[ ΕΓΡΑΨΑΝ ] Ι. Κ. Πρετεντέρης

(ο αρθρογράφος,για το «κόλπο» με τα ομόλογα)

Το κόλπο ως σύλληψη είναι απλό. Οι «γαλάζιοι χρηματιστές» έπειθαν τις «γαλάζιες διοικήσεις» να επενδύουν τα αποθεματικά τους σε τραπεζικά προϊόντα υψηλού ρίσκου, αμφιλεγόμενης απόδοσης αλλά και παχυλού κέρδους για εκείνους που τα διακινούσαν. Κάπως έτσι, μέσα στην τελευταία τριετία, 1,8 δισ. ευρώ μετακινήθηκαν σε τέτοιου τύπου ομόλογα.

Το κόλπο ήταν και έξυπνο. Από τη στιγμή που τα περισσότερα τέτοια ομόλογα είναι μακράς διάρκειας και με εξαιρετικά σύνθετες προϋποθέσεις απόδοσης, είναι πολύ δύσκολο να αποτιμηθεί η αξία τους σε αντικειμενική βάση. Έτσι δυσκολεύεται αφάνταστα ο έλεγχος και των διοικήσεων που τα αγοράζουν και των χρηματιστών που τα προτείνουν. Τίποτε δεν πήρε χαμπάρι η κυβέρνηση; Γύρω στα 20 Ταμεία και περισσότερες από 20 χρηματιστηριακές ενεπλάκησαν στο αλισβερίσι και σε κανέναν δεν δημιουργήθηκαν υποψίες; Τι σόι κυβέρνηση είναι αυτή που της αρπάζουν 1,8 δισ.

ευρώ κάτω από τη μύτη της και δεν παίρνει πρέφα;

Η απάντηση δεν είναι εύκολη. Αλλά καθίσταται απείρως ευκολότερη αν δεχθεί κανείς ότι η κυβέρνηση δεν ενοχλήθηκε επειδή δεν ήθελε να ενοχληθεί. Ότι ο Πρωθυπουργός δεν ήξερε επειδή δεν ήθελε να μάθει. Και ότι τα λεφτά των Ταμείων δεν πήγαν μόνο σε τσέπες των επιτηδείων, αλλά και στο μεγάλο ταμείο που βγάζει κυβερνήσεις και Πρωθυπουργούς.

(«Το Βήμα»)