[ ΕΓΡΑΨΑΝ ] Παντελής Μπουκάλας

(ο αρθρογράφος,με αφορμή το ναυάγιο στη Σαντορίνη)

Και ποια η «μονάχη έγνοια μας στις αμμουδιές του Ομήρου»; Δεν πάει να λέει ο ποιητής για τη γλώσσα. Ο τουρισμός είναι η μονάχη έγνοια μας. Κι όχι μονάχα στις αμμουδιές του Ομήρου, αλλά και στα όρη του Ησιόδου, παντού. Βυθιζόταν το κρουαζιερόπλοιο στη Σαντορίνη, συμπαρασύροντας δύο ανθρώπους στον θάνατο, και οι υπουργοί, αστόχαστα ενθουσιασμένοι, διαλαλούσαν πως ο τουρισμός μας δεν θα πληγεί, διότι αποδείξαμε λέει πόσο καλά οργανωμένοι είμαστε, πόσο άψογα συντονιζόμαστε (τόσο, ώστε δέκα μέρες μετά να μην ξέρουμε ποιος έδωσε την εντολή βύθισης, ποιο σημείο υπέδειξε ως καταλληλότερο και γιατί). Αλλά και η οικολογική έγνοια που έπιασε τους αρμοδίους μας με αρκετή αργοπορία, κι αυτή οικονομικοτουριστικό περιεχόμενο έχει. Δεν αγωνιούν μήπως καταστραφούν οι ακρογιαλιές, αλλά μήπως λιγοστέψουν οι τουρίστες αν πληγωθούν οι ακρογιαλιές. (…).

Σαν ανταλλακτική αξία τον βλέπουμε τον τόπο μας. Όχι σαν αυταξία. Γι΄ αυτό και τον κόβουμε σε φέτες, τον καταπατούμε, τον παραδίδουμε στην «ιδιωτική πρωτοβουλία», τον «αξιοποιούμε», και μάλιστα με την ευλογία της Ναοδομίας, τον εκποιούμε, τον φθείρουμε με την ψευδαίσθηση πως είναι απέθαντος. Κάθε καιρός και το όραμά του, για να παραφράσουμε για δεύτερη φορά τον ποιητή, τον Οδυσσέα Ελύτη. Αλλά αν το όραμά μας είναι ο τουρισμός, κακό της κεφαλής μας, και δυο φορές κακό του τόπου μας, που δεν τον παρασκέφτεται η κεφαλή μας και μόνο σε ευρώ τον εκτιμά και σε δολάρια.

(«Καθημερινή»)