[ ΡΙΠΕΣ ] Παρελθόν

ΞΑΝΑΠΑΙΓΜΕΝΟ έργο αρχίζουν και θυμίζουν όλο και πιο πολύ οι ελληνοτουρκικές σχέσεις. Οι έρευνες για τα πετρέλαια έφεραν από το παράθυρο τις τουρκικές διεκδικήσεις για την υφαλοκρηπίδα. Και η άσκηση του ΝΑΤΟ στάθηκε ευκαιρία για να μπει και πάλι στο τραπέζι η «αποστρατιωτικοποίηση» και η αμφισβήτηση του σημερινού καθεστώτος των νησιών.

ΓΥΡΙΖΟΥΜΕ ξανά στη δεκαετία του ΄80 και στην ένταση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις; Πιθανότατα όχι. Υπάρχουν πλέον πολλά που υποχρεώνουν τις δύο χώρες να συνεργαστούν, ιδιαίτερα στην Ευρώπη, και οι συνθήκες τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Τουρκία ασφαλώς είναι διαφορετικές.

ΤΗΝ ίδια στιγμή ωστόσο θα ήταν λάθος να υποτιμηθούν οι παράγοντες που θα μπορούσαν να δημιουργήσουν ξανά όρους αντιπαράθεσης. ΚΑΤ΄ ΑΡΧΗΝ τα προβλήματα- υφαλοκρηπίδα, εναέριος χώρος, γκρίζες ζώνες- που παρά τις φιλοφρονήσεις παραμένουν άλυτα. Μετά την αποσύνδεση μάλιστα της τουρκικής ένταξης από την υποχρεωτική αποδοχή της διαιτησίας στη Χάγη, η Ελλάδα δεν έχει πλέον τους διπλωματικούς μοχλούς που θα υποχρέωναν, ίσως, την Άγκυρα να αποδεχθεί έναν έντιμο συμβιβασμό.

ΗΔΗ από τότε είχε επισημανθεί ότι η Τουρκία για να υποχρεώσει την Ελλάδα να καθήσει στο τραπέζι για μια συνολική «μοιρασιά» του Αιγαίου, θα μπαίνει πάντοτε στον πειρασμό να θέτει όσο περισσότερα θέματα μπορεί έστω και μόνο για να ενισχύσει τη διαπραγματευτική της θέση. Ήδη το κάνει.

ΑΝΑΛΟΓΕΣ συνθήκες έντασης όμως προκαλεί και το Κυπριακό. Με το σχέδιο Ανάν νεκρό και τον Κύπριο Πρόεδρο να επιδιώκει δυναμικά ανατροπή των τετελεσμένων, η Αθήνα κινδυνεύει να γίνει αποδέκτης τουρκικών αντιποίνων αν η Άγκυρα θελήσει να κλιμακώσει τις πιέσεις της.

ΟΛΑ αυτά βέβαια η ελληνική κυβέρνηση τα γνωρίζει. Τρία χρόνια τώρα όμως αδυνατεί να επεξεργαστεί στρατηγική αντιμετώπισής τους!