Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Ανοχές και αν(τ)οχές

Αγαπητή Φοίβη, Με μια μικρή αναδρομή στο αρχείο της εφημερίδας σας θα διαπιστώσετε ότι ο κύριος Καραμανλής έχει χρησιμοποιήσει 27 φορές το επικοινωνιακό τρικ «θα υπάρχει μηδενική ανοχή». Μήπως έπειτα από όσα συμβαίνουν πρέπει ο ελληνικός λαός να του πει «ωραίο ανέκδοτο, το άλλο με τον Τοτό το ξέρεις;». Αλίμονό μας αν τους πάρουμε στα σοβαρά.

Βασίλης Αλεξ.

Κ αι νταβατζήδες έχει πει πάμπολλες φορές (και την Άρτα έχει φοβερίσει…) και τον χρυσοποίκιλτο πάσης Ελλάδος έχει συναντήσει επανειλημμένως (και μούγκα για το «φλέγον» ζήτημα των ταυτοτήτων), αγαπητέ Βασίλη, αλλά τι να κάνουμε, δεν τον παρεξηγούμε τον άνθρωπο. «Ου γαρ οίδασι τι ποιούσι», που λέει και η (σοφή) χριστιανική ρήση (θα την έμαθε τόσες φορές που φίλησε το χέρι του πνευματικού ποιμένα και εκπροσώπου της Θείας Βασιλείας επί της Γ ης)…


Υπαρκτά και ανύπαρκτα

Αγαπητή Ρhoebe, Πήρες χαμπάρι την «καταγγελία» του μεγάλου επαναστάτη Νotis (Σφακιανάκης) για το σύστημα του τραγουδιού; Τη λογοδιάρροια με στιχάκια όπως «Δεν πάει πιο κάτω πιάσαμε πάτο/ πού ΄σαι ρε Στέλιο πού ΄σαι ρε Στράτο/ γέμισ΄ ο τόπος τραγουδιστάκια/ που ΄χουν για προίκα ίδια στιχάκια./ Τώρα να δούμε πώς θα σωθούμε/ βλέπουμε μόνο και δεν ακούμε/ βγάζουν παιδάκια δίχως ταλέντα/ ίδια εικόνα ίδια πατέντα./ Σ΄ αυτούς τους ψεύτικους καιρούς/ το σύστημα μου φταίει/ κάνει πρώτους πάλι αυτούς/ που ήταν τελευταίοι./ Και σαν ευαίσθητο παιδί/ παράπονο με πιάνει/ που γίναν τόσοι οι κίναιδοι, τα λαμόγια κι οι ρουφιάνοι/ Έλα αδελφέ μου βρες το σουξέ μου/ αφεντικό μου παραγωγέ μου/ έχουνε γνώμη άσχετοι γλείφτες/ έτσι περνάμε δύσκολες νύχτες/ Ψεύτες κηφήνες κάντε κομπίνες/ βγάλτε τραγούδια για λίγους μήνες/ δεν τη γουστάρω τη μουσική σας/ ούτε τον στίχο της εποχής σας./ Και να θυμάσαι σύστημα/ αστεία δεν σηκώνω/ σε κάθε σου ολίσθημα/ εγώ θα σου τα χώνω». Τι θέλει, αλήθεια, να μας πει. Ότι χτυπάει τα κακώς κείμενα του τραγουδιού; Ο ίδιος δεν τα έφερε προ δεκαετίας και τώρα που έχει ξεφτίσει και ξεχαστεί πάει να μας κάνει τον σωτήρα; Έλεος. Ας τον μαζέψει κάποιος!

Με αγανάκτηση, Ελευθερία Ζαφόλια, Νίκαια Μπα; Υ πάρχει και δημιουργεί ο Νotis στο τραγούδι, αγαπητή Ελευθερία; Τ ι μου λέτε; Κ αι νόμιζα ότι είχε τελειώσει. Πού τον θυμηθήκατε; Μπράβο σας, έχετε γερή μνήμη. Κ αι κράση, όπως φαίνεται, για να μαζεύετε τέτοια στιχάκια…


Το κορόιδο στη γωνία (περιμένει μ΄ αγωνία)

Είναι, που λέτε, μια ταλαίπωρη περιφραγμένη γωνιά, των οδών Ομηρίδου- Σκυλίτζη κοντά στον «Κεράνη» στον Πειραιά, που χάσκει αναξιοποίητη, κλειδωμένη και εμφανώς αφημένη στη μοίρα της από υπεύθυνους (αρμόδιους) κι ανεύθυνους.

Υπολείμματα των λεγόμενων Αστικών Πυλών του Πειραιά είναι περιφραγμένα στη γωνίτσα που σχεδόν… περιλαμβάνει και παρακείμενα καταστήματα (ξυλουργείο κ.λπ.).

Μια σαθρή, μισοσβησμένη ταμπέλα ορίζει την ιστορικότητα του χώρου και των φθαρμένων αρχαίων ευρημάτων. Μόνιμα κλειστή και μη προσβάσιμη από κοινό η εν λόγω γωνιά, αναρωτιέται κανείς τι εξυπηρετεί.

Εκτός αν την είδαν ως μνημείο για εκείνες τις «γωνιές» που γλίτωσαν από την πολυκατοικιοποίηση. Ουδείς πάντως φαίνεται να ενδιαφέρεται για την τύχη ή την επισκεψιμότητά της. Ούτε εκΠολιτισμού (καλάααα, δυο χρόνια ούτε ασχολούνταν κανείς άρχων με τέτοια… ποταπά αρχαιοπρεπή ρουστικάκια) ούτε δήμος (καλάααα, η παλιά διοίκηση έτσι κι αλλιώς είχε αφήσει μεγαλόπρεπα να καταπατούν και τα τείχη του Πειραιά κι άφησε να στείλουν όλο τον δημοτικό συνδυασμό στο δικαστήριο γιατί δεν εφήρμοσε αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας!).

Ας το κλείσουν, λοιπόν, μια για πάντα αφού τους είναι άχρηστο. Ας ξηλώσουν και κάθε ένδειξη. Να μην είναι και στα πόδια τους, βρε παιδί μου…


Αγρίεψαν τα κάρβουνα

Κυρία Φοίβη Αθηναίου, Τελικά όλοι κρίνονται. Ωστόσο πώς… αγριεύουν («αργηεύουν» κατά τον πωλητή) στ΄ αλήθεια τα κάρβουνα; (Αυτό μόνο στην Ελλάδα γίνεται). Τα δίνουν σε οπαδούς των ΠΑΕ; Νίκος Ζαχαριάδης Μπα. Ζητούν απλώς από την κυρία παρα-Παιδείας μας (που, ως γνωστόν, κάθεται σε αναμμένα) ή από τον κύριο παρα-Απασχόλησής μας (εκείνος να δείτε αναμμένα…) για να τα «αργηέψουν» και να τα στρέψουν κατά του Έλληνα φορολογουμένου να τους αφήσουν ήσυχους με τα εκπαιδευτικά και τα ασφαλιστικά να κάνουν την επανάστασή τους. Εσχάτως τα ανταλλάσσουν και με κρυφά ομόλογα στα ασφαλιστικά ταμεία. Κι άντε μετά να τα συμμαζέψει κανείς έτσι άγρια που γίνονται…