Φαινόμενα

Μια αναμενόμενη κρίση

Εισαγγελέας στην ΕΡΤ για να ελέγξει σκανδαλώδη συμβόλαια και κρίση σε ένα από τα μεγάλα κανάλια, κάθε άλλο παρά σημάδια υγιούς περιβάλλοντος είναι
O έλεγχος των οικονομικών της κρατικής τηλεόρασης από εισαγγελέα για να διαπιστωθεί η νομιμότητα του υπέρογκου συμβολαίου της Άννας Δρούζα (περίπου 2,5 εκατ. ετησίως) και μερικών ακόμη που έχει προσφέρει η ΕΡΤ και οι θορυβώδεις τριγμοί του υπόλοιπου μιντιακού πεδίου, μπορεί να διαμορφώνουν μια ενδιαφέρουσα θριλερική ατμόσφαιρα γύρω από κανάλια και πρόσωπα που καταναλώνεται με κουτσομπολίστικη βουλιμία, αλλά σημάδια υγιούς δημοκρατίας δεν είναι.

Γιατί είναι προφανές ότι δεν προσφέρει υπηρεσίες στη δημοκρατία και τον πολιτισμό μια κρατική τηλεόραση που ενώ έχει βρεθεί στο χείλος της χρεοκοπίας (αν δεν το ΄χει ξεπεράσει και είναι εικονική πραγματικότητα η διατήρησή της στον χρόνο), έχει ενισχυθεί από τους πολίτες με αύξηση του ανταποδοτικού τέλους που πληρώνουν, για να επιτελέσει τον συνταγματικό ρόλο της και αντ΄ αυτού εκτίθεται με σκανδαλώδη συμβόλαια υπέρογκων αμοιβών σε επαγγελματίες των οποίων η καριέρα δεν συνάδει με το υποτιθέμενο όραμα για τη λειτουργία ενός κρατικού τηλεοπτικού οργανισμού. Γιατί η καριέρα της Άννας Δρούζα ήταν γνωστή και συγκεκριμένη όταν υπέγραψε στην κρατική τηλεόραση να τη συνεχίσει ακάθεκτη.

Και πουθενά στον κόσμο μια κρατική τηλεόραση δεν θα είχε συμβάλει στην εκμετάλλευση της αγωνίας της ασθένειας και του πόνου των πολιτών, όπως η δρουζαίικη ΕΡΤ με τη «φραπελιά».

Το πρόβλημα δεν είναι επομένως μόνο οικονομικό, αλλά και ποιότητας της κουλτούρας που παράγει η ΕΡΤ. Το ίδιο ακριβώς πρόβλημα παραγωγής κουλτούρας είναι και οι αποχωρήσεις προσώπων από κανάλια, όπως αυτές από τον Αlpha, που γίνονται πλέον σωρηδόν. Αποκαλύπτουν ένα ασταθές εργασιακό περιβάλλον απόρροια της πλήρους απουσίας κανόνων και κριτηρίων, οιωνός κάθε άλλο παρά ευχάριστος για την ποιότητα της εγχώριας τηλεόρασης. Η αλήθεια είναι πως η έκρηξη στο συγκεκριμένο κανάλι με την υπερσυγκέντρωση «νομαδικών διασημοτήτων» του τηλεοπτικού χώρου ήταν αναμενόμενη, Ακόμη και για έναν πρωτοετή φοιτητή του μάνατζμεντ ήταν προφανής αποτυχία, η συγκέντρωση κάτω από την ίδια στέγη τόσων τηλεοπτικών ονομάτων, κανένα στην πρώτη του ακμή μεν, αλλά με διάθεση επανεκκίνησης. Μόνον που απουσίαζε ο σχεδιασμός για το είδος του προγράμματος που θα παράξει το κανάλι και για το πεδίο που θα καλύπτει ο καθείς εκ των πρωταγωνιστών του. Ωστόσο ο πειραματισμός προχώρησε. Ο Αlpha έγινε ένα είδος μωσαϊκού από τηλεπερσόνες, η μια δίπλα στην άλλη, από Τράγκα, Κακαουνάκη και Κύρτσο μέχρι Αναστασιάδη και Τριανταφυλλόπουλο με τον Χατζηνικολάου να κυνηγάει τις καναλικές υπερεξουσίες και να καθαρίζει το τοπίο γύρω του από ανταγωνιστές. Και μόνον αυτό σήμαινε σκληρές κόντρες. Συνέβησαν όλες. Και έγιναν όλες θέαμα. Η τηλεόραση βρέθηκε στο επίκεντρο του κοινωνικού ενδιαφέροντος. Έβηξε ο Τράγκας; Φτερνίστηκε ο Κακαουνάκης;

Ο Καρατζαφέρης περιφέρεται από κουτσομπολίστικη σε κουτσομπολίστικη εκπομπή (από της Λαμπίρη στης Σκορδά κ.ο.κ.) και εκτοξεύει απειλές προς εκείνους, τους σκοτεινούς και ακατονόμαστους που τον απέλυσαν. Μιλάει για συμπεριφορές «Ντίλιγκερ» (εξαιρεί Κοντομηνά, γιατί έχουν 30χρονη φιλία) και αφήνει υπονοούμενα και απειλές ότι θα βρει ως ρεπόρτερ τι και δεν τους φοβάται γιατί ο ίδιος έχει ένα φορολογικό μητρώο και μια ταυτότητα- οι «άλλοι» επομένως έχουν από δύο; Ωστόσο κάθε άλλο παρά σταθερότητα σε ένα μέσο χαρακτηρίζει την καριέρα του συγκεκριμένου, όπως και εκείνη του Τράγκα. Απλώς διαθέτουμε πλέον ένα ισχυρό σύστημα κουτσομπολικής αναπαραγωγής της τηλεοπτικής ασημαντότητας. Μέχρι που προχθές το δελτίο του Star είχε πρώτη είδηση ότι ο Τράγκας μετά της συζύγου του βρίσκονται στο Παρίσι και διάγουν εν ευθυμία. Τι μας λέτε;


Υπερεκτιμημένες καριέρες

Όλα αυτά κάθε άλλο παρά δείγματα σοβαρότητας είναι. Και αν προκαλούσαν το γέλιο, θα είμαστε μια χώρα τελούσα εν διαρκή ευθυμία- όπως το ζεύγος Τράγκα εις Παρισίους- αλλά προκαλούν κατάθλιψη και αποστροφή. Κατασπαταλήθηκαν χρήματα για να διογκωθούν καριέρες, αλλά και για να εξασφαλιστούν υπερεκτιμημένοι επαγγελματίες της τηλεόρασης. Ολόκληρο το τηλεοπτικό μας σύστημα βρέθηκε δέσμιο των κλειστοφοβικών συνθηκών που δημιούργησε. Λίγοι επαγγελματίες, οι ίδιοι παντού να μοιράζονται τηλεοπτικό χρόνο και χρήμα.

Από κοντά και η κρατική ΕΡΤ. Υπερεκτίμησε, ακριβοπλήρωσε- και όχι μόνον τη Δρούζα. Σύγχυση ως προς τους στόχους της και άγνοια (;) ως προς το είδος της τηλεόρασης που υπηρετεί η εν λόγω παρουσιάστρια, ταυτισμένο και με τα επιχειρηματικά της συμφέροντα; Ό,τι και να είναι το μόνο βέβαιο είναι ότι υγιείς καναλικές επιχειρήσεις δεν διαθέτουν χρήματα για «μοσχαναθρεμμένους» της μιντιακής αγοράς.