Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Ζητείται κοινή λογική

Κυρία Φοίβη, Η δοκιμή στέφθηκε με επιτυχία. Ο Ηράκλειτος επαληθεύτηκε ακόμη μία φορά. Η απάντησή σας κατέδειξε την ισχύ των λεγομένων του και τη διαχρονικότητα της σοφίας του. Το λοιπόν, και εις άλλες συγκρούσεις με υγεία!

ΥΓ: Χάθηκε κάποιος ανθρωπισμός. Ο ευρών αμειφθήσεται…

Πάνος Κυδώνης Ο ίδιος δεν είχε πει πως «πάντα ρει», αγαπητέ Πάνο; Δεν μιλούσε μόνο για πόλεμο («πόλεμος πατήρ πάντων»), αλλά και για τη μόνιμη ροή των πραγμάτων, ο σοφός μας. Και εμμέσως πλην σαφώς, για το τραπεζάκι της ζωής που είναι στρογγυλό. Σήμερα έχω εγώ μπροστά μου το πλούσιο γεύμα και τον χρυσό και τις δάφνες της δόξης και ο άλλος έχει μπροστά τους τα απορρίμματα και την απόρριψη, αύριο κάνει ένα τσουπ το τραπεζάκι και έχω εγώ μπροστά μου τα απορρίμματα κι εσύ τα πλουσιοπάροχα. Αυτό δεν το έχουν υπ΄ όψιν οι του ιερατείου μας, που συνεχίζουν να κινούνται με την αλαζονεία της εξουσίας (σαν την κυβέρνηση και τους κουμπάρους ένα πράγμα). Το επέκεινα είναι που θα δείξει αν μας άντεξε το σχοινί; Η θεία δίκη; Εν οίδα ότι ουδέν οίδα. Όσο για τον ανθρωπισμό, δεν λέτε στους πνευματικούς πατέρες και τους άρχοντές μας να τον ψάξουν; Θα έμπλεξε στα πολύτιμα ράσα τους και στα Αrmani κοστούμια τους και στα πλουσιοπάροχα γεύματά τους και στα ταξίδια τους με τους δεκάδες προσκεκλημένους να τρώνε και να πίνουν για τις προσωπικές τους δημόσιες σχέσεις (μπας και μπουκώσουν κανέναν και δεν μιλάει…). Ψάξτε το. Και να μη βρείτε τον ανθρωπισμό, θα βρείτε σίγουρα την κοινή λογική, σκαλωμένη σε κάποιο χρυσοποίκιλτο ράσο ή πανάκριβο υπουργικό κοστούμι. Και άντε να ξεσκαλώσει! (Μεταξύ μας, άκουσα για μια λιτανεία για τον Όσιο Παχούμιο αυτές τις ημέρες. Πάμε να το ρίξουμε έξω, σαρακοστιάτικα;)


Το χταπόδι μας τρώει το πλεμόνι!

Αγαπητή κ. Φοίβη, Τώρα εγώ γιατί τρώγομαι με αφορμή αυτά τα διατροφικά σκάνδαλα που τον τελευταίο καιρό έχουν λάβει μορφή καταιγίδας; Δεν ξέρω, βρε παιδί μου. Κάτι δεν μου κάθεται καλά σε όλη αυτή την ιστορία. Λες και ξαφνικά, οι επιχειρήσεις τροφίμων τρελάθηκαν και εγκατέλειψαν στην τύχη τους την παραγωγική τους διαδικασία χωρίς τους γνωστούς αυστηρούς ποιοτικούς ελέγχους. Λες και ξαφνικά, εκεί που καθόμασταν και αναρωτιόμασταν με τι να ασχοληθούμε πάλι σήμερα, μας ήρθε η ιδέα να ερευνήσουμε τι τρώμε και έτσι ανακαλύψαμε μούχλα, σκουλήκια, ποντίκια στις τροφές μας.

Λες και ξαφνικά, γίναμε πιο αυστηροί και απαιτητικοί με το τι τρώμε. Υποθέτω, θα παίζει και κανένα επιχειρηματικό παιχνίδι ανταγωνισμού. Δεν ξέρω. Χωρίς αποδείξεις δεν μπορώ να ισχυριστώ τίποτα…

Δεν λέω. Οι επιχειρήσεις γενικά, για τη μείωση του κόστους, άντε να τσιμπήσουν λίγο από την ποιότητα του προϊόντος, λίγο από το βάρος του, άντε και να μειονεκτούν σε διαδικασίες και υπευθυνότητα λόγω έλλειψης προσωπικού. Σε καμία περίπτωση, όμως, δεν θα τολμούσαν να λειτουργήσουν εις βάρος της υγείας του καταναλωτή, είτε από αμέλεια είτε από δόλο, σε βαθμό κακουργήματος… Κάτι πάει στραβά σίγουρα με όλο αυτό το ζήτημα, αλλά εγώ διατηρώ τις επιφυλάξεις μου.

Πάντως συνεχίζω να τρώγομαι με το γεγονός ότι όλα προέκυψαν ξαφνικά.

Και όπως ξαφνικά έκανε την εμφάνισή του το πρόβλημα, ξαφνικά μια μέρα θα ξεχαστεί- όπως γίνεται συνήθως με τα μεγάλα και σημαντικά προβλήματα.

Λέω πως θα ξεχαστεί, για να μη χρησιμοποιήσω τη λέξη «αποσιωπηθεί», επειδή ίσως κάποιοι καταναλωτές αρχίσουν και απευθύνονται άμεσα στον παραγωγό του τροφικού προϊόντος δημιουργώντας έτσι μια άλλου είδους προσωπική συναλλαγή, κατά την οποία το σκάνδαλο θα αποσιωπάται.

Ευχαριστώ πολύ, Γεώργιος Ριζόγλου, Άγ. Σίλας Πείτε τέτοια, πείτε τέτοια, αγαπητέ Γεώργιε. Θα σας πάω στον Εισαγγελ-άτο! Που απορούμε μερικές φορές, με όλα αυτά που μας «αποκαλύπτει» με «αποδείξεις» και ονόματα (λέμε τώρα), πώς ζει. Εννοώ πώς κοιμάται σε «δολοφονικό στρώμα» με ματωμένα πανιά από νοσοκομεία (έτσι δεν μας είπε;), πώς τρώει «δολοφονικά κατεψυγμένα ντολμαδάκια», σαρακοστιανά (χταπόδια, γαρίδες)

«δολοφονικά» επίσης λόγω βορικού οξέος. Απορούμε…


«Πες μου, είσαι χρήστης;»

Αγαπητή κυρία Φοίβη, Επισκέφθηκα φίλο μου καθηγητή του Πολυτεχνείου στο γραφείο του, που βρίσκεται στα κτίρια του συγκροτήματος στην Αθήνα. Κυκλοφόρησα στον περιβάλλοντα χώρο, παρά την ανησυχία μου μήπως με κακοποιήσουν τίποτε τρομοκράτες κουκουλοφόροι ή κάποιοι επικίνδυνοι τοξικομανείς οι οποίοι, σύμφωνα με τη μαρτυρία του πρύτανη άλλου Πολυτεχνείου, κυκλοφορούν πολυπληθείς στον χώρο και απειλούν τους πάντες. Παρέμεινα τουλάχιστον ένα δίωρο εκεί, αλλά δεν είδα άλλα άτομα εκτός από φοιτητές και διδάσκοντες. Τι συμβαίνει; Τρόμαξαν από την παρουσία μου τα επικίνδυνα άτομα και εξαφανίστηκαν ή μήπως ο κ. πρύτανης (γνωστός αμύντωρ της πολιτικής της κ. Κουτσίκου) έχει παραισθήσεις;

Ο μονίμως απορών, Μιχάλης Δωρής Και καινά δαιμόνια (και κενά επίσης…) κυκλοφορούν, αγαπητέ Μιχάλη, αλλά κανείς δεν μιλάει για το άσυλό τους. Είμαστε άλλωστε στην εποχή της ζαρντινιέρας- γουρούναςδολοφόνας, όπου όλα τα «κακά» πράγματα έχουν ωραία… άνθη. Όσο για τους τοξικομανείς, ώρα είναι να αρχίζουμε να πιάνουμε τον κάθε νεαρό και να τον ρωτάμε: «Είσαι χρήστης;».