«Ακόμα και η λέξη σοσιαλισμός πρέπει να επανεξεταστεί»

Ο Βάλτερ Βελτρόνι είναι αυτό που θα αποκαλούσε κανείς το «στοίχημα του μέλλοντος» για την Ιταλία. Οπαδός του κομμουνιστικού κόμματος, δημοσιογράφος, εξελέγη βουλευτής στα 32 του χρόνια- μια πρωτιά μέσα στην παροιμιώδη ιταλική γεροντοκρατία. Σ΄ αυτά τα χρόνια οδήγησε το κόμμα του προς τη μεταλλαγή, αναλαμβάνοντας το ΄98 γραμματέας του νέου σχήματος των Δημοκρατικών της Αριστεράς.

Σ ήμερα, στα 51 του χρόνια, είναι δήμαρχος της Ρώμης και προωθεί τη δημιουργία του Δημοκρατικού Κόμματος, που φιλοδοξεί να συγχωνεύσει δημοκρατικούς και σοσιαλιστές γιατί, όπως λέει ο ίδιος, «ακόμα και η λέξη σοσιαλισμός έχει ανάγκη να επανεξεταστεί στην τρίτη χιλιετία». Στους κρίσιμους καιρούς που περνάει η Ιταλία, φαίνεται να είναι ο μόνος πολιτικός ικανός να προκαλεί μια τόσο μεγάλη δημόσια συναίνεση, ακόμα και μέσα από την Κεντροδεξιά.

Κύριε δήμαρχε,σας θεωρούν στην Ιταλία έναν ξεχωριστό πολιτικό.Νέος,διανοούμενος,ιδεα- λιστής,αγαπάτε την επαφή με τον κόσμο και την κουλτούρα.Ο παιδικός σας ήρωας ήταν ο Ρόμπερτ Κέννεντυ.Ο Μπιλ Κλίντον σας ενέπνευσε στην πολιτική σας σταδιοδρομία.Μόλις ολοκληρώσατε έναν κύκλο μαθημάτων αφιερωμένο στους νέους,όπου προσπαθείτε να τους εξηγήσετε «τι είναι η πολιτική».Σήμερα είστε και μυθιστοριογρά- φος.Είναι ένα μείγμα που επιβραβεύει ή που τιμωρεί έναν πολιτικό στην Ιταλία;

Δεν το γνωρίζω. Όταν έγραψα τα δύο μου μυθιστορήματα, το «Χωρίς τον Πατρίκιο» και την «Ανακάλυψη της Αυγής», δεν σκέφτηκα ποτέ ποιο αντίκτυπο θα μπορούσαν να είχαν πάνω στη δουλειά μου ως δημάρχου.

Στο μυθιστόρημα «Η Ανακάλυψη της Αυγής» αναπολείτε τη δεκαετία του ΄70 στην Ιταλία.Τι βάρος είχαν εκείνα τα χρόνια στην πολιτική σας συγκρότηση;

Ήταν χρόνια που βάρυναν πάρα πολύ πάνω σε όλη την ιστορία της χώρας. Χρόνια δύσκολα, που επιβράδυναν την εξέλιξη του πολιτικού συστήματος. Μέσα μου, και μέσα σε όλους τους Ιταλούς, άφησαν μια βαθιά πικρία, ιδιαίτερα για τις τόσες βιαιοπραγίες, για τις ζωές που χάθηκαν από μια αγριότητα η οποία δεν είχε και δεν έχει καμιά δικαιολογία, κανενός είδους.

Από ποια βαρίδια μέσα από τα χρόνια αποδεσμεύτηκε η ιταλική Αριστερά;

Έγιναν πολλά βήματα ύστερα από την καμπή του 1989, που έφερε τη δημιουργία του Δημοκρατικού Κόμματος της Αριστεράς, τους σημερινούς Δημοκράτες της Αριστεράς και την τωρινή προοπτική ενός Δημοκρατικού Κόμματος. Το πρώτο και κύριο φορτίο από το οποίο απελευθερώθηκε η δημοκρατική και μεταρρυθμιστική Αριστερά είναι η ιδεολογική φόρτιση, που ήταν κληρονομιά της προηγούμενης εποχής, όταν ο κόσμος ήταν μοιρασμένος σε μπλοκ. Αν σκεφτώ, για παράδειγμα, τον τρόπο με τον οποίον αυτή η πολιτική παράταξη κοιτάζει τον κόσμο, τις ανισορροπίες του διεθνούς συστήματος και ειδικά τις ΗΠΑ, πρέπει να πω ότι ο δρόμος που διανύθη κε δεν υπήρξε λίγος. Αν έπρεπε να κάνετε μια διάγνωση, σε ποιο σημείο βρίσκεται σήμερα η Αριστερά στην Ιταλία;Ποιες είναι οι ιδέες γύρω από τη συγκρότηση ενός ευρύτερου Δημοκρατικού Κόμματος;

Η ιταλική Αριστερά δεν έχει ακόμα απελευθερωθεί πλήρως από το ιστορικό ελάττωμά της, το ότι είναι υπερβολικά

ΕΙΠΕ:

Το Δημοκρατικό Κόμμα είναι το μεγαλύτερο πολιτικό επίτευγμα που προβάλλεται στην Ιταλία από τη μεταπολεμική περίοδο μέχρι σήμερα

διχασμένη, το ότι δίνει περισσότερο σημασία σ΄ αυτό που χωρίζει παρά σ΄ αυτό που ενώνει τα διάφορα στοιχεία της. Τώρα, η πλειονότητα στο εσωτερικό της- οι μεταρρυθμιστέςείναι απασχολημένοι σε μια ευρεία διαδικασία συνένωσης, που θα πρέπει να φέρει τη γέννηση του Δημοκρατικού Κόμματος, τη συνάντηση των μεγάλων μεταρρυθμιστικών παραδόσεων της χώρας μας, της σοσιαλιστικής, της καθολικο-δημοκρατικής, της ελευθερο-δημοκρατικής, της περιβαλλοντικής.

Δημοκρατικό Κόμμα:Μήπως πρόκειται για μίμηση των αμερικανικών πολιτικών ηθών;

Κάθε χώρα έχει τη δική της ιστορία, τη δική της πολιτική παράδοση. Το Δημοκρατικό Κόμμα είναι το μεγαλύτερο πολιτικό επίτευγμα που προβάλλεται στην Ιταλία από τη μεταπολεμική περίοδο μέχρι σήμερα και συνδέεται άμεσα με τις ιδιαιτερότητές μας και τις ανάγκες μας. Κατά πρώτον, είναι ανάγκη να επιτύχουμε σταθερότητα, η οποία θα έρθει μόνον εάν ισχυροποιηθεί ο διπολισμός μας, εάν όποιος νικά τις εκλογές αποκτάει τη δυνατότητα- όπως συμβαίνει στις ΗΠΑ, βεβαίως, αλλά και στη Μεγάλη Βρετανία, στη Γαλλία, στη Γερμανίανα κυβερνήσει για μια ολόκληρη θητεία και κατόπιν να δώσει λόγο για το έργο του στον λαό που τον εξέλεξε.

Στις τελευταίες δημοτικές εκλογές «εισπράξατε» πάνω από το 60% – ποσοστό-ρεκόρ για μια χώρα σαν κι αυτήν,που είναι παραδοσιακά διχασμένη.Ποιο μήνυμα πήρατε; Πιστεύω ότι οι πολίτες μιας πολύ μεγάλης κοινότητας όπως είναι εκείνη της Ρώμης, αντιλήφθηκαν μέσα από αυτά τα χρόνια τον ρόλο και το έργο μιας διοίκησης που έχει ως τελικό σκοπό την ποιότητα της ζωής των πολιτών της, ολόκληρης της κοινότητάς της. Για να γίνει αυτό χρειάζεται το θάρρος για ανανέωση, η οξυδέρκεια ενός σχεδίου, ο σεβασμός των αξιών και η καθημερινή δουλειά, που είναι και το προνόμιο το οποίο σου δίνει η άμεση επαφή με τους ανθρώπους.


Κοινά σημεία σύνδεσης

Δεν είναι ουτοπία να σκέφτεται κανείς την ίδρυση ενός διεθνούς Δημοκρατικού Κόμματος;Τι είναι αυτό που καθιστά απαραίτητη τη δημιουργία του;

Το σημαντικό είναι οι δυνάμεις που συμμετέχουν στο πλατύ φάσμα της Κεντροαριστεράς να βρουν κοινά σημεία σύνδεσης, συζήτησης και ανάλυσης. Με την παγκοσμιοποίηση ο κόσμος έγινε πιο μικρός και γι΄ αυτό τον λόγο η πολιτική πρέπει να έχει πιο μεγάλους και ισχυρούς δεσμούς. Δεν θα έβλεπα τίποτε το αρνητικό εάν η Σοσιαλιστική Διεθνής, για παράδειγμα, ανοιγόταν σε δημοκρατικές δυνάμεις προερχόμενες από άλλες παραδόσεις, ακόμη και να συμπεριλάβει στην ονομασία της το επίθετο «δημοκρατική».