Για αρχαρίους ή δεύτερο αυτοκίνητο

Aπλά και ανθεκτικά. Τα μεταχειρισμένα μίνι δεν προσφέρουν ιδιαίτερες πολυτέλειες, ταιριάζουν όμως κουτί σε κάποιον αρχ άριο ή σε μια οικογέν εια που ψά χν ει ένα δεύτερο (πολλές φορές και τρίτο) αυτοκίνητο για καθημερινή χρήση. Σήμερα αξιο λογούμε επτά μεταχ ειρισμένα μικρά αυτοκίνητα, για να διαπιστώσουμε πόσα από αυτά είναι μόνο φθηνά και πόσα και φθηνά και καλά!

▅ Η αγορά ενός αυτοκινήτου δεν αποτελεί απλή υπόθεση. Ιδιαίτερα αν πρόκειται για κάποιο μεταχειρισμένο μικρό μοντελάκι, όπου ναι μεν το θέλουμε φθηνό, από την άλλη όμως όσο το δυνατόν καλύτερο. Ο συνδυασμός «υψηλές απαιτήσεις- χαμηλό κόστος αγοράς και συντήρησης» κάνει αρκετούς υποψήφιους αγοραστές να το σκέφτονται διπλά πριν επιλέξουν ένα μίνι από δεύτερο (τρίτο ή ακόμη και τέταρτο) χέρι.

Ο προπάτορας αυτής της οικογένειας είναι το Μini, που κατασκευαζόταν έως το 2000 από την Rover και ανήκει πλέον στο κλειστό κλαμπ των καλτ μοντέλων. Η αγορά ενός τέτοιου μοντέλου δικαιολογείται μόνο με συναισθηματικά κριτήρια και όχι με τα κριτήρια επιλογής ενός πρακτικού μίνι για τα ψώνια στο σούπερ μάρκετ. Πολύ καλύτερα χαρτιά κρατούν στα χέρια τους όσοι προτιμήσουν το αξιόπιστο και ανθεκτικό Daihatsu Cuore, που σπάνια θα φέρει σε δύσκολη θέση τον ιδιοκτήτη του. Το ιαπωνικό μίνι εφοδιάζεται με έναν σπιρτόζο τρικύλινδρο κινητήρα. Οι 56 ίπποι του φροντίζουν για γρήγορα σπριντ στα φανάρια ενώ προσφέρουν και μια νότα οδηγικής ευχαρίστησης, ιδιαίτερα μάλιστα αν αγνοήσετε τη μέτρια απόσβεση των κραδασμών από τις αναρτήσεις.

Οδηγική ευχαρίστηση εξασφαλίζει στον ιδιοκτήτη του και το Fiat Cinquecento Sporting, όμως το ιταλι κό μίνι δεν διαθέτει ανάλογη αξιοπιστία με εκείνη του Daihatsu. Μάλιστα στις διεθνείς στατιστικές βλαβών κα τέχει- δυστυχώς- το ιταλικό μίνι από την Πολωνία μια περίοπτη θέση. Αυτό ισχύει- σε ηπιότερο όμως βαθ μό- και για το μοντέλο που αντικατέστησε το Cinquecento, δηλαδή το Fiat Seicento. Πάντως το Seicento αρέσει οδηγικά, όταν πρόκειται για την έκδοση με τον κινητήρα των 1.1 λίτρων, που ικανοποιεί σε αυτόν τον τομέα.

Το κορεάτικο Daewoo Μatiz δεν τα πηγαίνει ιδιαίτερα καλά σε αυτόν τον τομέα, καθώς ο τρικύλινδρος κινητήρας του μοιάζει σαν να υποφέρει από άσθμα. Πάντως επαρκεί για τις μετακινήσεις μέσα στην πόλη, όχι όμως και για υπεραστικές, κάτι που ισχύει και για τα πιο… ηλικιωμένα Fiat Ρanda και Seat Μarbella. Τα δύο τελευταία μοντέλα ασπάζονται τη σχολή του μινιμαλισμού, διαθέτουν πολλά συγγενικά στοιχεία και ως δυνατό τους όπλο προβάλλουν την ευελιξία και την ευκολία στο παρκάρισμα. Αντίθετα με τα επίπεδα παθητικής ασφάλειας, την αποτελεσματικότητα των φρένων και την άνεση οδήγησης, που παραπέμπουν στο μακρινό παρελθόν. Δυστυχώς, τόσο το Ρanda όσο και το Μarbella υποφέρουν και στο ευαίσθητο κεφάλαιο της αξιοπιστίας, αν και εδώ φέρουν συχνά μερίδιο ευθύνης οι ιδιοκτήτες τους, οι οποίοι αποδεικνύονται αμελείς όσον αφορά τη συντήρηση των αυτοκινήτων τους. Και βέβαια κάτι τέτοιο μόνο με οικονομία δεν ισοδυναμεί.