[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Οδηγοί για ψυχανάλυση…

Η επιστροφή στην πόλη μετά το Πάσχα έδωσε πάλι την ευκαιρία στους Αθηναίους οδηγούς να επιδείξουν θριαμβευτικά όλο το… τακτ, τις γνώσεις τους για τον κώδικα οδικής κυκλοφορίας («τρώγεται;»), το σαβουάρ βιβρ, την ευγένεια, την ανωτερότητα και την υπομονή τους. Συζητώντας με φίλο ψυχίατρο συμφωνήσαμε απόλυτα ότι η συμπεριφορά των Ελλήνων οδηγών είναι ένα θαυμάσιο, πλουσιότατο, πολυδιάστατο θέμα για ερευνητική εργασία. Και πόσο πρωτότυπη για τα ευρωπαϊκά δεδομένα…

Χρειάζεται προφανώς εξαντλητικό επιστημονικό ερωτηματολόγιο για να καταλάβει κανείς γιατί όλοι όσοι θέλουν να οδηγήσουν αργά σε τούτη τη χώρα διαλέγουν την αριστερή λωρίδα, που είναι επισήμως καθιερωμένη ως λωρίδα ταχείας κυκλοφορίας, μπλοκάροντας όλη την περιοχή. Για μια κακώς εννοούμενη «ασφάλεια», από άγνοια (πόσοι το έμαθαν άραγε στα ελληνικού τύπου μαθήματα οδήγησης;) ή γιατί απλά «έτσι τους αρέσει» και «ας πάνε όλοι οι άλλοι να πνιγούν»; Και, ομολογουμένως, χρειάζεται ψυχανάλυση στο ντιβάνι- και το πιθανότερο στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι να «τα παίξει» τελικά ο ψυχαναλυτής- για να βρει κανείς γιατί οι Έλληνες οδηγοί που πηγαίνουν μακάρια με τα είκοσι, σπάζοντας τα νεύρα όσων τους ακολουθούν, ορμούν ξαφνικά σαν μαινόμενοι ταύροι στο κόκκινο πανί μόλις δουν το κόκκινο φανάρι να ανάβει (να ΄ταν και κομμουνιστές, όπως έλεγε το παλιό «συντροφικό» αστείο, να τους καταλάβαινα)…

Φυσικά, ιδιαίτερο ψυχιατρικό ενδιαφέρον θα είχε χωρίς αμφιβολία να μελετήσει κανείς γιατί, ακόμα και όταν υπάρχει κενή θέση στον δρόμο για πάρκιν λίγο πιο δίπλα ή πιο κάτω, οι Έλληνες οδηγοί προτιμούν να παρκάρουν σε διπλή και τριπλή σειρά (για να ψωνίσουν τα τσιγάρα τους από το περίπτερο ή τον γύρο τους από το σουβλατζίδικο ή απλά να μιλήσουν στον φίλο τους στην καφετέρια), δημιουργώντας το ασύλληπτο κομφούζιο- μόλις χθες ήμουν αυτόπτης μάρτυς της μοναδικής σκηνής, όπου ο νεαρός με τη μαύρη γυαλιστερή μπε-εμ-βε, διπλοπαρκάρει επιτόπου, μπλοκάροντας ολόκληρο λεωφορείο και λέει ατάραχος στον οδηγό του να περιμένει «λίγο», έως ότου αγοράσει ένα αξεσουάρ για το κινητό του! Μήπως είναι, άραγε, η συνέχιση της δημοτικής παράδοσης (και όλοι ξέρουμε πόσο σεβασμό δίνει ο νεόπλουτος τζιπάτος Νεοέλλην στη διατήρηση των πατροπαράδοτων εθίμων…) του «καβάλα παν στην εκκλησιά, καβάλα προσκυνάνε…»;

Ας με σταματήσει κάποιος, γιατί θα πω χειρότερα!