Σινορωσικός άξονας εναντίον ΗΠΑ

Την ώρα που στη Ρωσία αναζωπυρώνονται οι συζητήσεις για την παράταση της θητείας του Πούτιν, αποκτά ιδιαίτερη σημασία η αναθέρμανση των σινορωσικών σχέσεων για τη συγκρότηση ενός ευρασιατικού άξονα κατά των ΗΠΑ.

Λόγια αμοιβαίας εκτίμησης και συνεργασίας αντάλλαξαν ο Βλαντίμιρ Πούτιν και ο Κινέζος ομόλογός του Χου Τζιντάο αυτή την εβδομάδα στη Μόσχα, σε μια μεγάλη εμπορική έκθεση που ήταν πλημμυρισμένη με τα πάντα: από φορτηγά μέχρι τσάι. Ήταν μια έκθεση για τα κινεζικά επιτεύγματα, η οποία υπογράμμισε τη βούληση των δύο πρώην αντίπαλων χωρών να ενισχύσουν τις πολιτικές και οικονομικές σχέσεις τους. «Μας έδωσε την ευκαιρία να γνωρίσουμε τις επιτυχίες της κινεζικής πολιτικής των μεταρρυθμίσεων και των ανοιγμάτων», δήλωσε ο πρόεδρος Πούτιν, που η κυβέρνησή του έχει εγκαινιάσει ένα νέο φλερτ με την Κίνα. Θα μπορούσε μάλιστα να εξακολουθήσει να χειρίζεται ο ίδιος αυτή την προσέγγιση και στο μέλλον, αν η ρωσική Βουλή αποφασίσει τελικά να θέσει το θέμα της ανανέωσης της θητείας του. Ο πρόεδρός

Η εποχή που ο Μάο κατήγγειλε τον «σοβιετικό ρεβιζιονισμό» μετά τον θάνατο του Στάλιν μοιάζει σήμερα μακρινή

της Σεργκέι Μιρόνοφ δήλωσε χθες ότι η προεδρική θητεία πρέπει να παραταθεί από τα τέσσερα σε τουλάχιστον πέντε χρόνια και ότι οι πρόεδροι πρέπει να επιτρέπεται να υπηρετούν περισσότερες από δύο συνεχείς θητείες.

Το διάστημα.
Από τον καιρό της κομμουνιστικής συμμαχίας του Στάλιν με τον Μάο έχει να παρουσιαστεί τέτοιο «φλερτ» στις σχέσεις ανάμεσα στη Ρωσία και την Κίνα: κοινό διαστημικό πρόγραμμα με στόχο τον Άρη, νέα οικονομικά συμβόλαια 4,3 δισ. δολαρίων, προτιμησιακό καθεστώς στον τομέα της ενέργειας και πάνω από όλα μια στρατηγική συνεργασία με στόχο έναν ρωσοκινεζικό άξονα απέναντι στις ΗΠΑ. Η επίσκεψη του Χου Τζιντάο στη Μόσχα απέφερε εντυπωσιακά αποτελέσματα, στον κοινό στόχο των δύο χωρών να περιορίσουν την αμερικανική ηγεμονία στον κόσμο.

Η εποχή που ο Μάο κατήγγειλε τον «σοβιετικό ρεβιζιονισμό» μετά τον θάνατο του Στάλιν μοιάζει σήμερα πολύ μακρινή. Μετά τον θάνατο του Μάο και την έλευση του Ντενγκ Σιαοπίνγκ που έβαλε την Κίνα στον δρόμο των μετριοπαθών καπιταλιστικών μεταρρυθμίσεων, οι ρωσοκινεζικές σχέσεις είχαν αρχίσει να «ξεπαγώνουν». Όμως σήμερα πια έχουν γίνει θερμές, ακόμη και με κοινά στρατιωτικά γυμνάσια τα δύο τελευταία καλοκαίρια.


Η λέσχη της Σαγκάης

Η οικονομία είναι ένας από τους σημαντικότερους λόγους αυτής της προσέγγισης. Η Κίνα είναι μια βιομηχανική υπερδύναμη (η δεύτερη στον κόσμο μετά τις ΗΠΑ) διψασμένη για ενέργεια και πρώτες ύλες. Η Ρωσία υπολείπεται στη βιομηχανική της ανάπτυξη, αλλά είναι πετρελαϊκή υπερδύναμη (η δεύτερη στον κόσμο μετά τη Σαουδική Αραβία) και πάμπλουτη σε φυσικούς πόρους. Ο Ρώσος πρόεδρος δεν παρέλειψε να υπογραμμίσει από τη Μόσχα τη «σύμπτωση απόψεων των δύο χωρών για το Ιράν και για το νόμιμο αίτημα της Τεχεράνης να αποκτήσει πυρηνική ενέργεια για ειρηνικούς σκοπούς». Οι πόλεμοι στο Αφγανιστάν και το Ιράκ και οι αμερικανικές προσπάθειες να υποκινηθούν «χρωματιστές επαναστάσεις» στις χώρες της Κεντρικής Ασίας προκάλεσαν ανησυχία στη Μόσχα και το Πεκίνο. Η Ρωσία και η Κίνα ίδρυσαν τη «λέσχη της Σαγκάης» (Καζαχτσάν, Κιργιστάν, Τατζικιστάν, Ουζμπεκιστάν και Ινδία, Πακιστάν, Ιράν και Μογγολία ως παρατηρητές). Πρόκειται για την πρώτη περίπτωση ασιατικού πολυεθνικού οργανισμού όπου οι ΗΠΑ δεν έχουν λόγο και όπου βρίσκουν απέναντί τους έναν νέο άξονα Ρωσίας- Κίνας.