Μια επιστολή από τη φυλακή

ΒΓΑΙΝΩ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ. Ελέγχω την ταχυδρομική θυρίδα. Ανάμεσα στις ευχητήριες κάρτες, μια επιστολή από τις Γυναικείες Φυλακές Κορυδαλλού. Την αντιγράφω με την ίδια ορθογραφία και στίξη:

«21-12-06. Δεύτερα Χριστούγεννα μέσα από τα κάγκελα, η θέα που έχω έξω από το κελί μου; ένας διάδρομος το ίδιο βαρετός όσο όλο το χρόνο μα τώρα Χριστούγεννα. Έχουμε ένα μικρό δεντράκι στολισμένο πάνω σ΄ ένα πλαστικό τραπέζι, αυτό μόνο, τα υπόλοιπα είναι ίδια. Τα πρόσωπα των συγκρατουμένων μου είναι μελανχολικά, σκευτικά, και μια βουβή στεναχώρια πλανάται στον αέρα όλες ξέρουμε το λόγο απλά δεν το κουβεντιάζουμε, γιατί τι να πεις στην άλλη; Όταν και εσύ έχεις την ίδια στεναχώρια. Όσο πλησιάζουν οι μέρες των Χριστουγέννων σκέφτομαι την οικογένειά μου και τα λάθοι που έκανα και με κρατούν τώρα μακριά τους. Η μόνη μας παρηγοριά είναι η τηλεόραση όπου μας θυμίζει το εορταστικό κλίμα, κλέβουμε εικόνες και συγκινούμαστε με τις ιστορίες των άλλων. Μόνο ανήμερα θα μαζευτούμε να φάμε μαζί, εκείνη την μέρα νιώθουμε οικογένεια μεταξύ μας άλλωστε εδώ μέσα έχουμε η μία την άλλη για κουράγιο, για μας εδώ μέσα ο χρόνος έχει σταματήση, κάθε μέρα είναι ίδια με την χτεσινή και ίδια με την αυριανή. όσες έχουν κάποια δραστηριότητα όπως το Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας, ζωγραφική, προγράμματα απεξάρτησης τότε αλλάζει για λίγο η καθημερινότητα, μα όταν γυρίζουμε στο κελί μετά όλα επαναλαμβάνονται. Η κατάσταση στη φυλακή είναι μια σκληρή τιμωρία, προσπαθούν κάθε γυναίκα με την δική της προσωπικότητα και απόψεις να την εντάξουν σε μια άβουλη μάζα χωρίς να εκφράζεται, παρά μόνο με τη σιωπή της. Πρέπει να είμαστε πειθαρχημένες, συμφωνό, αλλά όχι άβουλα πλάσματα, έτσι θα μας κάνουν καλύτερους και χρησιμους ανθρώπους; Η κοινωνία, μας φοβάται και μας αντιμετωπίζουν σαν κατακάθια, ξεχνώντας ότι είμαστε δικά τους κατασκευάσματα και τις περισσότερες τις φυλακίζουν γιατί κάποιοι πρέπει να γεμίζουν τις φυλακές χωρίς να το σκεφτούν ότι τα αδικήματα μας δεν είναι τόσο σοβαρά όσο τ΄ αδικήματα τις εξουσίας έτσι τους βολεύει. Πόσα παιδιά και οικογένειες καταστρέφουν, μοιράζοντας από τις έδρες τα χρόνια σαν καραμέλες. είναι τόσα που συμβαίνουν και εμείς δεν έχουμε την δύναμη να κάνουμε τίποτα, απλά βγάζουμε υπομονετικά την ποινή μας.

Για όλο τον κόσμο Χρόνια Πολλά και ευτηχισμένος ο καινούργιος χρόνος.

Για τα παιδιά στην φυλακή Χρόνια Καλά χρόνια ελεύθερα γιάννα Σταυράκη »