ΓΝΩΜΗ

Ο νόμος του εμπορίου

«Ό,τι σπείρεις θα θερίσεις» λέει η παροιμία που θα έπρεπε να είναι αναρτημένη σε κάθε επιτελείο ποδοσφαιρικής ομάδας, για να υπενθυμίζει τα λάθη του παρελθόντος.

Οι σοδειές των προηγούμενων ετών ήταν κάτι παραπάνω από απογοητευτικές και με την ψυχρή γλώσσα των αριθμών αποτυπώνεται η κατρακύλα μας στη βαθμολογία της UΕFΑ στα ευρωπαϊκά κύπελλα.

Ουδείς αμφιβάλλει πως οι σύλλογοι λειτουργούν ως «πολυκαταστήματα» που πρέπει να δελεάσουν τον πελάτη για να μπει και να ψωνίσει. Και καλά κάνουν από τη στιγμή που λειτουργούν με πρότυπα εταιρειών.

Το γεγονός αυτό ωστόσο δεν τους δίνει το δικαίωμα να πουλούν «προϊόν» δεύτερης διαλογής ως πρώτης και να ζητούν τα αντίστοιχα ανταλλάγματα (τιμές εισιτηρίων, τηλεοπτικά δικαιώματα).

Η παρέλαση γνωστών ονομάτων από τα ρεπορτάζ των εφημερίδων ως υποψήφια προϊόντα των «πολυκαταστημάτων» εξυπηρετεί μόνο τη διαφήμιση – και μάλιστα δωρεάν- των τελευταίων προς τους πελάτες τους, αλλά λειτουργεί και ως άλλοθι των αποτυχημένων, όπως αποδεικνύεται, προσπαθειών τους να βελτιώσουν το «προϊόν» τους. Οι σύλλογοι δυσκολεύονται να αντιληφθούν πως πρέπει να επενδύσουν σε σχέσεις εμπιστοσύνης με τους φιλάθλους και οι τελευταίοι να αισθάνονται βέβαιοι πως το «προϊόν» που αγοράζουν μπορεί να μην είναι «φίρμα», αλλά είναι καλό.

Οι ελληνικοί σύλλογοι, για πολλούς λόγους για τους οποίους δεν είναι μοναδικοί υπεύθυνοι, δεν μπορούν να προσελκύσουν μεγάλα ονόματα. Κατανοητό. Για τον λόγο αυτό, αντί να διαφημίζουν κάτι το οποίο δεν πρόκειται ποτέ να αποκτήσουν, καλύτερο θα ήταν να στρωθούν στη δουλειά και να ανακαλύψουν νέους ταλαντούχους παίκτες, που διαθέτουν αγωνιστική παιδεία που ταιριάζει στη φιλοσοφία του συλλόγου. Αυτή είναι η μοίρα των ομάδων που εκπροσωπούν μικρές αγορές. Γι΄ αυτό πρέπει να πείσουν πως εν τέλει το προϊόν μπορεί να είναι καλό ακόμα κι αν στην ούγια γράφει «Νίνης».