Υποκρισία

Η βαριά ήττα- έστω και χωρίς βαθμολογικό αντίκτυπο – του Παναθηναϊκού προχτές το βράδυ στο Παρίσι σε συνδυασμό με όσα επακολούθησαν κατά την άφιξη της αποστολής του στο «Ελευθέριος Βενιζέλος» ήταν το γεγονός που επισκίασε τη χτεσινή ειδησεογραφία στον ποδοσφαιρικό χώρο.

Όμως τα όσα συνέβησαν στην Πειθαρχική Επιτροπή της Λίγκας κατά την απολογία του Ιωνικού δεν μπορούν να περάσουν απαρατήρητα. Οι καταγγελίες της ΠΑΕ Ιωνικός διά του δικηγόρου της ξεπέρασαν κάθε όριο. Και έγιναν στον βωμό της αποφυγής μιας βαριάς τιμωρίας μετά τα θλιβερά επεισόδια στο ματς Ιωνικού- Ηρακλή.

Έστω και αν οι καταγγελίες εις βάρος του επόπτη Κόττορου και του οπαδού του Ιωνικού που προκάλεσε το επεισόδιο έχουν βάση, έστω και αν είναι αληθείς, εν τούτοις ξεπερνούν τα όρια της ευπρέπειας και της ηθικής τάξης.

Μπορεί στην κοινωνία που ζούμε οι ηθικές αρχές να θεωρούνται είδος ανεπαρκεία, όμως κανείς δεν μπορεί να τις αγοράσει. Και όταν τα όρια υπερβαίνονται, πρέπει να υπάρχει κάποιος να τραβήξει το αυτί σε όλους όσους προσβάλλουν τον πολιτισμό μας.

Αν είναι αλήθεια ότι ο οπαδός που προκάλεσε το επεισόδιο βρίσκεται από το 2000 στη δίνη της εξάρτησης από ναρκωτικές ουσίες, αυτό δεν είναι κάτι το που έμαθαν χτες στον Ιωνικό. Αφού τον γνωρίζουν με το παρατσούκλι του (Τσίτσος). Μήπως θα έπρεπε πέραν της απαγόρευσης της εισόδου στο γήπεδο να έχουν ενδιαφερθεί ώστε αυτός ο άνθρωπος να ακολουθήσει τον δρόμο της απεξάρτησης;

Ψιλά γράμματα…

Όσον αφορά τον επόπτη Κοττορό: Αν έχει παίξει μπουνιές με οπαδό, είναι θέμα το οποίο θα έπρεπε να εξετάσει η ΕΠΟ και η ΚΕΔ. Οι δε αναφορές στη ζωή ανθρώπων του στενού συγγενικού του περιβάλλοντος αποτελούν βάναυση καταπάτηση κάθε έννοιας ανθρωπιάς.