Δίκτυο

Και «άλλα» πρόστιμα

Δικαίωμα παρακολούθησης των έργων τους αποκτούν πλέον οι εικαστικοί δημιουργοί, καθώς η Ελλάδα υιοθετεί τη νομοθεσία που ισχύει ήδη στην Ευρωπαϊκή Ένωση και δίνει στους καλλιτέχνες(και τους κληρονόμους τους έως και 70 χρόνια μετά τον θάνατο του δημιουργού) το δικαίωμα να εισπράττουν ένα ποσοστό κάθε φορά που τα έργα τους μεταπωλούνται ανάλογο με το ποσό της πώλησης. Παράλληλα μια δεύτερη οδηγία προβλέπει αυστηρότερο πλαίσιο στον αγώνα κατά της πειρατείας στη διακίνηση ήχου και εικόνας, με αποτέλεσμα πέρα από το αυτόφωρο, στους δράστες να επιβάλλεται και επί τόπου πρόστιμο. Μέτρα καλά μεν, με καθυστέρηση όμως μπαίνουν στο Ελληνικό Δίκαιο, αφού η κοινοτική οδηγία ψηφίστηκε το 2000. Αλλά για ακόμη μια φορά, οι ιθύνοντες αρκούνται στο «ποτέ δεν είναι αργά».


Νεανικά «Ζιζάνια»

Ταινίες μυθοπλασίας και ντοκιμαντέρ που θίγουν σύγχρονα ζητήματα όπως ο ρατσισμός, η οικολογία, η νεανική παραβατικότητα, τα δικαιώματα της μειονότητας προβλήθηκαν στο 9ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για παιδιά και νέους. Το Φεστιβάλ ολοκληρώθηκε παράλληλα με την Ευρωπαϊκή Συνάντηση Νεανικής Οπτικοακουστικής Δημιουργίας «Camera Ζizanio» που περιλάμβανε ταινίες, αφιερώματα και εκδηλώσεις στον Πύργο, την Αμαλιάδα, τη Γαστούνη και τη Ζαχάρω. Στις εκδηλώσεις συμμετείχαν μαθητές και όσο διαρκούσε το Φεστιβάλ έβγαζαν και δική τους εφημερίδα, το «Ζιζάνιο». Παράλληλα υπήρξε και αφιέρωμα στον σκηνοθέτη Ροβήρο Μανθούλη, που συντόνισε τις προσπάθειες των μαθητών και χαρακτήρισε το Φεστιβάλ Ολυμπίας «μια διαφορετική τομή, γιατί απευθύνεται στους νεώτερους και τα παιδιά». Στυλοβάτες των εκδηλώσεων ο σκηνοθέτης Δημήτρης Σπύρου και ο δημοσιογράφος- εκδότης του περιοδικού «Αλφειός», Χρήστος Κωνσταντόπουλος . Οι εκδηλώσεις ολοκληρώθηκαν με την απονομή των βραβείων στο κατάμεστο θέατρο «Απόλλων» του Πύργου και συναυλία της Σαβίνας Γ ιαννάτου, ανανεώνοντας το ραντεβού με τους νέους την επόμενη χρονιά, όταν το φεστιβάλ γίνεται δέκα χρόνων!


Σκορπιός ο Ιανός

Ήταν όλοι εκεί. Οι θαμώνες της μπουάτ «Σκορπιός»(φοιτητόκοσμος του ΄70- στα πρόθυρα της συνταξιοδότησης σήμερα) αλλά και πολλοί άλλοι, νεώτεροι, στον ασφυκτικά γεμάτο «Ιανό» για το αφιέρωμα στη στιχουργό Σώτια Τσώτου. Το πρόγραμμα άνοιξε ο άνθρωπος που αξιοποίησε περισσότερο από κάθε άλλον- ως συνθέτης και ερμηνευτής- τα έργα της στιχουργού: ο Κώστας Χατζής. Η τραγική ειρωνεία τον ήθελε λίγες ώρες πριν να συνοδεύει στην τελευταία της κατοικία την αδελφή του Μαρία, «μέλος της συμμορίας κι εκείνη», όπως είπε χαρακτηριστικά η Σώτια. Ωστόσο την πίκρα από το προσωπικό του δράμα δεν την άφησε να διαχυθεί στην αίθουσα. Μέγας τεχνίτης, ξέρει να σμιλεύει το κοινό, να το οδηγεί εκεί που θέλει. Τον κόμπο στον λαιμό από τη συγκίνηση και τη νοσταλγία τον έδιωχνε ένα τρανταχτό γέλιο από κάποια ατάκα του Χατζή. Ο Γ ιώργος Παπαστεφάνου αναφέρθηκε στα χρόνια που η Σώτια ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία(μοιράζονταν το ίδιο γραφείο με τη Μαρία Ρεζάν και την Τασώ Καββαδία, στην «Ελευθερία» του Κόκκα) και στα 300 τραγούδια της , τα οποία μελοποίησαν μεταξύ άλλων ο Κουγιουμτζής, ο Καλδάρας και ο Χατζής. Σκυτάλη στην Ηρώ, που με το ρεφρέν «Δεν έχω τίποτα άλλο/ είμαι μια φωνή/ είμαι δυο χέρια αδειανά που σε τυλίγουν» απογείωσε το κοινό. Εκτός προγράμματος τραγούδησε ο Νίκος Νομικός και την εκδήλωση έκλεισε η μπριόζα Κάτια Νικολίτση. «Θυμάστε όλους τους στίχους σας;», ρώτησε τη Σώτια η παρουσιάστρια, Μαργαρίτα Μυτιληναίου, βλέποντάς την να σιγοτραγουδάει. «Όχι, δεν θυμάμαι κανέναν, έμαθα τα τραγούδια μου από το ραδιόφωνο»!