[ ΑΙΧΜΕΣ ] Το άρθρο 16 της Γιαννάκου είναι αντισυνταγματικό

Η ΚΑΤΑΛΗΨΗ είναι παράνομη πράξη. Είναι, ωστόσο, ανεκτή τόσο από την πολιτεία όσο και από τις πανεπιστημιακές αρχές. Όμως, κάθε κατάληψη δημιουργεί πολιτικό κόστος στην κυβέρνηση. Έτσι, η κυβέρνηση διευθετεί τον νέο νόμο για την ανώτατη παιδεία με τρόπο που αποθαρρύνει τις καταλήψεις, αντισταθμίζοντας το πολιτικό της κόστος με ακαδημαϊκό κόστος για τους φοιτητές. Με δεδομένες τις σοβαρές βλάβες που προκαλεί το φαινόμενο στην εκπαιδευτική και ερευνητική διαδικασία, πρέπει πράγματι να αναζητηθούν τρόποι ώστε να απαγκιστρωθούν οι φοιτητές από την άθλια «κουλτούρα των καταλήψεων».

Όμως, η αντιμετώπιση σοβαρών ζητημάτων από την κυβέρνηση υπό το στενό πρίσμα της πολιτικής ιδιοτέλειας προκαλεί επικίνδυνες παρενέργειες. Στο άρθρο 16 του νομοσχεδίου Γιαννάκου (όχι του Συντάγματος) προβλέπεται ότι «κάθε εξάμηνο διαρκεί τουλάχιστον δεκατρείς πλήρεις εβδομάδες διδασκαλίας». Διαφορετικά, το εξάμηνο χάνεται. Επίσης, «επιτρέπεται παράταση της διάρκειας του εξαμήνου μέχρι δύο το πολύ εβδομάδες προκειμένου να συμπληρωθεί ο απαιτούμενος ελάχιστος αριθμός εβδομάδων διδασκαλίας».

Η επικίνδυνη παρενέργεια της ρύθμισης συνίσταται στον περιορισμό του δικαιώματος της απεργίας των διδασκόντων. Αν οι διδάσκοντες απεργήσουν για περισσότερες από δύο εβδομάδες, αυτομάτως χάνεται το εξάμηνο. Αν αυτό συμβεί σε κάποια χρονική στιγμή του εξαμήνου, τότε, με τη λογική του νόμου, για τον μεν προηγούμενο χρόνο ακυρώνεται η πραγματοποιημένη διδασκαλία, για τον δε υπόλοιπο χρόνο ακυρώνονται οι διδακτικές τους υποχρεώσεις, εφόσον κάθε μάθημα «θεωρείται ως μη διδαχθέν και δεν επιτρέπεται η εξέτασή του».

Επίσης, η κυβέρνηση δημιουργεί μια αντικειμενική συνέπεια από την απεργία, η οποία προκαλεί δυσανάλογο κόστος σε άλλα μέρη του κοινωνικού συνόλου (άμεσα στους φοιτητές, έμμεσα στους γονείς τους). Αυτό συνιστά πραγματικό εκβιασμό για τους διδάσκοντες στο πανεπιστήμιο, οι οποίοι στερούνται το δικαίωμα που άσκησαν το περασμένο φθινόπωρο επί πέντε εβδομάδες οι συνάδελφοί τους της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης με μόνη συνέπεια, οδυνηρή βέβαια αλλά απολύτως νόμιμη, τη στέρηση μισθού.

Από τα παραπάνω συνάγεται ότι οι ρυθμίσεις του άρθρου 16 του νομοσχεδίου Γιαννάκου παραβιάζουν το άρθρο 23 του Συντάγματος που προστατεύει το δικαίωμα στην απεργία. Η πλάγια προσπάθεια της κυβέρνησης να περιορίσει τις (παράνομες) καταλήψεις περιστέλλει ευθέως το (νόμιμο και συνταγματικά κατοχυρωμένο) δικαίωμα της απεργίας.

Το άρθρο 16 (της κυρίας Γιαννάκου) είναι αντισυνταγματικό. Αν δεν αλλάξει, μόλις ο νόμος εφαρμοσθεί μπορεί να προσβληθεί στη Δικαιοσύνη και να ανατραπεί.