δίκτυο

Έλλειψη αναγνώρισης;

Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης μπορεί να ακούμε και να μη βλέπουμε, αλλά τα φαινόμενα απατούν. Διότι εξωτερική παρουσία- δηλαδή εκθέσεις και εκδηλώσεις- το ταλαίπωρο και άστεγο μουσείο μπορεί να μην έχει, αλλά από μέσα μοιάζει με καζάνι που βράζει. Και ναι μεν μπορεί το θέμα της μετατροπής του παλιού εργοστασίου Φιξ (στη Συγγρού) σε μουσείο να τείνει επιτέλους προς τη λύση του- πληροφορίες θέλουν την εταιρεία που είχε κάνει ένσταση στην Ευρωπαϊκή Ένωση έναντι της μειοδότριας που είχε κερδίσει τον διαγωνισμό για την κατασκευή να υπαναχωρεί-, αλλά οι κόντρες ανάμεσα στο διοικητικό συμβούλιο και τη διευθύντρια φαίνεται ότι τελειωμό δεν έχουν. Κόντρες υποκινούμενες ή μη, με προσωπικά ή πολιτικά κίνητρα, λόγω διαφορετικών κατευθύνσεων (εξωστρεφές ή ελληνοκεντρικό μουσειακό προφίλ), το θέμα είναι πλέον πως η ηγεσία του υπουργείου Πολιτισμού ετοιμάζεται να προχωρήσει σε αλλαγή φρουράς. Και αν και είναι αρκετοί εκείνοι που θυμίζουν στον υπουργό τις προσπάθειες και τους αγώνες της νυν διευθύντριας που κατάφερε από το μηδέν να δημιουργήσει συλλογή και κοινό για το άστεγο μουσείο, άλλοι τόσοι είναι οι εποφθαλμιούντες τη θέση και γι΄ αυτό κάτι βρίσκουν να της προσάψουν. Για να αποφύγει τον σκόπελο ο υπουργός λοιπόν φαίνεται να καλοβλέπει την ιδέα να δώσει τα ηνία του ΕΜΣΤ σε μια διεθνή προσωπικότητα πιθανόν μέσα από σχετικό διαγωνισμό. Επειδή δεν έχουμε κατάλληλα πρόσωπα ή επειδή δεν τα αναγνωρίζουμε;


Εναντίον των «300»

Μπορεί η χολιγουντιανή υπερπαραγωγή «300» να ξεπέρασε το 1.000.000 εισιτήρια στη χώρα μας, αλλά οι φωνές εναντίον της συνεχίζονται. Σαν την ανακοίνωση της πρεσβείας της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν στην Αθήνα, όπου ανάμεσα σε άλλα αναφέρεται: «Η παραγωγή και η προβολή της ταινίας ΄΄300΄΄ της εταιρείας W arner Βros κατά την τρέχουσα χρονική συγκυρία, στην οποία η ανθρωπότητα έχει ανάγκη για ειρήνη, σταθερότητα και ασφάλεια, είναι σαφής ένδειξη της αντίφασης μεταξύ των λόγων και των έργων του Χόλιγουντ σχετικά με τον σεβασμό των λαών και των πολιτισμών. Η ταινία αποτελεί άμεση προσβολή στον αρχαίο περσικό πολιτισμό και προσπάθεια για πρόκληση αισθημάτων φυλετικού και πολιτικού μίσους. Επίσης, επιχειρεί να δημιουργήσει εμπάθεια και χάσμα μεταξύ λαών και πολιτισμών και ιδιαίτερα μεταξύ των μεγάλων λαών και των πολιτισμών της Περσίας και της Ελλάδας».


Αποζημίωση ή σιωπή;

Και με βούλα του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου πλέον θα απαλλοτριωθεί το οικόπεδο της οδού Σαλαμίνος στο Μενίδι, όπου αποκαλύφθηκε τμήμα του αρχαίου θεάτρου των Αχαρνών, εύρημα που ήρθε να λύσει και το μυστήριο της θέσης του μεγαλύτερου δήμου της αρχαίας Αθήνας. Με αντικειμενική αξία 560.000 ευρώ και εμπορική γύρω στις 800.000 ευρώ, η υπόθεση δεν θα ξεκαθαρίσει εύκολα κατά πώς φαίνεται, καθώς μάλλον θα πρέπει να λυθεί το θέμα της αποζημίωσης- ως συνήθως- στα δικαστήρια. Αναμφισβήτητα, η θετική γνωμοδότηση του ΚΑΣ είναι ένα πρώτο βήμα για να μην παραπεμφθεί το θέμα στις ελληνικές καλένδες. Αλλά το ζήτημα είναι να μη σταματήσει εκεί, όταν για την αποκάλυψη του θεάτρου χρειάζονται ακόμη όχι μόνο απαλλοτριώσεις, αλλά και έρευνα κάτω από την κεντρική γειτονική οδό. Θα φανεί το υπουργείο Πολιτισμού τόσο γενναίο όσο χρειάζεται ή θα εφησυχάσει με την πεποίθηση «κάθε θαύμα, τρεις ημέρες»;