[ ΞΕΝΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ] Ορόσημο στην ιστορία του Διεθνούς Δικαίου

Η ΑΠΟΦΑΣΗ του Ανωτάτου Δικαστηρίου του ΟΗΕ πως η Σερβία δεν απέτρεψε ενώ μπορούσε τη γενοκτονία της Σρεμπρένιτσας τον Ιούλιο του 1995 έγινε δεκτή με πικρία και από τους μουσουλμάνους της Βοσνίας και από τους Σέρβους. Για τα θύματα της χειρότερης σφαγής σε ευρωπαϊκό έδαφος μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η απαλλαγή της Σερβίας από την κατηγορία της γενοκτονίας ήταν κάτι ιδιαίτερα δυσάρεστο. Δυσάρεστο ήταν και για τον φιλοδυτικό πρόεδρο της Σερβίας, Μπόρις Τάντιτς, το πόρισμα που καλεί τη σύγχρονη Σερβία να λογοδοτήσει για εγκλήματα πολέμου και γενοκτονία που διαπράχθηκαν από το καθεστώς Μιλόσεβιτς. Παρόλα αυτά, η απόφαση του Δικαστηρίου αποτελεί ορόσημο στην ιστορία του Διεθνούς Δικαίου.

Όσο ατελής και αν είναι, αποσαφηνίζει τον ορισμό της γενοκτονίας και την ευθύνη των κρατών να αποτρέπουν την τέλεσή της. Δημιουργεί έτσι ένα σημαντικό προηγούμενο: η ίδια αρχή μπορεί να εφαρμοστεί όσον αφορά την ευθύνη του Σουδάν για την εθνοκάθαρση στο Νταρφούρ.