«Την Κυριακή μπορεί να συμβούν τα πάντα!»  

Δύο εικοσιτετράωρα πριν ανοίξουν οι κάλπες για τον πρώτο εκλογικό γύρο, ουδείς μπορεί να προδικάσει το όνομα του επόμενου προέδρου της Γαλλίας! Ο Νικολά Σαρκοζί προπορεύεται σταθερά- αλλά οι 17 εκατ. αναποφάσιστοι ψηφοφόροι μπορεί να ανατρέψουν τα πάντα. Ένας βετεράνος δημοσιογράφος και ένας έμπειρος δημοσκόπος καταθέτουν στα «ΝΕΑ» τις απόψεις τους.

«Όχι δεν μου άρεσε αυτή η προεκλογική εκστρατεία, ήταν υπερβολικά προσωποποιημένη. Αντί να ασχοληθούν με τα προγράμματα, με τις προτάσεις των υποψηφίων, αντί να γίνει μια συζήτηση ζωντανή, σε βάθος, για την πολιτική της απασχόλησης ή, ξέρω ΄γω, τις δημόσιες υπηρεσίες, ή ακόμα την εξωτερική πολιτική- δεν υπάρχει εξωτερική πολιτική- όλοι αναρωτιούνται αν η Σεγκολέν Ρουαγιάλ είναι έτσι ή αλλιώς, μήπως ο Μπαϊρού είναι καλύτερος, αν ο Σαρκοζί είναι ή όχι υπερβολικά νευρικός και απρόβλεπτος, αν η Σεγκολέν ξέρει για τι μιλάει, πώς θα κυβερνήσει μετά ο Μπαϊρού. Είναι μια προεκλογική εκστρατεία περισσότερο πάνω στο στυλ της διακυβέρνησης παρά πάνω στην ίδια τη διακυβέρνηση. Παράξενο δεν είναι; Αλλά από την άλλη πλευρά, αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο παθιάστηκαν τόσο πολύ οι Γάλλοι». Ο λόγος του Λοράν Ζοφρέν, του διευθυντή της «Liberation» είναι χείμαρρος και σε παρασέρνει.

Επιμένει πως η ψήφος δεν είναι μήνυμα, είναι απόφαση. Οι περισσότεροι Γάλλοι ωστόσο δείχνουν να μη θέλουν την ευθύνη μιας απόφασης, δείχνουν να θέλουν απλώς να στείλουν ένα μήνυμα. Ποιος φταίει γι΄ αυτό; «Είναι που δεν θέλουν να κυβερνήσουν τα άκρα. Θέλουν όμως ο μεσαίος χώρος να ακούσει τα άκρα. Κάνουν κάθε είδους περίπλοκους υπολογισμούς, ώστε να επηρεάσουν τη συμπεριφορά αυτών που θα αναλάβουν τα ηνία. Τις περισσότερες πιθανότητες, λοιπόν, τις έχουν εκείνοι που βρίσκονται μεν κοντά στο κατεστημένο, είναι όμως και λίγο αντιφρονούντες, οι αντιφρονούντες του κατεστημένου». Όπως ο Μπαϊρού; «Όπως ο Μπαϊρού αλλά και η Σεγκολέν. Κι αυτή από το σύστημα προέρχεται, ασχολείται με την πολιτική εδώ και τριάντα χρόνια, αλλά έχει τον αέρα του νέου». Εδώ που φτάσαμε, του ζητώ να επιχειρήσει μια πρόβλεψη. «Πέφτω συνεχώς έξω!», απαντάει. «Την προηγούμενη φορά νόμιζα ότι θα νικούσε ο Ζοσπέν… Κοιτάξτε πρέπει να περιμένουμε τον δεύτερο γύρο. Εγώ δεν πιστεύω ότι οι εκλογές κρίνονται από τον πρώτο γύρο, εκτός αν υπάρχουν τεράστιες διαφορές ή αν πρόκειται για μια παράλογη κατάσταση όπως την τελευταία φορά, με τον Σιράκ και τον Λεπέν. Το τοπίο αλλάζει συνήθως τελείως ανάμεσα στον πρώτο και τον δεύτερο γύρο. Ο πρώτος αποκαλύπτει τις τάσεις.

Βλέπουμε αν η Σεγκολέν, ο Σαρκοζί, ο Μπαϊρού πιάνουν λιγότερο ή περισσότερο από ό,τι αναμενόταν. Και τότε μπορούμε να αρχίσουμε τις προβλέψεις.

Όσο δεν ξέρουμε τα αποτελέσματα του πρώτου γύρου δεν ξέρουμε τίποτα». Να το θέσουμε διαφορετικά: Έχει ελπίδες η Σεγκολέν;

«Έχει, ναι. Εδώ και 25 χρόνια ο απερχόμενος δεν έχει κερδίσει ποτέ, κι έπειτα ο Σαρκοζί έχει μια βασική αναπηρία, δίνει την εντύπωση ότι είναι υπερβολικά νευρικός…». Του θυμίζω πως ο ίδιος τον έχει χαρακτηρίσει «επικίνδυνο» και γελάει: «Εγώ το είπα αυτό; Επικίνδυνος… Δεν λέω πως είναι επικίνδυνος προσωπικά, έτσι; Δεν είναι κανένας δολοφόνος! Αντισταθμίζει ωστόσο μια σχετική αναποτελεσματικότητα στα αποτελέσματα με μια νομοθετική πληθώρα, για παράδειγμα πάνω στη μετανάστευση ή την ασφάλεια, που καταλήγει να περιορίζει, ή να απειλεί να περιορίσει, τις δημόσιες ελευθερίες». Τελευταία ερώτηση: τον Μπαϊρού τον φοβάται; «Δεν νομίζω ότι θα περάσει τον πρώτο γύρο. Θα μου προκαλούσε εντύπωση. Γιατί στο τέλος οι άνθρωποι θα πουν “είμαι Αριστερός θα ψηφίσω Αριστερά”. Για να μην προδώσουν την οικογένειά τους».

ΕΙΠΕ

Η προεκλογική εκστρατεία αφορά περισσότερο το στυλ της διακυβέρνησης παρά την ίδια τη διακυβέρνηση

«Διαβρώθηκαν οι ιδεολογικές στάσεις»

Ο ΦΡΕΝΤΕΡΙΚ ΝΤΑΜΠΙ είναι υπεύθυνος κοινής γνώμης του Ιfop, ενός από τα μεγαλύτερα ινστιτούτα δημοσκοπήσεων της Γαλλίας. «Μας έχετε τρελάνει εσείς οι δημοσκόποι!», του λέω γελώντας. «Οι εκλογές αυτές είναι τρελές, όχι εμείς!», απαντάει. Γιατί υπάρχουν ακόμα τόσο πολλοί αναποφάσιστοι, μπορεί να μας πει; Στην τελευταία δημοσκόπηση της Ιfop, το 36% εμφανίζεται αβέβαιο για την ψήφο του, σε άλλες δημοσκοπήσεις το ποσοστό αυτό είναι ακόμα μεγαλύτερο – τι συμβαίνει; «Κατά έναν περίεργο τρόπο, σε ένα βαθμό ευθύνεται αυτό το τεράστιο ενδιαφέρον που προκάλεσαν οι εκλογές, επειδή ακριβώς για πρώτη φορά από το 1981 έχουμε καινούργια πρόσωπα, δεν έχουμε κανέναν απερχόμενο πρόεδρο ή πρωθυπουργό υποψήφιο. Φταίει όμως και η μεγάλη διάβρωση των ιδεολογικών στάσεων, έχουμε ολοένα και περισσότερους “αδέσμευτους” ψηφοφόρους, δηλαδή ανθρώπους της Αριστεράς που δεν φοβούνται να ψηφίσουν Κέντρο ή Δεξιά, ανθρώπους της Αριστεράς που δεν φοβούνται να ψηφίσουν Δεξιά, έχουμε πολύ μικρότερη ιδεολογική ταύτιση και πολίτες που θα αποφασίσουν πραγματικά την τελευταία στιγμή γιατί θέλουν πρώτα να έχουν στα χέρια τους όλα τα χαρτιά».

Ο Φρεντερίκ Νταμπί επιμένει πως τίποτα δεν έχει κριθεί, και πως δεν πρέπει να εκπλαγούμε αν έχουμε αιφνίδιες εξελίξεις. Δηλαδή; «Πολύ απλά, μπορεί να συμβούν τα πάντα». Θέλει να πει πως δεν μπορούμε να αποκλείσουμε ούτε μια επανάληψη του 2002, τότε που πέρασε ο Λεπέν στον δεύτερο γύρο; «Ο Λεπέν έρχεται αυτή τη στιγμή τέταρτος, με ποσοστά που δεν ξεπερνούν το 14% αλλά η ψήφος του είναι πάντα υποτιμημένη». Και ο Μπαϊρού; «Ο Μπαϊρού είναι ένας εξαίρετος υποψήφιος αλλά για τον δεύτερο γύρο. Βλέπουμε πως εκεί επικρατεί πολύ εύκολα και των δύο αντιπάλων του, και του Σαρκοζί και της Σεγκολέν- λόγω της κεντρώας τοποθέτησής του γίνεται ο ιδανικός, ο τέλειος υποψήφιος. Αν δεν φτάσει εκεί όμως αυτό είναι άχρηστο και έχει πέσει αρκετά τελευταία… αλλά η διαφορά του από την Σεγκολέν δεν είναι απαγορευτική. Σας είπα, μπορεί να συμβούν τα πάντα!».

ΕΙΠΕ

Ο Μπαϊρού είναι ένας εξαίρετος υποψήφιος αλλά για τον β΄ γύρο των εκλογών…