Ελαφρύ μακιγιάζ

ΕΝΑ ακόμη Κύπελλο θα διεκδικήσει λοιπόν ο Παναθηναϊκός στον Βόλο με αντίπαλο τη θρυλική Λάρισα, την ομάδα που πέρασε σαν σίφουνας από τα ΓιάννΙνα. Το 1-0 του ΠΑΟ στην Ξάνθη ήρθε με «ένδυμα περιπάτου» και με τη γνωστή συνταγή Μουνιόθ. Ο Ισπανός κάλυψε τα νώτα των «πράσινων» και με επαγγελματικό τρόπο διασφάλισε την πρόκριση στον τελικό του Μαΐου.

Αρκεί μια ενδεχόμενη επιτυχία να καλύψει και να μακιγιάρει τις αδυναμίες μιας ολόκληρης σεζόν; Ασφαλώς και ο κόσμος του «τριφυλλιού» διψά να πανηγυρίσει ένα τρόπαιο σε μια χρονιά ξηρασίας. Ωστόσο ο ΠΑΟ έχει κατακτήσει πάμπολλα Κύπελλα και το ζητούμενο πρέπει να είναι να φτιάξει μια ισχυρή ομάδα με ταυτότητα, ικανή να διεκδικήσει με αξιοπιστία τους τίτλους. Στην Παιανία θριάμβευσαν απέναντι στον Ολυμπιακό του Κοσκωτά, νίκησαν στα πέναλτι την ΑΕΚ των Μελισσανίδη- Καρρά, έβαλαν τρία γκολ στον Ολυμπιακό του Κόκκαλη και του Αλέφαντου και δεν δίστασαν να ρίξουν στη μάχη δεύτερη ομάδα, όταν έκριναν πως ο ορισμός τελικού στο Καραϊσκάκη (με τους «κόκκινους») συνιστούσε αδικία.

Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ και ο «Τζίγγερ» έχουν έναν και μόνο δρόμο: να αξιολογήσουν σωστά τα πεπραγμένα μιας ολόκληρης περιόδου, να σταθμίσουν τα αρνητικά και τα θετικά και ακολούθως να πάρουν τις αποφάσεις τους. Ο Παναθηναϊκός προκρίθηκε στον τελικό του «Πανθεσσαλικού» και αυτή είναι η μία πλευρά του φεγγαριού, η φωτεινή… Δυστυχώς για τον Βαρδινογιάννη, από τον Σεπτέμβριο και μετά ο ΠΑΟ περπατούσε στο σκοτάδι. Η ομάδα του Μπάκε δεν διέθετε πυξίδα και στο ευρωπαϊκό ραντεβού της Πάτρας με τη Μέταλουργκ όλοι αναγκάστηκαν να ψάχνουν τις εξόδους κινδύνου για να σωθούν. Με τον Μουνιόθ στο τιμόνι η κατάσταση βελτιώθηκε, αλλά ακόμη και ο πλέον καλόπιστος αδυνατεί να βρει πότε ακριβώς χτύπησε τον τίτλο. Τα up and down θύμιζαν ασανσέρ. Ο Παναθηναϊκός θριάμβευσε στο Φάληρο και φιλοδώρησε με ξεγυριστή «τεσσάρα» την ΑΕΚ στο Ολυμπιακό Στάδιο. Στον αντίποδα, με αγκομαχητό και στα πέναλτι πέρασε την Καλαμαριά στο Κύπελλο, ηττήθηκε εντός έδρας σε απανωτά παιχνίδια από τον Εργοτέλη και τον Ατρόμητο και έμεινε έξι βαθμούς πίσω από την προνομιούχο δεύτερη θέση. Από πότε έχει να νικήσει στο πρωτάθλημα; Στις 4 Μαρτίου επικράτησε του Ολυμπιακού και μάλλον παραείναι μεγάλο το διάστημα… Ο Μουνιόθ επέλεξε να βαδίσει στο εξής μονοπάτι: έδωσε χρόνο συμμετοχής στους νεαρούς και κέρδισε τη συμπάθεια της κερκίδας. Αξιοποίησε τα χαφ του και δεν δίστασε να αφήσει στον πάγκο ονόματα τύπου Μπίσκαν. Το στυλ παιχνιδιού του, ίδιο και απαράλλαχτο, βασίζεται στις αντεπιθέσεις και στην ικανότητα του Σαλπιγγίδη να φεύγει με ταχύτητα στην κόντρα. Και χθες στην Ξάνθη, με το που ήρθε το γκολ της πρόκρισης, μπήκε το… καρμπόν και δόθηκε η πρωτοβουλία στη SΚΟDΑ. Στον Βόλο ο Ισπανός θεωρεί ότι θα παίξει μεγάλο μέρος των ελπίδων του για να παραμείνει στο «πράσινο» τιμόνι. Θυμίζουμε, πάντως, πως ο στόχος της ομάδας τον περασμένο Σεπτέμβριο δεν ήταν η κατάκτηση του Κυπέλλου, αλλά κάτι πολύ περισσότερο. Ή τουλάχιστον να παίζει επιθετικά ο Παναθηναϊκός, να παίρνει γκολ από τους κυνηγούς του και οι ακραίοι του μπακ (όπως καλή ώρα ο Νίλσον) να μη φοβούνται να περάσουν τη σέντρα, λες και μετά πρόκειται να εισβάλουν σε… ναρκοπέδιο!

ΩΡΑ, αποφάσεων, συνεπώς. Ναι μεν η προθήκη του ΠΑΟ χωρά ένα βαρύτιμο έπαθλο, από την άλλη όμως, στην έδρα των «πράσινων» η πυξίδα δείχνει είδος πρώτης ανάγκης. Ώστε επιτέλους να ακολουθήσουν κάποιοι τον δρόμο των επιτυχιών, να τους σέβονται οι διαιτητές και όχι να αρκούνται μόνο σε Κύπελλα.