«Οι κυρίαρχοι άντρες απώλεσαν το συναίσθημα»

Η Τζόνι Μίτσελ επιστρέφει στο προσκήνιο της μουσικής σκηνής με ένα νέο προσωπικό άλμπουμ τέσσερα χρόνια μετά την αποχώρησή της από τη μουσική και την παράλληλη κυκλοφορία ενός άλμπουμ με γνωστούς καλλιτέχνες να τραγουδούν δικά της κομμάτια.

Το 2002 είχε δηλώσει πως σταματά να ηχογραφεί και να δίνει συναυλίες για να αφιερωθεί στην άλλη της αγάπη τη ζωγραφική. Φαίνεται όμως, πως η σταρ της φολκ μουσικής τις δεκαετίες του ΄60 και ΄70, άλλαξε γνώμη λόγω της κατάστασης στο Ιράκ και ετοιμάζεται να καταγγείλει την αμερικανική κυβέρνηση με τη μουσική της. Λέγεται μάλιστα πως το άλμπουμ «Shine» θα έχει φολκ χροιά με το κλασικό της μίνιμαλ στυλ, επιστρέφοντας στις ρίζες που της χάρισαν τη μεγάλη της δημοτικότητα.

Τον τελευταίο καιρό, η 63χρονη Μίτσελ (γεννημένη ως Ρομπέρτα Τζόαν Άντερσον) καταφέρεται εναντίον της αμερικανικής κυβέρνησης με κάθε ευκαιρία, είτε πρόκειται για το Ιράκ είτε για τα γενετικά μεταλλαγμένα τρόφιμα ή για τους Ινδιάνους. Από παλιά άλλωστε, η τραγουδίστρια δεν μασούσε τα λόγια της. «Για να απολαύσεις τη μουσική μου, πρέπει να διαθέτεις βάθος και συναίσθημα. Και τα δύο αυτά χαρακτηριστικά έχουν αφαιρεθεί από τους λευκούς ετεροφυλόφιλους άντρες που κυριαρχούν στα ΜΜΕ».

Εξίσου καυστική είναι και για τις φεμινίστριες, τις οποίες αποκαλεί «αμαζόνες». «Το γυναικείο κίνημα δημιούργησε έναν τύπο επιθετικού θηλυκού λίγο τερατώδη». Αλλά ούτε στη δισκογραφική βιομηχανία χαρίστηκε, από τη δεκαετία του ΄60 ακόμα: «Από τη στιγμή που θα μπεις στη μουσική βιομηχανία, παύεις να αγαπάς τη μουσική με το ίδιο πάθος».

Μαζί με την Τζοάν Μπαέζ, η Τζόνι Μίτσελ άνοιξε τον δρόμο της επιτυχίας και της αναγνώρισης για τις γυναίκες μουσικούς. Η επιρροή της στους μετέπειτα μουσικούς σταρ είναι αδιαμφισβήτητη. Η Μαντόνα, ο Πρινς, η Άνι Λένοξ και πολλοί ακόμα σημερινοί καλλιτέχνες δεν κρύβουν τον θαυμασμό τους για τη μουσική και την ερμηνεία της. Ακόμα και η κόρη του Μπιλ και της Χίλαρι Κλίντον έχει πάρει το όνομά της από το τραγούδι της Chelsea morning.

Κάποια στιγμή, η Μίτσελ άφησε τη φολκ και πειραματίστηκε με έθνικ και τζαζ μουσικές, χωρίς όμως ιδιαίτερη ανταπόκριση από τους φαν της. «Όταν άρχισα να πειραματίζομαι, ο κόσμος δεν ήταν έτοιμος για αυτά τα ακούσματα. Στη δεύτερη και τρίτη γενιά, συνήθισαν. Ο Στινγκ ακολούθησε τα βήματά μου αργότερα».