Απέναντι στους μύθους

Σε εποχές στις οποίες ο Παναθηναϊκός αναζητεί την αγωνιστική του ταυτότητα με (δεύτερο) προπονητή τον Βίκτορ Μουνιόθ και ενώ στον Ολυμπιακό υπάρχει μεγάλη γκρίνια γύρω από τις μεταγραφικές κινήσεις των τελευταίων δύο χρόνων σε συνδυασμό με την πλήρη αμφισβήτηση προς το πρόσωπο του προπονητή, στην ΑΕΚ όλα φαίνεται να κυλούν όχι απλώς ομαλά, αλλά καλύτερα απ΄ ό,τι θα μπορούσε να προβλέψει πριν από μερικούς μήνες ακόμη και ο πιο αισιόδοξος φίλος της.

Στο «πράσινο» στρατόπεδο γίνεται λόγος για τις προσπάθειες του Μουνιόθ να «χτίσει» ανταγωνιστική ομάδα σε υγιείς βάσεις. Στην ΑΕΚ κοιμούνται ήσυχοι και ικανοποιημένοι, αφού ο Φερέρ έχει καταφέρει να πείσει και τον πιο δύσπιστο ως προς αυτό.

Στον Ολυμπιακό αναζητούν τον προπονητή με το ευρωπαϊκό όραμα, ενώ παράλληλα αρχίζουν να μιλούν για νέους παίκτες οι οποίοι θα πρέπει σταδιακά να ενδυναμώσουν την ομάδα. Στην ΑΕΚ έχουν τον προπονητή που με πενιχρά μέσα έδωσε στην ομάδα ευρωπαϊκή στόφα, ενώ παράλληλα έκανε πραγματικότητα την καθιέρωση νεαρών παικτών στην ενδεκάδα.

Τι λείπει από τους «κιτρινόμαυρους»;

Αυτό που στον Ολυμπιακό το θεωρούν αυτονόητο. Ή καλύτερα αυτό με το οποίο μια δεκαετία τώρα επουλώνουν τις(ευρωπαϊκές) πληγές τους: το πρωτάθλημα.

Και το ερώτημα δεν είναι αν η ΑΕΚ μπορεί να φθάσει στην επίτευξη αυτού του στόχου. Γιατί μπορεί.

Το θέμα είναι αν θα μπορέσει, έπειτα από 14 πέτρινα χρόνια, να πάρει τον τίτλο της πρωταθλήτριας. Αν το καταφέρει, θα έχει καταρρίψει πολλούς μύθους.

Όπως αυτούς για τα μεγάλα οικονομικά μπάτζετ, για τους διάσημους παίκτες παγκοσμίου βεληνεκούς που κάνουν τη διαφορά- σε ποιο ελληνικό πρωτάθλημα άραγε; Μήπως σ΄ αυτό, το ανυπόληπτο;