Προεκλογικός πόλεμος των συνδικάτων

ΟΙ ΜΕΝ ΑΣΚΟΥΝ πιέσεις για λιγότερη κρατική παρέμβαση. Οι δε ορκίζονται να προστατεύσουν με κάθε τρόπο το κράτος πρόνοιας από την παγκοσμιοποίηση. Αντίπαλα ως προς τις θέσεις, τα συνδικάτα των εργοδοτών και των εργαζομένων συμμετέχουν εντούτοις εξίσου ενεργά, ασυνήθιστα ενεργά, στην εκστρατεία για τις προεδρικές εκλογές της Γαλλίας, μιας χώρας που φοβάται την παγκοσμιοποίηση περισσότερο από κάθε άλλη χώρα της Ευρώπης- το 64% των πολιτών τη θεωρούν «απειλή για τις θέσεις εργασίας». Έχοντας συνείδηση του φόβου αυτού, οι υποψήφιοι προσαρμόζουν τον λόγο και τις προτάσεις τους. Η Σεγκολέν Ρουαγιάλ θέλει να επιβάλει ποινές στις εταιρείες που μεταφέρουν τα εργοστάσια παραγωγής τους στο εξωτερικό και ζητεί μια Ευρώπη η οποία να «προστατεύει τους πολίτες της» από τα στραβά της παγκοσμιοποίησης. Τάσσεται υπέρ της αύξησης του βασικού μισθού και δηλώνει πως θα επανακρατικοποιήσει τις επιχειρήσεις ηλεκτρισμού και φυσικού αερίου, τις Εlectricite de France και Gaz de France αντίστοιχα. Ακόμα και ο Σαρκοζί- επισημαίνει η «Ιnternational Ηerald Τribune»- που ξεκίνησε με πολλές υποσχέσεις ρήξης με το παρελθόν, έχει αλλάξει σταδιακά τόνο. Την περασμένη εβδομάδα, αποκάλεσε το ελεύθερο εμπόριο «πολιτική της αφέλειας» και δεσμεύτηκε να εξαπολύσει μια «διπλωματική επίθεση» ώστε να κρατηθεί το ευρώ χαμηλότερα. Την ίδια περίοδο, ο Φρανσουά Πινό, ο πλουσιότερος άνδρας της Γαλλίας, κατήγγειλε αυτό που χαρακτήρισε «κοινωνική μαρξιστική κουλτούρα» της χώρας. Οι περισσότεροι επιχειρηματίες δηλώνουν απογοητευμένοι με όλους τους υποψήφιους: προβλέπουν πάντως πως η επιχειρηματική ψήφος θα πάει στον Σαρκοζί- «το μικρότερο κακό» γι΄ αυτήν.