Γνώμη

Δώνης και …λαβείν

Η έκρηξη του Γιώργου Δώνη αμέσως μετά τη λήξη του αγώνα με τον Παναθηναϊκό στο «Αλκαζάρ» αποκάλυψε (σε πρώτο τηλεοπτικό πλάνο) το πρόβλημα που αποτελεί τροχοπέδη στην πορεία της φετινής Λάρισας στο πρωτάθλημα και την έχει φέρει στο χείλος του γκρεμού.

Μια ομάδα με πλούσιο έμψυχο δυναμικό- το οποίο μάλιστα ενισχύθηκε αισθητά τελευταία στην επίθεση- δεν σκοράρει σε αγώνες στους οποίους είναι παραγωγική σε ευκαιρίες, με συνέπεια να χρειάζεται πλέον μόνο νίκη εκτός έδρας την τελευταία αγωνιστική για σίγουρη παραμονή στην κατηγορία.

Δυστυχώς υπάρχει μια μερίδα οπαδών των «βυσσινί» που δεν μπορεί να καταλάβει ότι η ΑΕΛ δεν είναι Ολυμπιακός ή Παναθηναϊκός, ούτε καν μεγάλος της Θεσσαλονίκης, αλλά… Τρίτος Κόσμος για το ελληνικό ποδοσφαιρικό κατεστημένο. Αποδοκιμάζουν προπονητή (και παίκτες)

προσθέτοντας άγχος.

Η ΑΕΛ έγραψε ιστορία στη δεκαετία του ΄80 με τον μοναδικό τίτλο πρωταθλήτριας από επαρχιακή ομάδα, ένα Κύπελλο, άλλους δύο τελικούς, 2η θέση στο πρωτάθλημα και πρόκριση στους «8» τού Κυπελλούχων πρωτίστως επειδή δεν άλλαζε προπονητές στη μέση της σεζόν.

Αν δεν αρέσει σε κάποιους ο Δώνης, ας καταλάβουν ότι προέχει η ηρεμία της ομάδας και ας δεχθούν ότι με τον Δώνη πήγε τελικό και λόγω ατυχών συγκυριών έχασε βαθμούς που την κρατούν στην κόψη του ξυραφιού στο πρωτάθλημα.

Υπάρχουν μέσα σε λίγο διάστημα δύο τελικοί για την ΑΕΛ και ο νόμος του ποδοσφαίρου είναι αμείλικτος όσον αφορά στο «δούναι και λαβείν» της όποιας προσπάθειας.