«Ο καλλιτέχνης δεν είναι δάσκαλος»

«Είναι στενόμυαλοι όσοι πιστεύουν πως η σύγχρονη τέχνη δεν έχει τίποτε να πει», λέει ο διεθνώς αναγνωρισμένος καλλιτέχνης Στήβεν Αντωνάκος που παρουσιάζει τη νέα του δουλειά στην Ελληνοαμερικανική Ένωση
«Η τέχνη χρειάζεται προσπάθεια για να την καταλάβει κάποιος. Δεν είναι τόσο δύσκολη, αλλά πρέπει και ο θεατής να κάνει μια προσπάθεια. Να πάει σε μουσεία, σε γκαλερί, να κάνει ερωτήσεις και να μην το βάζει κάτω. Να ερευνά, να δοκιμάζει. Είναι στενόμυαλοι όσοι πιστεύεουν πως η σύγχρονη τέχνη δεν έχει τίποτα να πει», λέει στα «ΝΕΑ» ο διεθνώς καταξιωμένος εικαστικός δημιουργός Στήβεν Αντωνάκος που μετρά εκθέσεις από την Αμερική έως την Ιαπωνία, ενώ επιβλέπει το στήσιμο του νέου του έργου, που για έναν μήνα θα φιλοξενηθεί στην Ελληνοαμερικανική Ένωση.

Οι καλλιτέχνες δεν έχουν ευθύνη για την αρνητική

ΙΝFΟ

Η έκθεση του Στήβεν Αντωνάκου εγκαινιάζεται τη Δευτέρα στις 20.30
στην Ελληνοαμερικανική Ένωση (Μασσαλίας 22). Έως 28/2.

στάση του κόσμου; «Ο καλλιτέχνης πρέπει να κάνει το έργο του, το οποίο και πρέπει να τον ικανοποιεί. Αν αρέσει στον θεατή, καλώς . Δεν πρέπει να περιμένει όμως ο θεατής από τον καλλιτέχνη να του δώσει τα πάντα έτοιμα. Ο δημιουργός δεν είναι δάσκαλος. Πρέπει ο κόσμος να μάθει να βλέπει και να σέβεται την τέχνη ασχέτως αν το συγκεκριμένο έργο του αρέσει», απαντά ο αυτοδίδακτος δημιουργός της νεοϋορκέζικης μεταπολεμικής πρωτοπορίας που δημιουργεί μινιμαλιστικά και αφαιρετικά έργα με νέον, τα οποία θα δούμε εν συνόλω στην αναδρομική του που προγραμματίζεται στο Μουσείο Μπενάκη.

Οι υπερβολικά υψηλές τιμές μήπως έχουν παίξει ρόλο στη διαμόρφωση αρνητικού κλίματος;

«Η κριτική περί τιμών γίνεται από ανθρώπους που δεν έχουν ιδέα το πόσο αξίζει η τέχνη. Όταν κάποιος ενδιαφέρεται να αγοράσει ένα αυτοκίνητο ή ψυγείο δεν διαπραγματεύεται την τιμή ή τη διαπραγματεύεται ελάχιστα. Γιατί πρέπει να το κάνει στην τέχνη; Και σε τελική ανάλυση ένα έργο μπορεί να αγοραστεί με δόσεις».

Το μονοπάτι της τέχνης φέρνει για ακόμη μία φορά στην Αθήνα τον 81χρονο Αντωνάκο, ο οποίος σε ηλικία μόλις τεσσάρων ετών άλλαξε πατρίδα- έφυγε από τον ορεινό Άγιο Νικόλαο της Λακωνίας και βρέθηκε στη Νέα Υόρκη. Τ ούτη τη φορά για να ντύσει το κτίριο της Ελληνοαμερικανικής Ένωσης με τους πολύχρωμους γεμάτους νέον σωλήνες του. «Ο χώρος μού λέει τι να κάνω, διότι για μένα κάθε χώρος είναι ένα πρόβλημα που πρέπει να λύσω», εξηγεί για το έργο του «Recurrence» (Επανάληψη) που δεν περιορίζεται μόνο στους δύο εκθεσιακούς χώρους, αλλά βγαίνει και εκτός . «Αλλάζει εντελώς η ατμόσφαιρα με το φως και τις αντανακλάσεις του, ενώ βασικό ρόλο παίζει και η ενέργεια του κόσμου».


«Η διεθνής καριέρα είναι ατομική υπόθεση»

«Δεν έχω πλήρη εικόνα για τα εικαστικά πράγματα στην Ελλάδα, αλλά έχω διαπιστώσει ότι έχει μεγαλώσει πολύ η εικαστική σκηνή. Πιστεύω ότι υπάρχουν δυνατότητες. Η καριέρα στο εξωτερικό, ωστόσο, δεν είναι μια ομαδική διαδικασία, αφορά τον καθένα ατομικά», λέει ο Στήβεν Αντωνάκος .

Τι θα ζητούσατε από τον υπουργό Πολιτισμού;

«Θα του πρότεινα κάθε φορά που ανεγείρεται ένα δημόσιο κτίριο, ένα μέρος του προϋπολογισμού να προορίζεται για την αγορά έργων τέχνης που θα το κοσμήσουν. Έτσι πιστεύω πως θα ανοίξουν οι πύλες της τέχνης για όλους», απαντά ο δημιουργός που έχει αφήσει την εικαστική του σφραγίδα στον σταθμό του Μετρό στους Αμπελοκήπους με τη φωτεινή «Πομπή» του, μία από τις εκατοντάδες δημιουργίες του σε πολλές γωνιές του πλανήτη.