το πνεύμα του τόνου

Ο Βίρβος

Σήμερα το βράδυ στον «Ιανό», το Δεύτερο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας τιμά τον στιχουργό Κώστα Βίρβο.

Θα είμαι εκεί μαζί, με τον Λευτέρη Παπαδόπουλο, για να αναλύσουμε αυτόν τον μυθικό παράγοντα του ελληνικού μεταπολεμικού τραγουδιού.

Ο Βίρβος έγραψε λαϊκά τραγούδια, κλασικά, συνεργάστηκε με όλους τους μεγάλους: τον Τσιτσάνη, τον Καλδάρα, τον Καζαντζίδη, τον Μπιθικώτση, αλλά και τον Λεοντή, τον Μαρκόπουλο.

Ο ίδιος δεν ήταν τυπικός λαϊκός άνθρωπος και ρεμπέτης.

Αντίθετα. Έφτασε στον υψηλότερο βαθμό της δημοσιοϋπαλληλίας, αφού έγινε γενικός διευθυντής στον Οργανισμό Κρατικών Λαχείων.

Θυμάμαι όταν ιδρύσαμε την ΕΔΕΤ (πρόεδροι κατά σειρά ο Μ. Χατζιδάκις, ο Μ. Θεοδωράκης, ο Γ. Κατσαρός και «αιώνιος» ισορροπιστής αντιπρόεδρος η ταπεινότητά μου) πόση εκτίμηση έτρεφαν όλοι: λαϊκοί και έντεχνοι (από τον Κολοκοτρώνη, τον Πάνου, το Μπάμπη Μπακάλη έως τον Μάνο, τον Μίκη, τον Γκάτσο, τον Ξαρχάκο) στον Βίρβο, που είχε όλη την τεχνοκρατική κατάρτιση και έπαιζε στο δάχτυλα τις αναλογιστικές μελέτες και τους μηχανισμούς είσπραξης των Ελλήνων δημιουργών τραγουδιού.

Κι όμως, αυτός ο τεχνοκράτης είχε βαθιές ρίζες στη γενέθλια Θεσσαλία.