Φαινόμενα
Μέσα στη φασαρία των καβγάδων για το αν υπήρξε ή όχι κρυφό σχολειό, για το λάβαρο του Παλαιών Πατρών Γερμανού, δεν συζητήθηκε η ουσία του ζητήματος που θέτει το βιβλίο αυτό της Ιστορίας που είναι η αλλαγή της διαδικασίας της μάθησης
Επιστροφή στο υπαρξιακό μας Κάτι οι «300» του Λεωνίδα που πήγαν Χόλιγουντ, κάτι οι αυτοαναγορευθέντες κριτές σχολικών βιβλίων, κάτι οι ανησυχίες για τους «κουκουλοφόρους», καταλήξαμε σε παροξυσμική ομφαλοσκόπηση
Ήταν οι 300 του Λεωνίδα σαν αυτούς της ταινίας με τα γυμνασμένα κορμιά; Συμφωνεί η ιστορία της μάχης των Θερμοπυλών κατά Χόλιγουντ με την κατά Ηρόδοτο; Υπήρξε το κρυφό σχολειό ή δεν υπήρξε; Υπάρχουν οι «κουκουλοφόροι» ή είναι οφθαλμαπάτη αποτέλεσμα μιας μαζικής ύπνωσης του τηλεοπτικού έθνους;
Και για να μη μακρηγορούμε, να θέσουμε το μόνιμο υπαρξιακό μας ερώτημα: Τι είν΄ η πατρίδα μας;
Και πάλι από την αρχή να αναζητήσουμε στα τηλεπαράθυρα της παραζάλης την απάντηση. Με τους ίδιους πάντα καλεσμένους στα πάνελ που κατέχουν την απόλυτη αλήθεια επί όλων των κορυφαίων ζητημάτων που απασχολούν το έθνος.
Με το επίμαχο βιβλίο της ΣΤ΄ Δημοτικού ανά χείρας πήγε στο Μega το πρωί του Σαββάτου ο βουλευτής της Ν.Δ. Γιάννης Ιωαννίδης.
Έξαλλος που δεν γράφει το βιβλίο για τη σπουδαιότητα του κρυφού σχολειού και για το «λάβαρο του Παλαιών Πατρών Γερμανού». Διότι πρέπει να μάθουν οι Ελληνόπαιδες ότι ανήκουν σε φυλή ηρώων και να αρθούν στο ύψος της μακραίωνης παράδοσής τους. Αλλά το εν λόγω βιβλίο δεν κάνει άλλο από το να μην προσθέτει μεταγενέστερους ευφημισμούς για πρόσωπα και ενέργειες που δεν έχουν την ιστορική τους απόδειξη.
Μέσα ωστόσο στους καπνούς της μάχης των τηλεπαραθύρων διέφυγε το σπουδαιότερο ζήτημα που θέτει το εν λόγω βιβλίο, ότι απαιτεί μια τελείως διαφορετική μαθησιακή μέθοδο, όχι την αποστήθιση, αλλά την αναζήτηση πηγών, τη σύγκριση, την επιλογή, την ενεργοποίηση της κριτικής σκέψης. Ώρες ατέλειωτες πανελικών καβγάδων που έχουν δημιουργήσει την εντύπωση ότι μια σκοτεινή συνωμοσία απειλεί τα παιδιά μας με στέρηση της ιστορικής μνήμης. Το μόνο που συμβαίνει είναι ότι για πρώτη φορά δεν προσφέρεται μια έτοιμη γνώση, δεν ενεργοποιείται η συνήθης διαδικασία της κατάποσης έτοιμης τροφής, αλλά επιχειρείται να καλλιεργηθεί η περιέργεια του μαθητή με φωτογραφίες και αναφορές σε γεγονότα και παράθεση πηγών.
Αλλά ο φιλοπερίεργος γίνεται απαιτητικός, κριτικός, διόλου εύπιστος και φυσικά κάθε άλλο παρά θεατής. Και τότε πού θα στηρίξουν τη βασιλεία τους όλοι εκείνοι που έχουν στεφθεί τηλεπαντογνώστες, υπερασπιστές των άβουλων μισθοσυντήρητων μαζών, που έχουν καταλάβει στασίδι στον θίασο των τηλεοπτικών διασημοτήτων και αυτοπροβάλλονται ως αυθεντίες; Να πώς «δένεται» τ΄ ατσάλι της τηλεθέασης στην ελληνική τηλεόραση.
Έτσι ξοδεύονται ώρες τηλεοπτικού προγράμματος για τις απόψεις του Άδ. Γεωργιάδη, ο οποίος εκτός από τον άφθονο χρόνο στο Τηλεάστυ, έχει εξασφαλισμένο στασίδι στα τηλεπαράθυρα, πότε ως εκπρόσωπος του ΛΑΟΣ και πότε ως ειδήμων επί ιστορικών θεμάτων- με πρόσφατο σουξέ του την υπεράσπιση των χολιγουντιανών «300» ως πιστών αντιγράφων των αρχαίων Σπαρτιατών. Καλείται στην πρωινή εκπομπή Μega Σαββατοκύριακο ο βουλευτής Γιάννης Ιωαννίδης, προπονητής μπάσκετ στο επάγγελμα και αυτόκλητος κριτής του βιβλίου της Ιστορίας και υπερασπιστής των ελληνοχριστιανικών ιδεωδών του έθνους. Οργανώνει πάνελ ο Αυτιάς για να αποδείξει ότι, εκτός από τα ευρουλάκια του συνταξιούχου, ανησυχεί για την ιστορική μνήμη του έθνους, προστάτης και αυτής βεβαίως.
Εμφανής μια διακριτική- αν και από ορισμένους απολύτως σαφής- συμπάθεια των ανθρώπων της τηλεόρασης προς τους πολέμιους των νέων ηθών στην εκμάθηση της Ιστορίας. Είτε γιατί κάνουν φασαρία που φέρνει τηλεθέαση, είτε γιατί, εδώ που τα λέμε, δεν είμαστε για να ανατρέπονται πρότυπα με τα οποία έχουμε πλάσει την τηλεοπτική μας περσόνα και την καριέρα μας γενικώς.
Χάθηκαν ως διά μαγείας
Μέσα στην αναμπουμπούλα για το ιστορικό μας παρελθόν φουντώνουν οι ανησυχίες για τη δράση των «κουκουλοφόρων» κατά την πορεία των φοιτητών της περασμένης Πέμπτης. Ημέρες, ώρες, εκπομπές, δελτία ολόκληρα για το ποιοι είναι, πού είναι, πώς θα τους χρησιμοποιήσει η Αστυνομία και πώς η κυβέρνηση για επικοινωνιακούς σκοπούς. Οι «κουκουλοφόροι» πάντως χάθηκαν ως διά μαγείας από την πορεία, αλλά η επικοινωνιακή τους χρήση είχε επιτευχθεί. Μεταξύ της χολιγουντιανής ρώμης των «300», του λαβάρου του Παλαιών Πατρών και της επίσκεψης Πούτιν «συνωστίστηκε» η ατέρμων τηλεφλυαρία, που αποκαλούμε ενημέρωση.














