Ο πιο καλός ο μπέιμπι σίτερ!

Η πρόταση αυτή είναι επαναστατική: οι νταντάδες αντικαθίστανται σταδιακά από τους άνδρες μπέιμπι σίτερ σε Βρετανία και ΗΠΑ. Δεν έχουν πολλές απαιτήσεις, είναι βολικοί, αξιόπιστοι και κυρίως η διάθεσή τους δεν εξαρτάται από τις ορμόνες τουςχαρακτηριστικά που υπόσχονται ομαλή σχέση συνεργασίας χωρίς μεγάλες εκπλήξεις.

Τ ο τελευταίο… αξεσουάρ για τις εργαζόμενες μητέρες της Νέας Υόρκης είναι ο άνδρας νταντά ή αλλιώς ο «manny» (το αρσενικό της νταντάς – nanny- αν η πρώτη συλλαβή αντικατασταθεί από τη λέξη man=άνδρας). Σύμφωνα με τη Χόλι Πέτερσον, πρώην παραγωγό στις ειδήσεις του δικτύου ΑΒC και συγγραφέα του μυθιστορήματος «Τhe Μanny», που αναμένεται να κυκλοφορήσει προσεχώς, πρόκειται για μια νέα κοινωνική τάση, η οποία δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη. Βέβαια, στο βιβλίο της Πέτερσον η ηρωίδα της είναι μητέρα τριών παιδιών που καταλήγει να ερωτευθεί τον έξυπνο, ευαίσθητο νεαρό κύριο του σπιτιού. Ασφαλώς φταίνε και ο σύζυγος που λείπει πολύ, αλλά και ο εννιάχρονος γιος που έχει ενθουσιαστεί με τον νέο του φιλαράκο, πιθανόν και η ίδια η μητέρα, αλλά… μυθιστόρημα είναι. Ίσως με αναφορά σε πραγματικά γεγονότα, αλλά μυθιστόρημα.

Κανένα «ειδύλλιο».
«Συνήθως ακούμε για τους άνδρες συζύγους που συνάπτουν σχέσεις με τις νταντάδες των παιδιών τους, αυτό συμβαίνει συχνά», λέει η Άνι Μέριλις, 24 ετών, η οποία βγάζει τα προς το ζην προσέχοντας παιδάκια στο Λονδίνο. Ωστόσο και η ίδια η Άνι αναγνωρίζει τη νέα τάση για αναζήτηση των mannies… Την υποστηρίζει και την επιβεβαιώνει, μάλιστα, μέσα από την υπηρεσία που δημιούργησε, την «Μy Βig Βuddy» («Ο Μεγάλος Φιλαράκος μου»), που ειδικεύεται στην αναζήτηση ανδρών που θέλουν να εργαστούν σε σπίτια προσέχοντας παιδιά. Όπως επιβεβαιώνει η φίλη και συνεργάτις της, Σούζι Έβεριτ, «μέχρι στιγμής δεν έχει προκύψει ή δεν έχει συζητηθεί κάποιο ειδύλλιο ανάμεσα σε μητέρα και άνδρα νταντά».

Οι δύο νεαρές κυρίες υποστηρίζουν ότι η ζήτηση ανδρών για τη φύλαξη παιδιών αυξάνεται όλο και περισσότερο. Στη Βρετανία ο manny δεν προβάλλεται, όπως στη Νέα Υόρκη, ως «αξεσουάρ» για τις μητέρες που έχουν αγωνίες και άγχος για τα παιδιά τους ή ως… μηχανισμός κάλυψης άλλων αναγκών, αλλά ως ο υπεύθυνος και αξιόπιστος μεγάλος αδελφός που θα καλύψει το κενό της απουσίας των γονιών από το σπίτι.

© Τhe Τimes, 2007
ΕΙΠΑΝ: «Ο Λούκας ήταν ένα λαχείο για εμάς»

OΊαν και η Σούζι Χάρισον είναι 43 ετών.

Εκείνος, ασφαλιστής, εκείνη, δικηγόρος, επέλεξαν να προσλάβουν έναν άνδρα για τη φύλαξη των παιδιών τους, την Τζέμα, 12 ετών, τη Ρόζι 10 και τον Μαξ 8. Ο 23χρονος Λούκας Ζεμάν από την Πράγα είναι ο δικός τους άνθρωπος από τον περασμένο Μάιο.

Σούζι Χάρισον:
«Είχαμε νταντάδες στο σπίτι από το 2000 και ήταν όλες κορίτσια, μέχρις ότου ήρθε ο Λούκας. Η Τζέμα πάσχει από αυτισμό, αλλά δεν είναι βαριάς μορφής. Είναι δύσκολο να βρεις καλά κορίτσια. Ζούμε στην επαρχία του Έσεξ και τα κορίτσια έχουν στραμμένη την προσοχή τους στη ζωή στην πόλη, τους άνδρες όμως δεν τους ενδιαφέρει. Και την επόμενη φορά θα προτιμήσω άνδρα για τα παιδιά μου. Δεν επηρεάζονται από τις… ορμόνες τους- αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό- και δεν έχουν ιδιοτρο- πίες. Ο Λούκας είναι ήρεμος, ικανός και πολύ καλός με τα παιδιά. Μου φαίνεται πιο φυσικό να τα βλέπω μαζί του, παίζουν, γαργαλιούνται. Μου φαίνεται σαν μεγάλος αδελφός τους, ενώ οι νταντάδες ήταν σαν μεγάλες αδελφές. Η διαφορά δεν είναι μικρή. Στην αρχή βέβαια είχα ορισμένες αμφιβολίες, μου ήταν δύσκολο να ζητήσω από ένα αγόρι να καθαρίσει ή να σιδερώσει, αλλά όλα είναι μια χαρά. Επίσης, ο Ίαν δεν έχει τις ανασφάλειες της μέσης ηλικίας για το τι θα μπορούσε να συμβεί με έναν 23χρονο… Από τις γυναίκες που πέρασαν από το σπίτι, ορισμένες ήταν πολύ ελκυστικές, ίσως είναι και η ώρα να πάρω το αίμα μου πίσω, αλλά όχι. Θα μπορούσα να είμαι μητέρα του».

Ίαν Χάρισον:
«Είναι σαν λαχείο αυτά τα πράγματα! Αυτή τη φορά ήμασταν εμείς τυχεροί. Δεν ανησυχώ για την παρουσία ενός άνδρα στο σπίτι, με τον ίδιο τρόπο που και η γυναίκα μου δεν ανησυχούσε όταν είχαμε γυναίκες. Αυτό που είναι σημαντικό είναι ποιος είναι ο καταλληλότερος άνθρωπος για τα παιδιά μας. Όχι, δεν θα είχα αντίρρηση να ξανασυνεργαστούμε με κάποιο αγόρι. Αν θα το προτιμούσα από μια κοπέλα; Εξαρτάται από την εμφάνισή της!».

Λούκας Ζεμάν:
«Έχω μια μικρή αδελφή και ξέρω από παιδιά. Είναι καλά εδώ. Τα πάω καλά με τους γονείς. Παίρνω πρωινό με τα παιδιά, καθαρίζω το σπίτι, σιδερώνω, μαγειρεύω και παίζω πολύ μαζί τους. Στο Κέμπριτζ έχω κάνει φίλους, αλλά αυτή τη στιγμή δεν βγαίνω με κάποια κοπέλα. Μερικές φορές βέβαια δεν μου αρέσει να μένω κλεισμένος στο σπίτι. Δεν ξέρω πόσο θα μείνω, αλλά προς το παρόν δεν έχω άλλλα σχέδια. Το απολαμβάνω γιατί γνωρίζω και άλλα μέρη εκτός από τη χώρα μου και κυρίως μαθαίνω και ασχολούμαι με άλλους ανθρώπους».