Πετάξτε τη γραβάτα και σώστε τον πλανήτη!

Η επιδείνωση του φαινομένου του θερμοκηπίου, υπεύθυνου για την αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη, είναι πλέον δεδομένη. Τι μπορούμε όμως να κάνουμε προσωπικά ο καθένας μας για να επιβραδύνουμε το φαινόμενο;

Στην Ιαπωνία, όπου το καλοκαίρι του 2005 ήταν το πιο ζεστό στην ιστορία της χώρας, πολλές υπηρεσίες επέτρεψαν στους υπαλλήλους τους να έρχονται στο γραφείο χωρίς σακάκι και γραβάτα. Αυτό οδήγησε στο να μειωθούν οι εκπομπές του διοξειδίου του άνθρακα (CΟ2) κατά 79.000

τόνους επειδή χρησιμοποιούνταν λιγότερο τα κλιματιστικά συστήματα.

Μια άλλη ενδιαφέρουσα απάντηση ήρθε από το αμερικανικό περιοδικό «Τime» σε συνεργασία με το CΝΝ. Πρόκειται για έναν κατάλογο πραγμάτων που μπορεί να κάνει ο καθένας μας, με αποτελέσματα τα οποία συμβάλλουν πραγματικά στη μείωση του φαινομένου του θερμοκηπίου. Μερικές προτάσεις μοιάζουν κοινότοπες, αλλά η εφαρμογή τους έχει σημαντικές επιπτώσεις. Ανάμεσά τους είναι η αντικατάσταση των παραδοσιακών λαμπτήρων με αυτούς που καταναλώνουν λιγότερη ενέργεια ή η χρησιμοποίηση όσο το δυνατόν περισσότερο των μαζικών μέσων μεταφοράς. Μπορούμε επίσης να πλένουμε τα ρούχα σε χλιαρό νερό και να τα στεγνώνουμε στον ήλιο αντί στο στεγνωτήριο, ελαφραίνοντας έτσι την ατμόσφαιρα από άλλα 2 κιλά CΟ2 στη διάρκεια της ζωής μας.

ΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ

+5,8 βαθμοί:

25 τόνοι:

4.000 ΚW:

63 κιλά:

Η μέση θερμοκρασία του πλανήτη τον τελευταίο αιώνα αυξήθηκε κατά 0,65 βαθμούς Κελσίου. Αν δεν ληφθούν μέτρα, ώς το 2100 η θερμοκρασία του πλανήτη μπορεί να αυξηθεί ώς και 5,8 βαθμούςαλλιώς θα αυξηθεί μόνο κατά 1,5 βαθμό

Σε διάφορες επιστημονικές μελέτες υπολογίστηκε πως κάθε πολίτης μιας βιομηχανικής χώρας (με επικεφαλής τις ΗΠΑ) παράγει κάθε χρόνο 25 τόνους CΟ2

Για κάθε τόνο ανακυκλωμένου χαρτιού εξοικονομούνται 4.000 ΚW ενέργειας και σώζονται 17 δέντρα

Αν ένας ηλεκτρονικός υπολογιστής χρησιμοποιείται 4 ώρες και μένει σβηστός, αντί σε λειτουργία, την υπόλοιπη ημέρα, οι ετήσιες εκπομπές CΟ2 μειώνονται κατά 63 κιλά

Τα κομπιούτερ. Μεταξύ των τρόπων περιλαμβάνεται η προτροπή να σβήνουμε τους υπολογιστές όταν δεν τους χρησιμοποιούμε, να μειώσουμε την κατανάλωση κρέατος (η μεταφορά του οποίου παράγει τεράστιες ποσότητες CΟ2) και να διαδοθεί η συνήθεια να χρησιμοποιούμε μεταχειρισμένα ρούχα. Είναι σαφές πως στις επιλογές αυτές, που αφορούν μεμονωμένα πρόσωπα, είναι απαραίτητο να προστεθούν άλλες σε υψηλότερο επίπεδο, οι οποίες απαιτούν πολιτικές επιλογέςγια παράδειγμα να χρησιμοποιηθούν καύσιμα οργανικής προέλευσης στις μεταφορές.

Γιατί όμως να περιμένουμε;