Με δίκασε η Αστυνομία κι όχι η Δικαιοσύνη
Αλ. Γιωτόπουλος: «Τρεις ή τέσσερις απ΄ τους κατηγορουμένους συνεργάζονται ανοιχτά με τις αρχές, ενοχοποιούν με ψευδή στοιχεία συγκατηγορουμέ- νους για να καταδικαστούν σε βαριές ποινές, με αντάλλαγμα τις μειωμένες ποινές γι΄ αυτούς ώστε να αποφυλακιστούν σύντομα»
Στη συμπαιγνία των διωκτικών αρχών και των εισαγγελέων στις δύο δίκες της 17Ν αποδίδει την καταδίκη του ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος. Έπειτα από περίπου 57 μήνες έγκλειστος στις Φυλακές Κορυδαλλού, ο κατηγορούμενος ως ηθικός αυτουργός για τη 17 Νοέμβρη μιλώντας στα «ΝΕΑ» υποστηρίζει ότι αποδείχθηκε πως «δεν υπάρχει η παραμικρή λεπτομέρεια που να στοιχειοθετεί την εναντίον μου κατηγορία της ηθικής αυτουργίας, έστω και για μία πράξη».
Tονίζει ότι ο μόνος τρόπος για να βρει το δίκιο του είναι να προσφύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ενώ εκτιμά πως από την εκδίκαση της υπόθεσης αποδείχθηκε ότι ορισμένοι από τους κατηγορουμένους συνεργάστηκαν με τις αρχές με αντάλλαγμα να χρεωθούν μειωμένες ποινές. Θα μπορούσε να πει κανείς πως υπάρχουν διαφορές ανάμεσα στην πρώτη δίκη της 17 Νοέμβρη και στο Εφετείο;
«Όπως έχω δηλώσει, δικάστηκα και καταδικάστηκα απ΄ την Αστυνομία, μέσω των “μίντια” και όχι απ΄ τη Δικαιοσύνη. Οποιαδήποτε όμως δικαστική απόφαση εναντίον μου- και τέτοια θα είναι και του Εφετείου- σπάει τα μούτρα της σε τρεις σκοπέλους:
Πρώτον, δεν έχω συμμετάσχει, με φυσική παρουσία, σε καμία απ΄ τις περίπου 100 βίαιες ενέργειες που συνιστούν το σύνολο της 27χρονης δράσης της 17 Νοέμβρη.
Δεύτερον, δεν υπάρχει η παραμικρή λεπτομέρεια που να στοιχειοθετεί την ηθική αυτουργία, έστω και για μία πράξη.
Τρίτον, η άποψη ότι μπορεί κάποιος στις σημερινές σύγχρονες κοινωνίες να πείθει ή να διατάζει άλλους να πραγματοποιούν πολιτικές ανθρωποκτονίες, επί 27 χρόνια, χωρίς να συμμετέχει ο ίδιος σε αυτές, είναι “αντίφαση εν τοις όροις”. Ανοησία με μεγάλο άλφα.
Αυτό το “μαργαριτάρι” το υιοθέτησαν ασμένως και οι δύο εισαγγελείς. Είναι αξίωμα, αποδεκτό a priori, ότι ο Γιωτόπουλος είναι ηθικός αυτουργός. Άρα αυτός εξειδίκευσε τον στόχο, συνέταξε την προκήρυξη, σχεδίασε την επιχείρηση όπως επανέλαβαν στερεότυπα και ανερυθρίαστα για κάθε πράξη, μ΄ ένα συλλογισμό αντάξιο του θεάτρου του παραλόγου…».
Εσείς όμως αποχωρήσατε από το Εφετείο εις ένδειξη διαμαρτυρίας και στη συνέχεια επανήλθατε, λέγοντας ότι θα προσφύγετε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων… «Οι αγορεύσεις των εισαγγελέων με δικαίωσαν. Απέδειξαν ότι είχα δίκιο όταν αποχώρησα από το δικαστήριο. Η αναγκαιότητα της επιβολής της ίδιας ποινής, σύμφωνα με τις βουλές του imperium, τους υποχρεώνει να υιοθετήσουν τα παραπάνω “μαργαριτάρια”. Συνεπώς, ο μόνος τρόπος για να βρω το δίκιο μου είναι η προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.
Για να έχω όμως το δικαίωμα προσφυγής, οφείλω να παρουσιάσω τις θέσεις μου και στο Εφετείο. Αυτός είναι ο μοναδικός λόγος για τον οποίο επανήλθα. Να σημειώσω πως το Εφετείο μού αρνήθηκε το θεμελιώδες δικαίωμα να με εκπροσωπήσουν οι δικηγόροι της επιλογής μου, κ.κ. Μυλωνάς και Comte. Ακόμη και σήμερα, εκτός του κ. Μυλωνά, με υποστηρίζουν οι δύο διορισμένοι απ΄ το δικαστήριο δικηγόροι ενάντια στη θέλησή μου».
Πάντως, είναι χαρακτηριστικό ότι υπήρξαν διαφορές ανάμεσα στις δύο δίκες, δεδομένου ότι το Εφετείο χαρακτηρίστηκε από αντιθέσεις μεταξύ ορισμένων κατηγορουμένων…
«Η ουσία του ζητήματος είναι η ύπαρξη των συνεργαζόμενων που έχουν κάνει ένα “ντιλ” με τις αρχές, σύμφωνα με τα αμερικανικά πρότυπα. Απ΄ τη στιγμή που τρεις ή τέσσερις απ΄ τους κατηγορουμένους συνεργάζονται ανοιχτά με τις αρχές, ενοχοποιούν με ψευδή στοιχείαόπως το απέδειξε ο Τζωρτζάτος για την “υπόθεση Μομφερράτου”- συγκατηγορουμένους για να καταδικαστούν σε βαριές ποινές, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, με αντάλλαγμα τις μειωμένες ποινές γι΄ αυτούς ώστε να αποφυλακιστούν σύντομα (ο ένας είναι ήδη ελεύθερος από το 2003), είναι λογικό τα θύματα αυτής της αισχρής συναλλαγής να στρέφονται εναντίον τους.
Η διαφορά με την πρωτοβάθμια δίκη είναι ότι στο τότε “ντιλ” δεν είχε γίνει αντιληπτό, γιατί σχεδόν το σύνολο των μίντια τους στήριζε ως ειλικρινείς μεταμεληθέντες. Ενώ σήμερα ο μανδύας έχει πέσει και αποκαλύφθηκε η αλήθεια, με συνέπεια να τους στηρίζουν μόνο, εκόντες άκοντες η πολιτική αγωγή και οι εισαγγελείς».
Και στο Εφετείο θέλουν να επικυρώσουν ένα ψέμα Κατά τον Αλέξανδρο Γιωτόπουλο, «ο κόσμος έχει καταλάβει τι έγινε στις δύο δίκες της 17 Νοέμβρη» και πιστεύει πως ουσιαστικά «σκοπός των διωκτικών αρχών ήταν η επικύρωση μιας βαριάς καταδίκης» εις βάρος του. Τι έχει αλλάξει αυτή την πενταετία, δεδομένου ότι η εκδίκαση του Εφετείου της 17 Νοέμβρη δεν έχει τον ίδιο αντίκτυπο με την πρώτη δίκη;
«Στη διάρκεια της “ανάκρισής” μου ο αστυνόμος Φ. Παπαγεωργίου μου έλεγε: “Όσο σκέφτομαι ότι μ΄ έκανε “ρόμπα” ο Βασιλάκης ο Ξηρός με τις κατσίκες του, μου ΄ρχεται να χτυπήσω το κεφάλι μου στον τοίχο…”. Δηλαδή ήξεραν την αλήθεια ότι δεν υπήρχε καμία ηγεσία. Κι όμως, αυτό δεν εμπόδισε το πρωτοβάθμιο δικαστήριο να με καταδικάσει ως μέλος μιας ανύπαρκτης ηγεσίας. Ο κόσμος κατάλαβε ότι σκοπός της δίκης δεν ήταν η αποκάλυψη της αλήθειας, αλλά η επικύρωση της επίσημης εκδοχής μέσω της βαριάς καταδίκης. Ο κόσμος, με το ένστικτό του, κατάλαβε αυτά τα τερτίπια, ότι κάτι του κρύβουν, κάτι δεν πάει καλά με την επίσημη εκδοχή. Ότι παρουσιάζουν τη μισή αλήθεια, δηλαδή ένα ψέμα. Και ότι αυτό θα επαναληφθεί στο Εφετείο. Γιατί λοιπόν να ενδιαφερθεί γι΄ αυτή την προκαθορισμένη δίκη που θα επιβάλει εκ νέου προαποφασισμένες ποινές, περιφρονώντας επιδεικτικά την αλήθεια;».
Θεωρείτε ότι συνεισφέρουν στη δίκη οι εκδηλώσεις συμπαράστασης;
«Στη διάρκεια της πρωτοβάθμιας δίκης το Συνδικάτο των Γάλλων Δικαστών, που εκπροσωπεί το 1/3 των δικαστών, τοποθετήθηκε ζητώντας τη διεξαγωγή δίκαιης δίκης. Ενώ η Διεθνής Ομοσπονδία Ενώσεων Δικαιωμάτων του Ανθρώπου εξέφρασε την άποψη ότι “δεν υπάρχει αμφιβολία πως στην πρωτοβάθμια δίκη συνέβη μία σειρά από ανωμαλίες”.
Παράλληλα, σημαντικές προσωπικότητες με κύρος στη Γαλλία υπέγραψαν έκκληση και υποστήριξαν ότι ο Γιωτόπουλος καταδικάστηκε χωρίς να υπάρχουν αποδείξεις για τη συμμετοχή του στις πράξεις ούτε για την ηθική αυτουργία. Ακόμη ότι και άλλοι κατηγορούμενοι καταδικάστηκαν σε βαριές ποινές χωρίς αποδείξεις. Ότι παραβιάστηκαν στοιχειώδη δικαιώματα των κατηγορουμένων και δεν έγινε σεβαστό το κράτος δικαίου.
Αυτή η κίνηση είναι η σημαντικότερη αμφισβήτηση της δίκης και των αποτελεσμάτων της. Εντάσσεται στο πλαίσιο της αντίστασης στην προσπάθεια επιβολής των ΗΠΑ στη Δυτική Ευρώπη ενός “δικαίου έκτακτης ανάγκης” που καταλύει το κλασικό κράτος δικαίου και σειρά δικαιωμάτων.
Μπροστά σ΄ αυτή την αμφισβήτηση και αλληλεγγύη, η σιωπή της ελληνικής Αριστεράς ηχεί πιο εκκωφαντικά. Όπως είπε και ο υπεύθυνος Διεθνών Σχέσεων των Πρασίνων της Γαλλίαςυπέγραψαν οι Πράσινοι την έκκλησηΠατρίκ Φαρμπιέζ:
“Αυτό δεν είναι τόσο τραγικό για τους κατηγορουμένους όσο για την ίδια. Γιατί είναι ακατανόητο να υπάρχουν σήμερα περιοχές μη δικαίου με τις οποίες δεν ασχολείται κανείς”…».
Ομολογούν ό,τι τους κατεβαίνει για να βγουν
Μιλώντας για κάποιους από τους συγκατηγορουμένους του, ο Γιωτόπουλος φέρνει ως παράδειγμα τον θεωρητικό των Ερυθρών Ταξιαρχιών Τόνι Νέγκρι, ο οποίος έγραφε πως ορισμένοι από τους κατηγορουμένους για συμμετοχή στις Ε.Τ. «είπαν ό,τι τους κατέβαινε προκειμένου να μπορέσουν να βγουν από τη φυλακή».
Στη δήλωσή μου στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο, λέει ο Γιωτόπουλος, είχα υποστηρίξει ότι κάποιοι «κατέφυγαν στο ύστατο μέσο που τους απέμεινε μπροστά στη διαφαινόμενη χρεοκοπία (της ηθικής αυτουργίας), στην ιταλική λύση». «Ο Τόνι Νέγκρι, στο πρόσφατο βιβλίο του “Η ζωή μου από το άλφα έως το ωμέγα”, γράφει στη σελίδα 48: “Το σύστημα των μεταμεληθέντων, δηλαδή η νομική αναγνώριση της κατάδοσης, παραχώρησε την ελευθερία σε όλους όσοι ήταν διατεθειμένοι να «ομολογήσουν» όποιο κι αν ήταν το κατηγορητήριό τους. Υπάρχουν άνθρωποι που έκαναν μέχρι και δέκα δολοφονίες και τους ελευθέρωσαν αμέσως!
Πολλοί είπαν ό,τι τους κατέβαινε προκειμένου να μπορέσουν να βγουν. Άλλοι έλεγαν ψέματα και ήταν υπεύθυνοι για την καταδίκη αθώων…”. Λες και έχουν γραφτεί για την περίπτωσή μας. Αυτά έλεγα το 2003 και σήμερα είναι κοινώς αποδεκτά…».
«Εάν είχα χρήματα θα άφηνα τη σύντροφό μου να κάνει χημειοθεραπείες στο ΙΚΑ;» Στη διάρκεια των δύο δικών της 17 Νοέμβρη μετέωρο παρέμεινε το ερώτημα της πολιτικής αγωγής «πού πήγαν ή που αποταμιεύτηκαν τα χρήματα από ληστείες;» τις οποίες- σύμφωνα με το κατηγορητήριο- έκαναν μέλη της οργάνωσης.
Ορισμένοι από τους κατηγόρους, όπως για παράδειγμα ένας από τους συνηγόρους της πολιτικής αγωγής- ο κ. Η. Αναγνωστόπουλος- υποστηρίζουν ότι χρησιμοποιήσατε χρήματα από ληστείες της 17 Νοέμβρη για να αποκτήσετε δικά σας σπίτια…
«Τα περιουσιακά στοιχεία της συντρόφου μου Μαϊτέ Πεϊνό ανήκουν σ΄ αυτήν και μόνο, δεν έχω καμία σχέση μ αυτά, ενώ η ίδια εξήγησε στην πρώτη δίκη πώς τα απέκτησε. Αν η Μαϊτέ είχε να κάνει με όσα ισχυρίζεται ο κ. Αναγνωστόπουλος, συνήγορος πολιτικής αγωγής των Αμερικανών θυμάτων, θα είχε διαπράξει το αδίκημα της αποδοχής του “προϊόντος εγκλήματος” και θα είχε διωχθεί ποινικά, όταν μάλιστα έψαχναν να “πιαστούν” απ΄ το παραμικρό για να με πλήξουν. Κάτι τέτοιο όμως δεν συνέβη, συνεπώς όσα ισχυρίζεται συνιστούν το αδίκημα της συκοφαντικής δυσφήμησης. Όπως μάλιστα πληροφορούμαι, γιατί η σύντροφός μου είναι ανεξάρτητη και αποφασίζει μόνη της, προτίθεται να κινηθεί νομικά εναντίον του κ. Αναγνωστόπουλου.
Θα ήθελα όμως να προσθέσω κάτι γι΄ αυτή την αξιοθρήνητη επανάληψη της λασπολογίας του 2002. Διέδιδαν και έγραφαν τότε, κατ΄ εντολήν της Αντιτρομοκρατικής, ότι είχα 1 δισεκατομμύριο δραχμές από ληστείες τραπεζών, γνωρίζοντας πως η ύπαρξη ενός και μόνου στοιχείου
«Όταν ζήτησαν δείγμα αίματος για το DΝΑ, το έδωσα αμέσως. Και δεν βρήκαν τίποτα»
το διαψεύδει: Το απέκρυψαν επειδή ήξεραν πως η σύντροφός μου δεν ήθελε να αναφερθεί στο προσωπικό της πρόβλημα. Σήμερα έχει γίνει γνωστό. Όλοι γνωρίζουν την ασθένεια. Αποκρύπτουν όμως ότι έκανε τη θεραπεία της στην Ογκολογική Κλινική του ΙΚΑ στην οδό Ασωπίου. Εγχείρηση, δύο χημειοθεραπείες και ακτινοθεραπεία. Και πέρυσι στο Λαϊκό. Γνωρίζετε εσείς έστω έναν Έλληνα που θα είχε στην κατοχή του όχι ένα δισεκατομμύριο δραχμές αλλά έστω και μερικά εκατομμύρια δραχμές και θα άφηνε τη σύντροφό του να πάει στο ΙΚΑ για τη θεραπεία μιας τέτοιας ασθένειας;». Επιμένετε να ληφθεί δείγμα DΝΑ για τα αποτυπώματα που βρέθηκαν σε χαρτιά γιάφκας της 17 Νοέμβρη;
«Ο εισαγγελέας κ. Διώτης ήταν αυτός που επέμενε. Όταν ζήτησαν δείγμα αίματος για το DΝΑ, το έδωσα αμέσως. Και δεν βρήκαν τίποτα παρ΄ ότι βοήθησαν και οι φίλοι τους στο imperium που διαθέτουν την τεχνολογία. Όμως ο κ. Διώτης, όπως και οι δικαστές παρέλειψαν να βγάλουν το αναγκαίο συμπέρασμα, ότι δεν ήμουν αυτός που με κατηγορούν. Γιατί αν ήμουν θα έπρεπε να ξημεροβραδιάζομαι στις γιάφκες και θα έπρεπε να βρουν μεγάλες ποσότητες σιέλου όσο και αποτυπώματα από τα μαλλιά μου. Αυτή την επιστημονική απόδειξη που διαψεύδει το κατηγορητήριο, την αποκρύβουν εσκεμμένα. Όσο για τα αποτυπώματα, εφόσον είναι απ΄ τον ιδρώτα μου, θα ΄πρεπε να τα βρουν από τον ιδρώτα του DΝΑ μου. Δεν βρήκαν τίποτα όμως. Συνεπώς επιβεβαιώνεται η θέση μου ότι τα αποτυπώματα είναι μεταφερμένα».














