά, που δύσκολα μπορεί να υποστηρίξει την άποψη ότι στο σαλονάκι της Αννίτας συντελείται κάτι σαν αντίσταση στο κατεστημένο της mainstream κουλτούρας των Βισσοβανδήδων που έχουν κατακλύσει την αγορά και έχουν τύχει της χατζηνικολάκειας προβολής.

Ωστόσο οι πραγματικοί δεσμοί, που αφορούν το είδος της τηλεόρασης στο οποίο έκαστος έχει πορευτεί, αναδύονταν καθώς οι περουκοφόροι αοιδοί, οι ημίγυμνες χορεύτριες, η ξεσαλωμένη «τραγουδιάρα» με το υπερμέγεθες μπούστο καλωσόριζαν την εκπομπή με τη «συγκλονιστική αποκάλυψη» για τα δομικά ομόλογα. Για μια υπόθεση, που κάτω από κανονικές συνθήκες θα έπρεπε να σημάνει από την πρώτη ημέρα της αποκάλυψής της την αυτόματη παραίτηση υπουργών (αν όχι της κυβέρνησης όλης) και αντ΄ αυτών έχει μετατραπεί σε ωραιότατο σίριαλ-ποταμό με επεισόδια-έκπληξη. Ενίοτε μετατρέπεται και σε τηλεπαιχνίδι (όποιος βρει τον φταίχτη κερδίζει το ταμείο του την επιστροφή των χρημάτων, μόνο που στο super deal οι πιθανότητες να βρεθεί η σωστή βαλίτσα φαίνονται περισσότερες). Ως εκ τούτου μια εκπομπή που αναπαράγει τα ίδια επιχειρήματα σαν ένα ακόμη επιθεωρησιακό νούμερο, ελάχιστα έχει να προσθέσει στην ποιότητα της πολιτικής σκηνής.

Έτσι ο εγχώριος «πολιτισμός» ως ενιαίο σύνολο πολιτικής και τηλεοπτικής σκηνής έπειτα από μακρά πορεία 18 χρόνων της ιδιωτικής τηλεόρασης μπορούμε να πούμε ότι επιτέλους έφτασε στην ωριμότητά του. Αυτήν ακριβώς εκφράζει η καναλική συνάντηση Αννίτας Πάνια και Νίκου Χατζηνικολάου. Τα μοντέλα τηλεόρασης και των δύο ενώνονται επιτέλους χωρίς μυθολογίες περί «σοβαρού» και «σκουπιδαριού» σε ένα και μοναδικό, ως αδιάρρηκτη ενότητα του παρόντος μιας πολύ τηλεοπτικής δημοκρατίας με έναν πολύ τηλεοπτικό πολιτισμό. Άλλωστε ένθερμοι υποστηρικτές του κυνισμού μιας άνευ όρων διασκεδαστικής τηλεόρασης και οι δυο τους, είτε αφορά δελτίο ειδήσεων είτε ριάλιτι σόου, αποτελούν τους πλέον αντιπροσωπευτικούς τηλεστάρ του εγχώριου τηλεοπτικού οικοδομήματος. Ο μεν Νίκος Χατζηνικολάου υπήρξε ο εμπνευσμένος συνεχιστής της κουλτούρας του συντηρητικού μικροαστισμού, όπως εκφράστηκε στο ασπρόμαυρο σινεμά, και ως συνεπής εκπρόσωπος των αρχών αυτών αναδείχθηκε σταρ της «αγοράς» που διαμόρφωσαν. Το δικό του δελτίο ειδήσεων πρώτο φιλοξένησε τις πρεμιέρες διαφόρων μπουζουκομάγαζων την εποχή κατά την οποία αναπτυσσόταν και η εγχώρια «βαριά» βιομηχανία της σουξεδοδιασκέδασης, πρώτος πήρε συνεντεύξεις από τους κυρίαρχους εκπροσώπους της και φυσικά θριάμβευσε ως σκηνοθέτης του δελτίου-επιθεώρησης με σχολιαστές καρατερίστες.

Με τη σειρά της η Αννίτα Πάνια διαμόρφωσε μια τηλε-επιθεώρηση των αδικημένων από τη φύση και τη μοίρα και με άριστο επιχειρηματικό πνεύμα έδωσε χώρο σε εκείνους που τα εμφανή οικονομικά, μορφωτικά και πνευματικά τους ελλείμματα τούς απαγόρευαν την είσοδο με ρόλο κεντρικό στην επίσημη τηλεόραση των κοστουμιών και των καλοφτιαγμένων.

Η ίδια κράτησε τον ρόλο της τσαμπουκαλίδικης ειρωνείας απέναντι σε όλο αυτό διευκολύνοντας να ταυτιστούν με τη δική της περσόνα οι κανιβαλίζοντες απέναντι σε ό,τι τους δημιουργεί αίσθημα υπεροχής (συνήθως έφηβοι που αισθάνονται ότι μειονεκτούν απέναντι στις απαιτήσεις των μεγαλυτέρων). Όσο για τους σταρ των σκουπιδοεκπομπών της, τους πρόσφερε σαν ένα είδος «τηλεοπτικού προλεταριάτου» προς υιοθεσία από μια κατηγορία κουλτουριάρηδων, οι οποίοι απέμειναν «άκληροι» μετά τη διάλυση του μεταπολιτευτικού τους ονείρου στα οξέα της χατζηνικολάκειας γκλαμουροτηλεόρασης.


Κουλτούρα μικροαστικής φοβίας

Στην πραγματικότητα η τηλεόραση της Αννίτας και η τηλεόραση του Χατζηνικολάου (φωτογραφία δεξιά) συναντιούνται στην κοινή κουλτούρα της μικροαστικής φοβίας πάνω στην οποία βασίζονται όλες οι συνταγές κατανάλωσης τηλεοπτικών προϊόντων. Είτε γκλαμουράτα και κοστουμαρισμένα είτε καρναβαλίζοντα και ξεσαλωμένα, τα τηλεοπτικά «προϊόντα» αρκεί να συντηρούν εις το διηνεκές τούς σταρ της ίδιας πάντα τηλεόρασης για να αισθάνεται ασφαλές το μικροαστικό κοινό ότι ο κόσμος του δεν αλλάζει.