ΚΚΕ- ΣΥΝ: αγεφύρωτες σχέσεις
Εκτός από το βροντερό «όχι» Παπαρήγα στον ΣΥΝ για κοινές πρωτοβουλίες υπεράσπισης των ατομικών δικαιωμάτων, η γ.γ. του ΚΚΕ «κάρφωσε» τον παλιό της σύντροφο κ. Αλαβάνο με το επιχείρημα πως όποιος επιθυμεί πραγματικά μπορεί με ευκολία να περιφρουρεί τις πορείες του
Στο χειρότερο σημείο των τελευταίων ετών έχουν οδηγηθεί οι σχέσεις ΚΚΕ και Συνασπισμού, καθώς ανάμεσα στον Περισσό και την Κουμουνδούρου εξελίσσεται υπογείως ένας σκληρός πόλεμος χαρακωμάτων που αναμένεται να κλιμακωθεί έως τις εθνικές εκλογές.
Ηόξυνση στις σχέσεις των δύο κομμάτων της Αριστεράς ξεκίνησε με αφορμή τις φοιτητικές κινητοποιήσεις, όταν ο ΣΥΝ επεχείρησε και πέτυχε σε μεγάλο βαθμό να κερδίσει την κηδεμονία των πανεκπαιδευτικών συλλαλητηρίων, προκαλώντας τις γνωστές εις βάρος του επιθέσεις από κυβερνητικούς παράγοντες και το ΛΑΟΣ. Ήταν το διάστημα που το κόμμα της Αριστεράς χαρακτηρίστηκε «έκνομο», ενώ τα στελέχη του κατηγορήθηκαν ακόμη και δημοσίως ότι διατηρούν στενές σχέσεις με τον αντιεξουσιαστικό χώρο.
Για την περιφρούρηση.
Το ΚΚΕ, μολονότι συμμετείχε επίσης στις κινητοποιήσεις, φρόντισε εξαρχής να διαχωρίσει τη θέση του από την αντίστοιχη του Συνασπισμού, ενώ με την πρώτη ευκαιρία έστρεψε τα πυρά του προς την Κουμουνδούρου, αφήνοντας να εννοηθεί ότι η πλημμελής περιφρούρηση των κινητοποιήσεων ευθύνεται για τα επεισόδια. Η απαντητική επιστολή που έστειλε μάλιστα η Αλέκα Παπαρήγα στον Αλέκο Αλαβάνο, για να απορρίψει την πρόσκληση του προέδρου του ΣΥΝ περί κοινών πρωτοβουλιών για την υπεράσπιση των ατομικών δικαιωμάτων, ξεχείλιζε από πολιτικό φαρμάκι. Κύκλοι του Περισσού λένε πως η γενική γραμματέας του ΚΚΕ βρήκε την ευκαιρία να πάρει τη ρεβάνς από τον Αλέκο Αλαβάνο, ο οποίος με τη συνολική του στάση είχε αυτοχρισθεί ως ηγέτης του φοιτητικού κινήματος. Ωστόσο, η κ. Παπαρήγα δεν αρκέστηκε στο να προσφέρει ένα βροντερό «όχι» στον ΣΥΝ, αλλά συγχρόνως υπενθύμισε στον παλιό της σύντροφο κ. Αλαβάνο πως όποιος επιθυμεί πραγματικά, μπορεί με ευκολία να περιφρουρεί τις πορείες του.
Η συγκεκριμένη επιστολή αποτέλεσε και την αφορμή για να ξεσπάσει ένας σχετικά αθόρυβος πόλεμος ανάμεσα σε ΚΚΕ και ΣΥΝ. Κύκλοι της Κουμουνδούρου υποστήριξαν ότι ο ΣΥΝ δεν συμμετείχε σε κομματικά αλλά σε φοιτητικά μπλοκ και ότι με τη στάση της η επικεφαλής
Άγρια κόντρα και για το βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ΄ Δημοτικού
του Περισσού έδωσε τροφή στην κυβέρνηση να διατείνεται ότι πίσω από τους κουκουλοφόρους βρίσκεται ο Συνασπισμός. Το γυαλί ράγισε ακόμη περισσότερο όταν ο βουλευτής του ΚΚΕ Αντώνης Σκυλλάκος έσπευσε την ίδια ημέρα που η ηγεσία των αστυνομικών κατηγορούσε τον Βύρωνα Πολύδωρα για άστοχους χειρισμούς, να σχολιάσει με νόημα ότι κόμματα της κοινοβουλευτικής και της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς δεν κάνουν σωστή περιφρούρηση.
Στη ΓΣΕΕ.
Οι συγκρούσεις που ακολούθησαν ήταν σφοδρές. Στο συνέδριο της ΓΣΕΕ έγιναν παρασκηνιακές μάχες που οδήγησαν σε απώλεια μίας έδρας για την παράταξη του ΚΚΕ και την απόκτησή της από την αντίστοιχη παράταξη του ΣΥΝ. Η Αλέκα Παπαρήγα με την πρώτη ευκαιρία κατηγόρησε τον ΣΥΝ ότι καταστροφολογεί και πηγαίνει στον κοινωνικό διάλογο για να παζαρέψει πόσα θα χάσουν οι εργαζόμενοι, για να ακολουθήσει σκληρή ανακοίνωση από τον αντιπρόεδρο της ΓΣΕΕ και στέλεχος του ΣΥΝ Αλέκο Καλύβη.
Πεδίο μάχης ανάμεσα στα δύο κόμματα στήθηκε και γύρω από το βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ΄ Δημοτικού. Ο Περισσός ακόμη και στο μήνυμά του για την 25η Μαρτίου μίλησε για λάθη, ανακρίβειες, αποσιωπήσεις και αντιεπιστημονικά στοιχεία ζητώντας επιτακτικά από το υπουργείο Παιδείας την απόσυρση του βιβλίου και συγχρόνως από γονείς και μαθητές «να το απορρίψουν και να το εκμηδενίσουν». Η απάντηση δεν άργησε να έρθει από την Κουμουνδούρου, που σχολίασε διά του Αλέκου Αλαβάνου πως δεν μπορεί να δεχθεί τις πολτοποιήσεις των βιβλίων ούτε την Ιστορία να την γράφει κάποια Ιερή Σύνοδος ούτε με μαύρα ράσα, ούτε με κόκκινα ούτε με γαλάζια… Η συνέχεια δόθηκε διά του Τύπου, αφού αρθρογραφώντας στα «ΝΕΑ» οι εκπρόσωποι Τύπου των δύο κομμάτων διασταύρωσαν τα πυρά τους. Την πρώτη ημέρα ο Νίκος Βούτσης του ΣΥΝ αναρωτιόταν «τι γυρεύει η ηγεσία του ΚΚΕ να ζητάει την απόσυρση του ιστορικού βιβλίου» και την επομένη ο Μάκης Μαΐλης του ΚΚΕ απαντούσε πως η ηγεσία του ΣΥΝ σκοπίμως και συκοφαντικά ταυτίζει την θέση του ΚΚΕ με του εθνικισμού δείχνοντας ιδεολογικοπολιτική αδυναμία.
Χάσμα και για τον Γρηγόρη Φαράκο Ηαπόσταση ανάμεσα στα δύο κόμματα φάνηκε ακόμη και μέσα από ένα τραγικό συμβάν. Τον θάνατο του ιστορικού στελέχους της Αριστεράς Γρηγόρη Φαράκου. Το ΚΚΕ δεν εξέδωσε ανακοίνωση για την απώλεια του πρώην γενικού γραμματέα του κόμματος και περιορίστηκε σε μια μικρή ανακοίνωση στις τελευταίες σελίδες του «Ριζοσπάστη», όπου ανακοίνωνε τον θάνατο και την ταφή του Φαράκου. Τις επόμενες ημέρες, η «Αυγή» ξιφουλκούσε εναντίον του ΚΚΕ, καταλογίζοντάς του αχαριστία και μικροψυχία για τη στάση του απέναντι στο ιστορικό στέλεχος. Αντιστοίχως, την ενόχλησή του για το γεγονός ότι ο ΣΥΝ οργάνωσε εκδήλωση στη μνήμη Μπελογιάννη έχει εκφράσει- εμμέσως πλην σαφώς- ο Περισσός, θεωρώντας ότι η Κουμουνδούρου προσπαθεί να διεκδικήσει μερίδιο του αριστερού φάσματος, στο οποίο έως τώρα δεν απευθυνόταν.














