Έξι ζωές στον «ιστό» του Καντάφι

Σε θάνατο καταδίκασαν χθες Λίβυοι δικαστές τις πέντε Βουλγάρες νοσοκόμες και τον Παλαιστίνιο γιατρό που κατηγορούνται ότι μόλυναν εσκεμμένα με τον ιό του Αids, το 1998, 426 παιδιά στη Βεγγάζη. Βουλγαρία, Ε.Ε. και ΗΠΑ αντέδρασαν με οργή. Ακόμα όμως, τίποτα δεν έχει κριθεί.

«Βρήκαμε έναν γιατρό και πέντε νοσοκόμες στους οποίους είχε ανατεθεί να κάνουν πειράματα για τις επιπτώσεις του ιού ΗΙV σε παιδιά. Και ποιος βρίσκεται πίσω από αυτήν την αποκρουστική συνωμοσία; Κάποιοι λένε η CΙΑ, άλλοι η Μοσάντ». Έχουν περάσει έξι χρόνια από τότε που ο Λίβυος πρόεδρος, Μουαμάρ Καντάφι, έκανε τη δήλωση αυτή και στο μεσοδιάστημα πολλά έχουν αλλάξει. Έπειτα από δεκαετίες απομόνωσης, η Λιβύη εισήλθε το 2003, όταν απαρνήθηκε τα πυρηνικά, χημικά και βιολογι

Ο ΙΟΣ ΠΡΟΫΠΗΡΧΕ

Κατηγορούνται ότι μόλυναν εσκεμμένα 426 παιδιά. Διεθνείς επιστήμονες είπαν πως ο ιός προϋπήρχε

κά όπλα, σε διαδικασία επαναπροσέγγισης με τη Δύση. Στο εσωτερικό της, ωστόσο, κάποια πράγματα παρέμειναν απαράλλαχτα.

Βασανιστήρια
Οι πέντε Βουλγάρες νοσοκόμες και ο Παλαιστίνιος γιατρός που καταδικάστηκαν χθες σε θάνατο άρχισαν να εργάζονται σε ένα νοσοκομείο της Βεγγάζης το 1998. Συνελήφθηκαν έναν χρόνο αργότερα και έκτοτε παραμένουν στη φυλακή, όπου, όπως καταγγέλλουν, έχουν υποστεί φρικτά βασανιστήρια. Κατηγορούνται ότι μόλυναν ηθελημένα με τον ιό του ΑΙDS 426 παιδιά, τα 53 από τα οποία έχουν ήδη πεθάνει. Η πρώτη τους δίκη ολοκληρώθηκε το 2004: οι έξι καταδικάστηκαν σε θάνατο.

Η κατάθεση του Λικ Μοντανιέ, του Γάλλου επικεφαλής της επιστημονικής ομάδας που ανακάλυψε τον ιό του ΑΙDS, ο οποίος υποστήριξε πως ο ιός ήταν ενεργός στο νοσοκομείο της Βεγγάζης πολύ πριν φτάσουν οι κατηγορούμενοι, και πως για τις μολύνσεις ευθύνονται το πιθανότερο οι κάκιστες συνθήκες υγιεινής, αγνοήθηκε πλήρως. Υπό τις διεθνείς πιέσεις, ωστόσο, το Ανώτατο Δικαστήριο της Λιβύης διέταξε το 2005 την επανάληψη της δίκης. Η δεύτερη δίκη διήρκεσε επτά μήνες και ολοκληρώθηκε χθες, με την ίδια απόφαση. Μία ακόμα έρευνα, του Βρετανού βιολόγου Όλιβερ Πάιμπους και του Ιταλού Δρα Βιτόριο Κολίτσι, που στήριζε 100% τα συμπεράσματα του Μοντανιέ, δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση «Νature» στις 6 Δεκεμβρίου· αλλά δεν ακούστηκε ποτέ στο δικαστήριο.

Οι κατηγορούμενοι άκουσαν την ετυμηγορία αποσβολωμένοι. Την ίδια ώρα, έξω από το δικαστήριο συγγενείς των θυμάτων ξεσπούσαν σε τραγούδια και χορούς.


«Όπλο για να διεκδικήσει από τη διεθνή κοινότητα αποζημιώσεις

ΣΤΗ ΣΩΣΤΗ διάσταση βάζουν το θέμα οι αναλυτές. «Δεν εκπλήσσομαι», δήλωσε ο Τζορτζ Τζοφ, ένας καθηγητής του Κέιμπριτζ. «Νομίζω πως οι πραγματικές διαπραγματεύσεις τώρα θα ξεκινήσουν». Τι σημαίνει αυτό;

Είναι κοινή πεποίθηση πως οι έξι κατηγορούμενοι χρησιμοποιήθηκαν από τον Καντάφι ως εξιλαστήρια θύματα, για να διοχετευτεί η οργή των πολιτών στη «συνωμοσία των ξένων» και όχι στις άθλιες συνθήκες που επικρατούν στα νοσοκομεία της Λιβύης. Το δικαστήριο της Τρίπολης απαίτησε χθες από το λιβυκό κράτος να αποζημιώσει τις οικογένειες των παιδιών με ποσά που κυμαίνονται από 200.000-750.000 ευρώ. Η Τρίπολη όμως έχει ζητήσει από τη Βουλγαρία και τους συμμάχους της να αποζημιώσει κάθε οικογένεια με 10 εκατομμύρια ευρώ. Η καταδίκη των έξι έχει δύο χρησιμότητες: αφενός ικανοποιεί το δημόσιο αίσθημα, αφετέρου προσφέρει στον Καντάφι ένα ισχυρό διαπραγματευτικό όπλο για να διεκδικήσει από τη διεθνή κοινότητα, με αντάλλαγμα την αθώωση ή αμνήστευση των κατηγορουμένων, υψηλές αποζημιώσεις. Η δικαστική διαδικασία άλλωστε δεν έχει τελειώσει. Η υπόθεση παραπέμπεται τώρα αυτόματα στο Ανώτατο Δικαστήριο της Λιβύης.