Μια μέρα με τον κύριο Ευρώ

Ο Ζαν-Κλοντ Τρισέ, ο άνθρωπος που βρίσκεται στο πηδάλιο του ευρώ και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, περνάει μεγάλο μέρος του χρόνου του αφουγκραζόμενος την οικονομία του πλανήτη.

Καλεί την αίθουσα αγορών της ΕΚΤ πολλές φορές την ημέρα. «Έχει μεγάλη ευρύτητα πνεύματος και είναι ικανός να λαμβάνει υπόψη τις γνώμες των άλλων, αλλά για να τον πείσει κάποιος πρέπει να έχει πολύ ισχυρά επιχειρήματα», επισημαίνει ένας από τους παλιούς συνεργάτες του, στα δέκα χρόνια που ήταν επικεφαλής της Τράπεζας της Γαλλίας. «Είναι αρκετά σχιζοφρενικός, μπορεί να είναι ξεροκέφαλος και στενόμυαλος και ταυτόχρονα

Η ΜΑΝΙΑ ΜΕ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ

Ο Τρισέ σημειώνει σχολιάζοντας ό,τι πέφτει στα χέρια του. Ομιλίες, σημειώσεις έρευνας… Γράφει σχόλια ακόμη και όταν διαβάζει ποιήματα!

να τον ελκύει πολύ η ανταλλαγή επιχειρημάτων. Αυτό απαιτεί αληθινά ισχυρό χαρακτήρα».

Μέσα στην ΕΚΤ ο Ζαν-Κλοντ Τρισέ έχει εισαγάγει μια δομή πραγματικά συλλογική. Για λόγους πρακτικούς, ώστε να είναι πάντα ενήμερος για όλα. Κάθε Τρίτη συνεδριάζει μαζί με τα άλλα πέντε μέλη του διευθυντηρίου της τράπεζας. Προερχόμενοι από μία εκ των κεντρικών τραπεζών ή των κυβερνήσεων της ζώνης του ευρώ, άπαντες διορίστηκαν με κοινή συμφωνία από τους αρχηγούς κρατών ή κυβερνήσεων των χωρών της ευρωζώνης.

Οι συνεργάτες του
Καθένας έχει μια πολύ συγκεκριμένη ευθύνη: ο Λουκάς Παπαδήμος την έρευνα και τη σταθερότητα και την επίβλεψη του χρηματιστικού τομέα· η Γκέρτρουντ Τούμπελ-Γκούγκερελ τους ανθρώπινους πόρους, τον προϋπολογισμό, τα συστήματα πληρωμής και τις υποδομές της αγοράς· ο Χοσέ Μανουέλ Γκονσάλες-Πάραμο τα χαρτονομίσματα, τις επιχειρήσεις στις αγορές και τις στατιστικές· ο Λορέντσο Μπίνι Σμάγκι τη διοίκηση, τις διεθνείς και ευρωπαϊκές σχέσεις και τις νομικές υποθέσεις· ο Γιούργκεν Σταρκ τα οικονομικά ζητήματα και τα συστήματα πληροφόρησης. Κατά τη συνήθειά του, ο Τρισέ σχολιάζει ό,τι πέφτει στα χέρια του. Ομιλίες, σημειώσεις έρευνας… Γράφει τα σχόλιά του ακόμη και πάνω στα βιβλία ποίησης, τα οποία λατρεύει. Όταν έφτασε στην ΕΚΤ, αυτή η μανία του προκάλεσε πολλές ανησυχίες. Όπως και οι συστηματικές και αιχμηρές ερωτήσεις του για τις μαθηματικές αναλύσεις των ερευνητών- όλες βεβαίως γραπτώς. Όταν έφθασε στη Φρανκφούρτη, στην έδρα της ΕΚΤ, ο Τρισέ εγκατέλειψε πάντως τη μανία του να προσδιορίζει σε όλα τα έγγραφα που έστελνε στους συνομιλητές του την ιεραρχική θέση τους, υπογραμμίζοντας τα ονόματά τους. Οι δύο υποδιοικητές δικαιούνταν 3 υπογραμμίσεις, οι γενικοί διευθυντές 2 υπογραμμίσεις, οι διευθυντές μία υπογράμμιση και οι άλλοι καμία. «Όταν το όνομά μας ήταν υπογραμμισμένο κατά λάθος, αναρωτιόμασταν μήπως ακούσουμε κάποιο καλό νέο», θυμάται ένας παλιός της Τράπεζας της Γαλλίας.


Σύνοδοι, λέσχες και μαθήματα γερμανικών

Ο ΖΑΝ-ΚΛΟΝΤ ΤΡΙΣΕ περνάει τόσον καιρό στο εξωτερικό όσο και στη Φρανκφούρτη. Μέσα στο αεροπλάνο μαθαίνει γερμανικά. Κάθε χρόνο συμμετέχει σε 58 ευρωπαϊκές και διεθνείς συνόδους. Από το 1987, όταν διορίστηκε διευθυντής του γαλλικού υπουργείου Οικονομικών, δεν έχει χάσει ούτε μία σύνοδο κορυφής της G7, της ομάδας των επτά πιο ανεπτυγμένων βιομηχανικών χωρών.

Σ΄ αυτές τις μεγάλες συνόδους, ο Τρισέ δεν μένει αφανής. Συζητάει με τους πάντες.

Πάντα με την ίδια βούληση να πείσει. Δεν είναι σπάνιο να τον δεις να παίρνει το αεροπλάνο την Κυριακή για την Ουάσιγκτον για μια διάσκεψη οργανωμένη από ιδιωτικές τράπεζες. Επιστροφή το απόγευμα της Δευτέρας στη Φρανκφούρτη για τη σύνοδο του διευθυντηρίου της ΕΚΤ. Αναχώρηση το ίδιο βράδυ για το Λουξεμβούργο, για τη σύνοδο των υπουργών Οικονομικών της ζώνης του ευρώ. Την Τετάρτη απογειώνεται για το Παρίσι για ένα γεύμα εργασίας με διευθυντές επιχειρήσεων. Το βράδυ αναχωρεί για τη Μαδρίτη, για ένα συνέδριο της Τράπεζας της Ισπανίας.

Προσωπικά δίκτυα
Ο Τρισέ έχει και τα πιο προσωπικά δίκτυά του. Ανήκει στις λέσχες που μετρούν: από το Νταβός ώς το Άσπεν Ιτάλια (υπεύθυνοι του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα που ενδιαφέρονται για τη μακροοικονομία και τον πολιτισμό), περνώντας από το ίδρυμα Μπέρτελσμαν (πολιτικοί, επιχειρηματίες και πανεπιστημιακοί), την «ομάδα των 30» (30 προσωπικότητες, δημόσιοι λειτουργοί και ιδιώτες, του οικονομικού και χρηματιστικού κόσμου) ή ακόμη την πολύ διακριτική «λέσχη του Μπίλντερμπεργκ», το ανφάν-γκατέ της παγκόσμιας ελίτ της οικονομίας, της πολιτικής και των μέσων ενημέρωσης. «Τον βλέπω περίπου τρεις φορές τον χρόνο, κυρίως στις συναντήσεις που οργανώνει η ΕΚΤ με τους Ευρωπαίους μεγαλοτραπεζίτες», λέει ο Ντανιέλ Μπουτόν, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Societe General. «Είναι λίγο, αλλά ξέρω ότι μπορώ να τον βρω στο τηλέφωνο».