[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Τα… καλά της ζαρντινιέρας

ΑΝ Η ΕΠΙΤΑΧΥΝΣΗ (της απονομής της Δικαιοσύνης) ζητούσε ένα χαϊδευτικό όνομα, θα μπορούσαμε να την αποκαλούμε ζαρντινιέρα. Ως φόρο τιμής στη θεωρία της ζαρντινιέρας. Η οποία «θεσμοθετήθηκε» μεν τον περασμένο Νοέμβριο με αφορμή τον άγριο ξυλοδαρμό του Κύπριου φοιτητή, αλλά και στο παρελθόν έχει τύχει εφαρμογής σε ανάλογες περιπτώσεις- με διαφορετικά ίσως επιμέρους χαρακτηριστικάκαι στο μέλλον σίγουρα θα την ξαναβρούμε μπροστά μας.

Πρόκειται για τη μέθοδο της προσπάθειας απαλλαγής των πραγματικών υπαιτίων μιας (κρατικής συνήθως) αυθαιρεσίας εις βάρος του πολίτη, όταν το θύμα είναι ταυτόχρονα και ο μοναδικός αυτόπτης μάρτυρας του περιστατικού. Όπως στην περίπτωση της βάναυσης κακοποίησης του νεαρού διαδηλωτή, έτσι και σε μια πληθώρα άλλων, που ενδεχομένως να μην έχουν εκδηλωθεί με ξυλοδαρμό (και η χυδαιότητα δεν υπολείπεται σε απαξία), κάποιοι καλοί συνάδελφοι των δραστών σπεύδουν μονίμως να άρουν με τη μαρτυρία τους οποιαδήποτε υποψία τούς βαρύνει. Κοινό χαρακτηριστικό αυτής της πρακτικής είναι το εξής: Οι εξηγήσεις που δίνονται είναι πάντα τόσο επιπόλαια κατασκευασμένες, ώστε να ανατρέπονται διά της απλής λογικής. Επειδή όμως οι διαδικασίες- πειθαρχικές ή ποινικές- δεν κινούνται με αφορμή τη λογική, αλλά με στοιχεία και μαρτυρίες, ουδόλως ενδιαφέρουν τους δράστες και τους προστάτες τους οι διαφορετικές εκτιμήσεις.

Αποτέλεσμα όλης αυτής της συνωμοσίας (εδώ έγκειται η συνωνυμία της επιτάχυνσης με τη ζαρντινιέρα) είναι η μη επιβάρυνση των δικαστηρίων με έναν μεγάλο αριθμό υποθέσεων, που είναι πολύ πιθανόν να καταλήξουν στην απαλλαγή των κατηγορουμένων. Αν ο ξυλοδαρμός του νεαρού Κύπριου δεν είχε καταγραφεί από τις τηλεοπτικές κάμερες, ποιος και με τι τρόπο θα ανέτρεπε τη θεωρία της ζαρντινιέρας; Ακόμη και ο ίδιος, παρά τα όσα υπέστη, θα έφτανε στο σημείο να αναρωτιέται μήπως επρόκειτο για εφιάλτη.

Έτσι, ούτε τα πειθαρχικά όργανα της ΕΛ.ΑΣ. θα είχαν απασχοληθεί επί τρίμηνο για να καταλήξουν στην τιμωρία των δραστών ούτε- πολύ περισσότερο- οι δικαστικές υπηρεσίες θα είχαν αναλώσει (και θα συνεχίσουν να αναλώνουν) τον πολύτιμο χρόνο τους. Τα νέα μέτρα δεν φαίνεται να φέρνουν επιτάχυνση. Ας μην υποτιμάμε λοιπόν τα δοκιμασμένα.