[ ΕΓΡΑΨΑΝ ] Ι.Κ. Πρετεντέρης

(ο αρθρογράφος, για το σκάνδαλο των ομολόγων)

Πάντα πίστευα ότι το πρόβλημα με την Ιφιγένεια δεν ήταν απλώς να θυσιαστεί. Αλλά και να θυσιαστεί εγκαίρως. Διότι αν τράβαγε πέντε- έξι μήνες ακόμη το κουβεντολόι, αν το γυρόφερνε ο Αγαμέμνων, αν καθυστερούσε η Ιφιγένεια, το στράτευμα θα διαλυόταν κι άντε να τους ξαναμαζέψεις για την Τροία. Η εκστρατεία θα είχε διαλυθεί, προτού ακόμη ξεκινήσει. Η θυσία, λοιπόν, είναι ενίοτε μια λύση. Αλλά ακόμη και τότε, η λύση είναι θέμα timing.

Υπό αυτή την έννοια, το παράξενο δεν είναι ότι ξέσπασε στη χώρα μας ένα οικονομικό σκάνδαλο, έστω τεραστίων διαστάσεων. Έχει συμβεί στο παρελθόν κι ενδεχομένως θα ξανασυμβεί στο μέλλον. Το παράξενο είναι ότι εδώ και πενήντα ημέρες ο Πρωθυπουργός δεν κάνει τίποτε για να αντιμετωπίσει την κατάσταση. Σε σημείο που οι κινήσεις που αποφεύγει κάθε φορά να κάνει μετατρέπονται από την επομένη σε κινήσεις ανεπαρκείς.

Πιστεύει κανείς ότι η υπόθεση μπορεί πλέον να κλείσει, αρκεί να αλλάξουν οι διοικητές των Ταμείων; Αρκεί να απομακρυνθούν ο Τσιτουρίδης και ο Δούκας; Αυτό που έμοιαζε ώς τώρα λογικό, φαντάζει εφεξής ως ανίσχυρο. Ο Πρωθυπουργός έκαψε μόνος του τις οδούς διαφυγής που η στοιχειώδης λογική του είχε εξασφαλίσει. Και αποφεύγοντας να επιμετρήσει την ευθύνη σε άλλους, την πήρε όλη πάνω του. Είναι το πρώτο σοβαρό πολιτικό λάθος του Κ. Καραμανλή. Ένα λάθος στρατηγικό.

Ένα λάθος που, όπως όλα δείχνουν, θα σφραγίσει τελεσίδικα την κυβερνητική σταδιοδρομία του.

(«Το Βήμα της Κυριακής»)