[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Ελλάς-Γαλλία, συμμαχία και στις γυναίκες

Ήταν δύο μακριά τραπέζια όλο γυναίκες (τριαντάρες, σαραντάρες και βάλε…) σε εκείνο το φίνο ψαρομεζεδοπωλείο στο Γκάζι, όπου γιορτάζαμε μέρα μεσημέρι τα γενέθλια της φίλης, που άντεξε τόσα και έδωσε ακόμα περισσότερα.

Έξω, τα χριστουγεννιάτικα λαμπιόνια είχαν αρχίζει να ανάβουν και εμείς καθόμαστε εκεί για ώρες, να μιλάμε για τα πάντα, να γελάμε, να θυμόμαστε, να μην τελειώνουμε ποτέ με όσα θέλουμε να πούμε. Το είχαμε τόσο ανάγκη…

Τόση δύναμη, τόση ενέργεια, ξεχείλιζε σε εκείνο τον μικρό χώρο. «Να βγάλουμε και μια… διακήρυξη, βρε κορίτσια», είπε τζόρας συνάδελφος και ακόμα και οι πιο «κοσμικές» δεν στραβομουτσούνιασαν. Είναι αλήθεια ότι το σπριντάρισμα της Σεγκολέν μάς έχει δώσει, ως φύλο, μια τόνωση. Κι ας μην είναι «αναβίωση του φεμινιστικού κινήματος του ΄70», όπως έγραψε η «Μοντ». Η Σεγκολέν, άλλωστε, με την αυθόρμητη παριζιάνικη φινέτσα της, τις αραχνοΰφαντες μίνι φουστίτσες, τα κομψά ταγιέρ και τα λεπτά κοσμήματα, ελάχιστα παραπέμπει στις σουφραζέτες εκείνης της εποχής.

Είναι εκείνη η δροσιά της γυναικείας ματιάς στα πολιτικά πράγματα που έλειπε έως σήμερα από τα κέντρα αποφάσεων της Γηραιάς Ηπείρου. Και είναι πολύ παρήγορο που η γυναικεία της φύση είναι το κυρίαρχο στοιχείο, κατά τις δημοσκοπήσεις, για την οποία την προτιμούν οι ψηφοφόροι- κι ας άρχισαν ήδη να λένε για αυτό οι σεξιστές φίλοι τα θλιβερά τους υπονοούμενα.

Ναι, είναι με τον δικό της- καθημερινό, απλό- τρόπο σέξι (την ανακήρυξαν πιο σέξι από τη Σαρλίζ Θέρον και την Κάμερον Ντιάζ!), είναι μητέρα τεσσάρων τέκνων, είναι και διανοούμενη. Είναι- δηλαδή- η εικόνα της νέας Ευρωπαίας, όπως χιλιάδες άλλες μεταξύ μας. Και η αναφορά της, μετά τη θριαμβευτική εκλογή της ως υποψηφίας των Σοσιαλιστών για τον (κραταιό) προεδρικό θώκο, σε μια νέα γυναικεία οργάνωση στη Γαλλία- με τον τίτλο «ni putes, ni soumises»(«ούτε πουτάνες, ούτε υποταγμένες»)προσδιόρισε μάλλον και το σύνθημα του θηλυκού αγώνα στη νέα χιλιετία…

Μένει μόνο να δούμε, αν θα συνεχίσουμε και εδώ την άτυπη παράδοση των τελευταίων δεκαετιών (Ελλάς-Γαλλία, συμμαχία κ.λπ.), που θέλει να ακολουθούμε με κάποια καθυστέρηση τη φίλη χώρα στις πολιτικές της εξελίξεις!