ΜΕ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ αρκετών μηνών μπαίνει τον Ιανουάριο στο ελληνικό οπλοστάσιο το βελτιωμένης έκδοσης μαχητικό αεροσκάφος Μιράζ 2000-5, που με τους πυραύλους SCΑLΡ τύπου Κρουζ που φέρει, γίνεται το «μακρύ χέρι» τής Πολεμικής Αεροπορίας.

Τις προηγούμενες ημέρες ολοκληρώθηκε η υπογραφή της τροποποιημένης σύμβασης των 12.000 (!) σελίδων για τις αλλαγές στο σύστημα αυτοπροστασίας του αεροσκάφους, που δεν είχε γίνει αρχικά αποδεκτή από την Πολεμική Αεροπορία. Η έναρξη των παραδόσεων των 15 νέων Μιράζ 2000-5 ανοίγει τον δρόμο και για την ολοκλήρωση της αναβάθμισης στην ΕΑΒ άλλων 10 παλαιότερων απλών Μιράζ 2000, με τα οποία θα ενισχυθούν κατακόρυφα οι δυνατότητες του αεροπορικού στόλου.

Ήδη στο ελληνικό οπλοστάσιο έχουν ενταχθεί οι πύραυλοι αέρος- αέρος Μica και αέρος- επιφανείας SCΑLΡ για τα νέα αεροσκάφη. Ο πύραυλος SCΑLΡ, η «σάρισα» της Πολεμικής Αεροπορίας, όπως προσφυώς χαρακτηρίστηκε το γαλλικής κατασκευής βλήμα, είναι όπλο μακρού πλήγματος, αφού το βεληνεκές του είναι πάνω από 250 χιλιόμετρα.

Σύμφωνα με αμυντικούς αναλυτές, με την απόκτηση των νέου τύπου Μιράζ και των βλημάτων SCΑLΡ αλλάζει η στρατηγική αντίληψη της Πολεμικής Αεροπορίας, αφού αποκτά δυνατότητα πλήγματος σε προεπιλεγμένους σταθερούς στρατηγικούς στόχους και υποδομές πολύ βαθιά στο εχθρικό έδαφος, και μάλιστα χωρίς να υπάρχει αντίπαλο δέος στο τουρκικό οπλοστάσιο. Το βλήμα έχει χαρακτηριστικά Στελθ και μετά τη βολή είναι ανεξάρτητο. Μόλις γίνει η άφεση του όπλου από το Μιράζ (από 250 χλμ. μακριά), κατεβαίνει στα 30 μ. και καθοδηγείται από σύστημα αδρανειακής πλοήγησης, που ανανεώνει συνεχώς τα δεδομένα του βασιζόμενο σε στοιχεία από GΡS, ενώ όλα αυτά συνδυάζονται με τον ψηφιακό χάρτη που έχει στη μνήμη του. Κατά την τελική φάση κάνει αυτόματη αναγνώριση της εικόνας του στόχου που «βλέπει» με αυτή που έχει ήδη στη μνήμη και μετά τον χτυπά. Κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων για την αγορά τους (η παραγγελία έγινε τον Αύγουστο του 2000), η Τουρκία άσκησε ισχυρές πιέσεις στο Παρίσι για να μην προχωρήσει η συμφωνία.