ΓΝΩΜΗ

Προεδρικό άβατο

Η διακοπή του πρωταθλήματος της Σούπερ Λίγκας, λόγω του αγώνα της Ελλάδας με την Τουρκία, δεν είναι ωφέλιμη μόνο για την ανασύνταξη των δρομέων εν όψει της τελικής ευθείας της κούρσας. Προσφέρεται και για την εξαγωγή συμπερασμάτων. Το πιο σημαντικό, εκτός από τα… μόνιμα λάθη της διαιτησίας και τη μόδα του rotation, που μάλλον μας εγκατέλειψε νωρίς, είναι ότι εξακολουθεί να κυριαρχεί στο ελληνικό ποδόσφαιρο ο συγκεντρωτισμός των προέδρων.

Άλλη μία μόδα που είχε λανσαριστεί τελευταίως ήταν αυτή του τεχνικού διευθυντή. Μπορεί να διέθετε μόνον η ΑΕΚ, αν και τώρα η θέση είναι κενή μετά την αποχώρηση του Ίβιτς και μάλλον δεν προβλέπεται να αναπληρωθεί, αλλά αποτελούσε «προεκλογικό τρικ» για αρκετούς ηγέτες των ΠΑΕ.

Τώρα μάλλον έχουν εγκαταλείψει όλοι την ιδέα και περιορίζονται στις αποφάσεις του… εαυτού τους. Κάπως έτσι συνεχίζουν να λειτουργούν οι πρόεδροι. Είτε διότι υπερεκτιμούν τις ικανότητές τους είτε γιατί δεν έχουν εμπιστοσύνη σ΄ όποιον κι όποιον (γιατί είναι αλήθεια ότι έχουν χάσει αρκετά λεφτά, αλλά ποιος τούς φταίει;). Αυτό που παραμένει άβατο στο ποδόσφαιρο είναι ότι ο πρόεδρος τα κάνει όλα σε μία ομάδα. Κι από τη δική του δραστηριότητα εξαρτάται η καλή ή όχι πορεία της ομάδας. Φυσικά αυτές τις καταστάσεις δεν τις βιώνουμε για πρώτη φορά. Το ελληνικό ποδόσφαιρο είναι ταυτισμένο με τους προέδρους- ηγέτες των ομάδων και αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό, αλλά δεν είναι και απόλυτα υγιές. Βλέπετε, υπάρχουν κι άλλοι παράγοντες που θα μπορούσαν να πρωταγωνιστήσουν, όπως είναι οι ποδοσφαιριστές ή οι προπονητές.

Απλώς, στις ομάδες που υπάρχει το μεγάλο αστέρι (σπάνιο φαινόμενο) ή επικρατεί το όνομα του καλού προπονητή (κι αυτό δεν είναι σύνηθες) φαίνεται ότι χαλάει η συνταγή.

Γιατί παραβιάζεται το άβατο των προέδρων.