[ 20 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ] Τα νέα παιδιά δεν καταργούν την παράδοση

Έπειτα από σχεδόν 55 χρόνια στη μουσική μας παράδοση, ο Χρόνης Αηδονίδης συνεχίζει να ανακαλύπτει νέες πατέντες. «Πιέζομαι, αγχώνομαι, να γράψω όσο πιο πολλά μπορώ» λέει μαγεμένος από τον πλούτο, την ποικιλία, τις παραλλαγές των τραγουδιών. Στο κυνήγι μαζί του όλο και περισσότεροι ακολουθούν τις μυρωδιές της παράδοσης. Έντονες σαν αυτές της Μεγάλης Εβδομάδας και του Πάσχα.

Ποια ανάμνηση από τη Μεγάλη Εβδομάδα σάς έρχεται στο μυαλό;

Όλες οι Μεγάλες Εβδομάδες στο χωριό. Με τις αγρύπνιες, με τα κεριά, χωρίς φώτα.

Ένα Πάσχα που θα θυμάστε πάντα;

Πάσχα στη Γερμανία. Είχε συμπέσει με το Πάσχα των καθολικών και γιορτάζαμε, ορθόδοξοι και καθολικοί, όλοι μαζί. Ήταν πολύ έντονες στιγμές.

Ποια στιγμή από τη σχεδόν 55χρονη πορεία σας στη μουσική θα θέλατε να ξαναζήσετε;

Είναι πολλές. Σημαντικές και συγκινητικές. Ίσως θα ήθελα να ξαναζούσα την πρώτη εκπομπή που κάναμε στο ΕΙΡ, τότε στο Ζάππειο. Είχα εντυπωσιαστεί από τα μηχανήματα, από την ίδια μου τη φωνή έτσι όπως την άκουγα πρώτη φορά.

Πού οδηγούν, στ΄ αλήθεια, τα μονοπάτια της παράδοσης; Τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια πάμε όλο και καλύτερα. Και η πολιτεία δείχνει ενδιαφέρον με την ίδρυση μουσικών σχολείων σε όλη την Ελλάδα- έχουμε φτάσει περίπου τα 50.

Παραμένουν κοντά στην παράδοση οι νέοι;

Όχι μόνο παραμένουν, αλλά έρχονται συνεχώς καινούργιοι. Σα να καταλαβαίνουν τον κίνδυνο της παγκοσμιοποίησης που απειλεί όλα αυτά να χαθούν, και θέλουν όλο και πιο πολύ να ασχοληθούν.

Τι τους λέτε στο πρώτο μάθημα;

Εκτός από εκμάθηση του τραγουδιού και ορθοφωνία, λέμε την ιστορία, τη λαογραφία του. Είναι ολόκληρη επιστήμη. Έχει μυστικά η ερμηνεία ενός παραδοσιακού τραγουδιού; Πολλά. Και τα μαθαίνει κανείς μόνο με την πείρα που αποκτά και με επιμονή.

Τι σας συγκινεί πιο πολύ; Όλες οι μουσικές. Με ενδιαφέρει ένα καλό τραγούδι, η σωστή ερμηνεία, η μελωδία του. Υπάρχουν άνθρωποι που κλαίνε με μια σωστή ερμηνεία. Τι νέα από το Κέντρο Μελέτης Μουσικής Παράδοσης Θράκης;

Πολλά πράγματα τρέχουν.

Ηχογραφήσεις, εκδόσεις ασταμάτητα, και είμαστε ακόμη στην αρχή.

Υπάρχει κάτι που σας στενοχωρεί στη μουσική σήμερα;

Είναι σα να έχει εξαντληθεί το μουσικό απόθεμα που έχει ο Έλληνας. Σα να έχουμε λίγο βαλτώσει.

Τι είναι αυτό που χάνουμε; Πάμε να ξεφύγουμε από το ελληνικό χρώμα. Αναμασάμε τα ίδια.

Ποια η δική σας κινητήρια δύναμη;

Έχω τάξει στη ζωή μου να υπηρετώ τη μουσική παράδοση.

Τι σας οδήγησε εκεί; Όλη αυτή η ποικιλία που υπάρχει. Οι παραλλαγές από Κρήτη ώς Έβρο, από Θεσσαλία ώς Ήπειρο, από χωριό σε χωριό. Τόσα πολλά που έχουμε, πιστεύω, παγκόσμια αποκλειστικότητα.

Τι ψάχνει σε αυτά ο Έλληνας; Όσοι θέλουν να ασχοληθούν ζητούν τα μυστικά της καλής ερμηνείας. Αυτό που δεν μπορεί να διδάξει κανείς, και είναι έμφυτο αλλά και επίκτητο. Τι σας κινεί το ενδιαφέρον; Πως έπειτα από 55 χρόνια στην παράδοση, συνεχίζω να ανακαλύπτω καινούργιες πατέντες.

Πώς σας φαίνεται που χρησιμοποιούν στοιχεία της παράδοσης στην ποπ;

Τίποτε δεν είναι στατικό, ο λαϊκός ποιητής κάθε γεγονός το έκανε τραγούδι. Τώρα δεν υπάρχει αυτό, μας έχει μείνει ο ρυθμός- τα νέα παιδιά κάνουν διασκευές, αλλά δεν καταργούν την παράδοση. Η Ακρόπολη δεν θα χαλάσει ποτέ…

Τα επόμενα σχέδιά σας; Υπάρχουν πάρα πολλά ανέκδοτα τραγούδια ακόμη. Πιέζομαι, αγχώνομαι να ηχογραφήσω όσο γίνεται περισσότερα.

Τι σας ενδιαφέρει να περάσει στον ακροατή σας;

Ο πλούτος και η ποικιλία των τραγουδιών, πολλά από τα οποία είναι συνδεδεμένα με τη θρησκεία και την ιστορία, και δεν θα σβήσουν ποτέ.

Πού θα περάσετε το Πάσχα; Κοντά στο Ξυλόκαστρο Κορινθίας, στο Μελίσσι. Θα ψάλλουμε στην πανέμορφη εκκλησία του Αγίου Δημητρίου κτισμένη πάνω στη γέφυρα. Ένα τραγούδι γι΄ αυτό το Πάσχα;

Πολλά. Όπως εκείνο το ζωηρό, χορευτικό, «Μια Πασχαλιά και μια γιορτή» και το άλλο που έχει σχέση με τη θρησκεία, «Το Κούρσος της Αδριανούπολης», που λέει: «Τ΄ αηδόνια της Ανατολής και τα πουλιά της Δύσης/ κλαίγουν αργά, κλαίγουν ταχιά, κλαίγουν το μεσημέρι/ κλαίγουν την Αδριανούπολη την πολυκουρσεμένη/ όπου την εκουρσέψανε τις τρεις γιορτές του χρόνου/ Των Χριστουγέννων για κερί και των Βαγιών για βάγια και της Λαμπρής την Κυριακή για το Χριστός Ανέστη».