Ματωμένο φεγγάρι

«Ματωμένο» θα είναι το φεγγάρι που θα ανατείλει στον νυχτερινό ουρανό της 3ης Μαρτίου. Εκείνη τη βραδιά θα γίνει ολική έκλειψη Σελήνης και μόλις το φεγγάρι εισέλθει στη σκιά της Γης, θα πάρει βαθυκόκκινο κεραμιδί χρώμα.

Το θέαμα που θα προσφέρει ο ουρανός τη νύχτα της 3ης Μαρτίου θα είναι ιδιαίτερα γοητευτικό. Η Γη θα βρίσκεται ανάμεσα στον Ήλιο και τη Σελήνη. Το φεγγάρι θα αρχίσει σιγά σιγά να μπαίνει στη σκιά της Γης και να κατακλύζεται από την αντανάκλαση του ηλιακού φωτός πάνω στον πλανήτη μας.

Το πορφυρό χρώμα που θα περιλούσει το φεγγάρι, δεν είναι επικίνδυνο για τα μάτια μας. Η διαδικασία της ολικής έκλειψης μπορεί να παρατηρηθεί χωρίς προστατευτικά γυαλιά, αρκεί βεβαίως να το επιτρέψουν οι συνθήκες, δηλαδή να μην είναι συννεφιασμένος ο ουρανός.

Οι ολικές εκλείψεις της Σελήνης δεν είναι

ΟΡΑΤΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Η έκλειψη που θα γίνει το ερχόμενο Σάββατο, θα είναι ορατή από την Ελλάδα σε όλες τις φάσεις της

σπάνιες. Για παράδειγμα φέτος θα γίνει ακόμη μία τον ερχόμενο Αύγουστο, η οποία όμως δεν θα είναι ορατή από την Ελλάδα. Επίσης ολικές εκλείψεις θα γίνουν στις 21 Φεβρουαρίου 2008 και 21 Δεκεμβρίου 2010. Η έκλειψη που θα γίνει το ερχόμενο Σάββατο, θα είναι ορατή από την Ελλάδα σε όλες τις φάσεις της.

Θα αρχίσει στις 22.18 το βράδυ, όταν η Σελήνη μπει στην παρασκιά της Γης. «Στις 23.30 το φεγγάρι θα αρχίσει να μπαίνει στην κύρια σκιά της Γης και το φαινόμενο θα φθάσει στην κορύφωσή του στη 1.21 τα ξημερώματα», λέει στα «ΝΕΑ» ο κ. Διονύσης Σιμόπουλος, που είναι διευθυντής του Πλανηταρίου του Ιδρύματος Ευγενίδου.

Στις εκλείψεις της Σελήνης μπορεί εύκολα να διακρίνει κανείς το σχήμα της σκιάς της Γης πάνω στη Σελήνη. «Το γεγονός αυτό άλλωστε φανέρωσε στους αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους το σφαιρικό σχήμα του πλανήτη μας», προσθέτει ο κ. Διονύσης Σιμόπουλος. Σημειώνεται επίσης ότι μια έκλειψη Σελήνης συμβαίνει μόνο κατά τη διάρκεια της Πανσελήνου και μόνο όταν η Σελήνη τύχει να περάσει μέσα από τη σκιά που ρίχνει η Γη στο Διάστημα. Για να διασχίσει αυτή τη σκοτεινή περιοχή, το φεγγάρι χρειάζεται σχεδόν δύο ώρες, έχοντας διανύσει απόσταση περίπου 10.000 χιλιομέτρων.


Οι ηλιακές εκλείψεις είναι συχνότερες

Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ αριθμός σεληνιακών και ηλιακών εκλείψεων που μπορεί να παρατηρηθούν κατά τη διάρκεια ενός χρόνου είναι επτά (το 1935 έγιναν πέντε ηλιακές και δύο σεληνιακές εκλείψεις και το 1982, τέσσερις ηλιακές και τρεις σεληνιακές), ενώ ο μικρότερος είναι δύο, που θα είναι οπωσδήποτε ηλιακές όπως έγινε το 1984. Και παρ΄ ότι συνήθως οι σεληνιακές εκλείψεις ακολουθούν- ή προηγούνται κατά περίπου 15 ημέρες- τις ηλιακές εκλείψεις, εν τούτοις οι ηλιακές εκλείψεις είναι πολύ πιο συχνές από τις σεληνιακές. Ο αριθμός των σεληνιακών εκλείψεων κατά τη διάρκεια ενός ημερολογιακού έτους δεν υπερβαίνει τις τρεις (όπως έγινε το 1917 και το 1982). Αντίθετα, οι ηλιακές εκλείψεις μπορεί να φτάσουν τις πέντε, όπως έγινε το 1935.