Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Γ ια κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 11 5 28 Αθήνα

Φάρμακα χωρίς σύνορα

Επίκειται, αυτές τις ημέρες, η εκδίκαση της υπόθεσης της φαρμακευτικής εταιρείας Νovartis κατά της κυβέρνησης της Ινδίας. Πρόκειται για σοβαρή διαμάχη που αφορά σε φάρμακα τα οποία κατασκευάζονται και πωλούνται φθηνότερα στην Ινδία. Φάρμακα που σε μεγάλο ποσοστό χρησιμοποιούν οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα στα προγράμματά τους και κυρίως στη μάχη τους κατά του ΑΙDS.

Η εταιρεία ζητεί, βέβαια, την κατάργηση αυτής της δυνατότητας πώλησης φθηνών φαρμάκων. Το ζήτημα έχει κάποιες αναλογίες με το εμβόλιο κατά του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας, που ίσως θα παρέχεται από τα Ταμεία, ίσως και όχι.

Βέβαιο είναι ένα: το ζήτημα της υγείας των πολιτών, όπως και το ζήτημα της Παιδείας, πρέπει να μείνει εκτός ιδεολογικών συγκρούσεων. Γ ια την ακρίβεια, πρέπει όλοι να δεχθούν την ίδια ιδεολογική άποψη ως προς αυτά, είτε είναι δεξιοί είτε είναι αριστεροί- ότι όλοι πρέπει να έχουν τα ίδια δικαιώματα. Ή τουλάχιστον, για να μην εθελοτυφλούμε, να έχουν όλοι πρόσβαση σε κάποιες βασικές αξιόπιστες υπηρεσίες που θα εξασφαλίζουν σε ανεκτό επίπεδο το δικαίωμα στη ζωή, την περίθαλψη, την εκπαίδευση.

Κ αι αυτό το επίπεδο πρέπει πάντα να το ορίζουμε με γενναιοδωρία. Είναι ντροπή κάποιος να πεθαίνει απλώς και μόνο επειδή είναι φτωχός. Είναι ντροπή να μην έχει πρόσβαση- με ή χωρίς το άρθρο 1 6- σε πανεπιστήμιο (ή ακόμα χειρότερα στο σχολείο) μόνο λόγω της κοινωνικής θέσης του. Ας μην παρασυρόμαστε από την αυταρέσκεια των αγορών. Και ας μην αγοράζουμε χρόνο μέχρι το κύμα του νεοφιλελευθερισμού να καταστήσει αυτονόητη την πλήρη εμπορευματοποίηση Υγείας και Παιδείας . Υπάρχουν και κάστρα, επιτέλους, που πρέπει να μείνουν άπαρτα!


Αυτό δεν είναι υπουργείο, είναι ποίηση

Αγαπητή κυρία Φοίβη Με την ευκαιρία των 100 χρόνων από τη γέννηση του μεγάλου ποιητή και ζωγράφου Νίκου Εγγονόπουλου, διαβάζω:

«τα δάκρυα λερώνουν τη ζωή/ κλάψατε τόσο πολύ/ και τα μάτια σας εστέρεψαν/ γυναίκες της Ελλάδος/ εκεί που επέσαν/ τα ματόκλαδά σας/ φυτρώνουν κυπαρίσσια/ με πάντοτε στην κορυφή τους/ ένα πουλί».

Αυτοί οι στίχοι είναι βέβαια εντελώς ακατάλληλοι να τους διαβάζουν τα παιδιά μας, όπως έκρινε το υπουργείο μη-Παιδείας. Ποιητής; Ο Νίκος Εγγονόπουλος… (ο προς τιμήν του κομμένος από τα σχολικά βιβλία μαζί με τον Στεφανόπουλο, τη Δημουλά κ.ά.). Διερωτώμαι: τι μέλλον μπορεί να έχει αυτός ο κακότυχος τόπος με τέτοια ανεγκεφαλιά των ιθυνόντων; Προβλέπω πάντως ότι οι γυναίκες της Ελλάδος έχουν να κλάψουν πολύ ακόμα… και να φυτρώσουν πολλά κυπαρίσσια… Ελπίζω να είμαι απλώς κουρασμένος και όχι προφητικός (περάσαμε και χειρότερα).

Με ιδιαίτερη εκτίμηση Μιχάλης Δωρής ΥΓ: Υπήρξα τυχερός έχοντας τον Ν. Εγγονόπουλο δάσκαλο στην Ιστορία της Τέχνης . Ανεπανάληπτος, μοναδικός και πρωτότυπος μου άνοιξε δρόμους με τη διδασκαλία του, που ίσως ποτέ δεν θα ανακάλυπτα μόνος μου.

< Την απάντηση για το κόψιμο από τα βιβλία την έχει ήδη δώσει ο ίδιος ο Νίκος Εγγονόπουλος στο ποίημά του «Νυκτερινή Μαρία», το οποίο και αντιγράφω: «Την επομένη ακριβώς του θανάτου μου ή μάλλον της θανατώσεώς μου, πήρα να διαβάσω όλες τις εφημερίδες για να μάθω όσο το δυνατόν περισσοτέρας λεπτομερείας ως προς τα της εκτελέσεώς μου. Φαίνεται ότι ωδηγήθην εις το ικρίωμα υπό αυστηράς συνοδείας. Φορούσα, λέει, κιτρίνου χρώματος επενδύτην, δικτυωτόν λαιμοδέτην και περικεφαλαίαν.

Τα μαλλιά μου ήταν όμοια με βούρτσα, ίσως μπογιατζή, ίσως πιτυοκάμπτη. Κατόπι πετάξανε το πτώμα μου μακριά, σ΄ ένα βαλτοτόπι, όπου ήτανε άλλοτε λημέρι του Γάλλου Κ αρτεσίου κι όπου βρισκόταν επίσης , χρόνια τώρα, βορά των ορνέων και μιας ιεροδούλου λεγομένης Ευτέρπης, το ένδοξο πτώμα του αειμνήστου Καραμανλάκη (…)».


Τρυφερές σχέσεις

Αγαπητή κυρία Φοίβη Θα ήθελα να δώσω συγχαρητήρια στον δημιουργό της τηλεοπτικής διαφήμισης που σχετίζεται με προϊόν κλασέρ, επειδή αναδεικνύει την τρυφερή εργασιακή σχέση ανάμεσα στον εργοδότη και στον εργαζόμενο κατά την οποία ο εργοδότης είναι ο μονίμως έξυπνος και ανώτερος και ο εργαζόμενος είναι ο μόνιμος βλάκας ή ηλίθιος, διατηρώντας έτσι την απόσταση που πρέπει να χωρίζει τον εργοδότη από τον εργαζόμενο…

Και πού να ακούσετε άλλους τέτοιους τρυφερούς και φιλικούς χαρακτηρισμούς εργοδότη προς εργαζόμενο… Μιλάμε για πολύ τρυφερές και φιλικές εργασιακές σχέσεις που αναδεικνύουν τα σύγχρονα εργασιακά περιβάλλοντα και προωθούν τον εκπολιτισμό τους…

Γ εώργιος Ριζόγλου, Ηράκλειο, Κρήτη Ευχαριστώ.

< Ε, υπάρχουν κλασέρ και κλασέρ. Αυτό θα είναι μπας κλασέρ.


Ο Γιώργος είναι γκαφατζής

Τα συχαρίκια μου στη Νέα Διακυβέρνηση. Το CΝΝ, σε πρόσφατο αφιέρωμα για τις «101 πιο χαζές στιγμές» στον οικονομικο-επιχειρηματικό τομέα για τη χρονιά που μας πέρασε («101 Dumbest Μoments in Βusiness: Τhe year΄s biggest boors, buffoons, and blunderers», όπου «boor» ο αγροίκος, «buffoοn» o γελοίος- καραγκιόζης- και «blunderer» o γκαφατζής), τοποθετεί την Ελλάδα με το- κατά Αλογοσκούφη- αναθεωρημένο ΑΕΠ της στη θέση 39. Μάλιστα, κάνει και λογοπαίγνιο με υπότιτλο «Τhat΄s one Gross Domestic Ρroduct», όπου GDΡ το ΑΕΠ και «gross» το αηδιαστικό ή χονδροειδές.

http://money. cnn.

com/galleries/2007/biz2/0701/galler y .

1 01dumbest-2007/39. html Γ κοτιέ σημαία δεν είχε το άρθρο, αλλά οι μεταγιουροβιζιονικές επιτυχίες συνεχίζονται.

Ο Γιώργος είναι πονηρός . Αμέ.

Πραίτωρας Τουρμπάνης < Παρ΄ ότι μη προσκείμενος στη νέα διακυβέρνηση, δυσκολεύομαι να πετάξω την (αλογο)σκούφια μου. Καθ΄ ότι γελοιοποιούμεθα συλλογικώς.