Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Γ ια κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 11 5 28 Αθήνα

Τον ασυλλόγιστο

Αγαπητή κυρία Φοίβη, Ακούω και ακούω για συνεχείς διαψεύσεις του Πρωθυπουργού, όσον αφορά τις πρόωρες εκλογές. Δεν με ενδιαφέρει ούτε εμένα ούτε πολύ κόσμο αν θα γίνουν ή όχι πρόωρες εκλογές. Δεν με ενδιαφέρουν τα παρασκηνιακά σενάρια ούτε η δημοπρασία των βασιλικών κειμηλίων. Με ενδιαφέρει που το Σαββατοκύριακο θα δώσω εγώ και περίπου άλλα 70.000 άτομα ΑΣΕΠ, για να ξεγελαστούμε λίγο… να πούμε ότι «ποτέ δεν ξέρεις τι γίνεται…». Με νοιάζει που καθημερινά απολύονται άνθρωποι με ενοίκια, λογαριασμούς, παιδιά, φροντιστήρια. Με νοιάζει που όσο μεγαλώνω, τόσο διαπιστώνω το «σάπισμα» της πολιτικής, της κοινωνικής και της οικονομικής ζωής αυτού του κράτους. Με λυπεί, αλλά μπρος στην προσπάθειά μου να αντιμετωπίσω τις καθημερινές «κατραπακιές», δεν μου μένει και πολύς χρόνος να συλλογιστώ. Μπορούν όλοι τους να αφήσουν τις εκλογές και το βόλεμα και να κάνουν κάτι που θα πιάσει τόπο;

Ευχαριστώ για τη φιλοξενία, Αθηνά Πανταζή, Ιωάννινα Κ ακώς δεν σας ενδιαφέρει, αγαπητή Αθηνά. Από πού κι ως πού; Κ αι τι θα γίνουν αν δεν ασχοληθούν με τις εκλογές , με το ψωμάκι τους (ή το παντεσπάνι); Κλέφτες θα γίνουν; Επειδή εσάς και όλο τον κοσμάκη σας ενδιαφέρει να έχετε μια δουλίτσα, θα ασχοληθούν με το θέμα σας; Κ αι τα κοινοτικά πακέτα ποιος θα τα περιποιηθεί; Όμως, το χειρότερο είναι αυτό που λέτε: δεν μου μένει και πολύς χρόνος να συλλογιστώ.
Στην ΤVούλα των εντυπώσεων

Αγαπητή κυρία Φοίβη, Είμαι αναγνώστρια των «ΝΕΩΝ». Από συνήθεια και όταν είμαι λίγο αρρωστούλα παρακολουθώ την ΤVούλα- γιατί πλέον τι να δεις και στην ΤV;

Έτσι, λοιπόν, παρακολούθησα εκπομπή για τον εισαγγελέα που προσπάθησε να καμακώσει τη δημοσιογράφο, έναντι επιεικούς απόφασης τού δήθεν κατηγορούμενου αδελφού της. Έχω ξαναπαρακολουθήσει εκπομπές του κυρίου Ευαγγελάτου και λοιπών που θίγουν τα κακώς κείμενα της κοινωνίας. Και μπράβο τους!

Εκείνο που δεν κατάφερα να ανακαλύψω είναι οι συνέπειες των αποκαλύψεων των κακώς κειμένων. Δηλαδή μετά τις εκπομπές αυτές, τα «πω, πω βρωμιά και δυσωδία», τα «βρε τους ελεεινούς» κ.λπ.,

υπάρχει μια άκρα σιωπή, ένα έρημο τοπίο, ένας «κρανίου τόπος», ένα «σους μπρε». Κανείς δεν βγήκε στην τηλεόραση μετά να πληροφορήσει τους δύσμοιρους θεατές τι έγινε με το τάδε ή το δείνα σκάνδαλο, με τον δικαστικό υπάλληλο που πληρώθηκε για την αλλαγή της ημερομηνίας της δίκης (α, buy the way, έχω κι εγώ μια δίκη για κληρονομικά) ή τι έγινε με τον εισαγγελέα που χούφτωσε. Και όχι τίποτ΄ άλλο, αλλά χάνουμε και τον ύπνο μας.

Όλοι αυτοί κάνουν μισή δουλειά. Με αυτόν τον τρόπο αποθρασύνονται όλοι αυτοί και συνεχίζουν, αφού οι πράξεις τους δεν έχουν επιπτώσεις- να γίνονται γνωστές στον κοσμάκη και στους γείτονές τους, ειδικά στον περιπτερά της γειτονιάς τους- ώστε να γίνονται ρεζίλι. Αλλά ούτε ονόματα δεν αποκαλύπτονται! Προς τι λοιπόν όλος αυτός ο ντόρος για τον εισαγγελέα; Εκτός αν μπορεί να αναγνωριστεί από το μέγεθος της μπάκας του. Αλλά, ξέχασα, υπάρχει και ο νόμος περί προσωπικών δεδομένων, τρομάρα μας· αν είναι κανένας φουκαράς που χρωστάει το δάνειο του σπιτιού του στην τράπεζα, ο νόμος πάει περίπατο μαζί με το σπίτι!

Ευχαριστώ, Χαρά Μητροπούλου, Αθήνα Σιγά μη θέλετε εσείς- στην εποχή και στην Τ Vούλα των εντυπώσεωνκαι το διά ταύτα, αγαπητή Χαρά. Τ ο είπαν , το ξεφώνισαν, χαρήκανε, πάει, τελείωσε. Πάμε γι΄ άλλα! Κ αι σιγά μη σας πουν ποιος εισαγγελέας. Να γαργαλήσουν θέλουν μόνον τα ποταπά κουτσομπολίστικα ένστικτά σας και να αφήσουν τους «επωνύμους» και «ισχυρούς» στη δουλίτσα τους. Α ν ήταν για κανέναν φουκαρά, όπως λέτε, σίριαλ θα τό ΄χαν κάνει. Να, σαν τον κακομοίρη τον Ντεγκρέτσια…


Η επιλογή είναι που μετράει

Αγαπητή κ. Φοίβη, Κάθε λίγο και λιγάκι, όλο και κάποιο λαμόγιο της οικονομικής, πολιτικής, στρατιωτικής, κοινωνικής, δημοσιογραφικής σκηνής αυτού του τόπου μας απασχολεί, με αποτέλεσμα σε κουβέντα να βρισκόμαστε, αφού μερικά πράγματα δεν αλλάζουν. Σημασία έχει πως κάποιοι σε αυτόν τον τόπο απολαμβάνουν τις ευκολίες, τις ανέσεις, τις εξυπηρετήσεις που προσφέρει ένα διαλυμένο και παρηκμασμένο κράτος και άλλοι ελπίζουν σε καλύτερες ημέρες προχωρώντας στη ζωή τους με τον σταυρό στο χέρι και με φόβο απέναντι στους νόμους…

Το ουσιαστικό ήταν και παραμένει το γεγονός ότι σε αυτήν τη χώρα ανέκαθεν υπάρχουν οι μεν και οι δε πολίτες. Τους συναντάμε παντού, καθημερινά.

Τουλάχιστον εμείς, όμως, ακόμα κι αν νιώθουμε πως κάποιοι νόμοι δεν φτιάχτηκαν για εμάς, δεν τους αγνοούμε. Διαμαρτυρόμαστε, αλλά τελικά σκύβουμε το κεφάλι και συνεχίζουμε την πορεία μας. Και τρώμε και καμιά σφαλιάρα κάπου κάπου, όταν νομίζουμε πως κάτι μας αδικεί ή πως δεν μας ταιριάζει. Και μετά τη σφαλιάρα, ξανά εμείς με τον σταυρό στο χέρι και με τον φόβο του νόμου επιστρέφουμε στην πεζή και δύσκολη καθημερινότητά μας, ακούγοντας και βλέποντας τα λαμόγια να μας κρίνουν…

Ευχαριστώ, Γεώργιος Ριζόγλου, Άγ . Σύλλας Κρήτης Δεν έχετε ήδη επιλέξει πώς θα προχωράτε στη ζωή σας, αγαπητέ Γ εώργιε; Μάλλον έχετε. Αυτό μετράει. Οι επιλογές. Αυτές μας καθορίζουν . Κ αι εσάς, και τα λαμόγια…