[ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ] Η Θέμις (δεν) έχει πια κέφια

ΛΕΦΤΑ ΘΕΛΕΤΕ εσείς, μην ξεχνάτε την κάθαρση, σας υπενθυμίζουμε εμείς. Παράταση ωραρίου ζητάτε εσείς, φτιάξτε υποδομή, φωνάζουμε εμείς. Και το χειροκρότημα πέφτει αναλόγως. Στους κόλπους της Δικαιοσύνης, που προχθές, Σάββατο, υπέστη ακόμη μία δοκιμασία. Ήταν η τακτική γενική συνέλευση της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων. Το πεδίο πρόσφορο για κάθε είδους πρόταση, μομφή, αντιπαλότητα. Τα συμπεράσματα πολλά. Η ουσία μία. Η Θέμις δεν έχει πια κέφια… Και ο κύκλος εξακολουθεί να είναι φαύλος. Δηλαδή: Δικηγόροι και δικαστικοί λειτουργοί αποδοκιμάζουν έντονα την πρόταση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου για παράταση του ωραρίου λειτουργίας των δικαστηρίων.

Παράλληλα, οι μεν ζητούν επιτάχυνση, οι δε αποδίδουν τον φόρτο των δικαστηρίων στον δυσανάλογα μεγάλο, για τον πληθυσμό της χώρας, αριθμό των δικηγόρων που, για να ζήσουν, ενθαρρύνουν τη δικομανία των Ελλήνων. Επισήμως όλοι ζητούν αύξηση των οργανικών θέσεων των δικαστών, υλικοτεχνική υποδομή και άλλα. Ανεπισήμως όμως, όλοι γνωρίζουν την αιτία μιας ανίατης ασθένειας, το αντίδοτο της οποίας δεν θα βρεθεί ποτέ. «Μη ζητάμε μόνο λεφτά. Ας δουλέψουμε κιόλας…» τόλμησε να πει από το βήμα ο κ. Σανιδάς και μόνο που δεν εισέπραξε γιούχα. Ενώ ο πρόεδρος του Αρείου Πάγου, που υπεραμύνθηκε της απόφασης του Μισθοδικείου, καταχειροκροτήθηκε. Και δικαίως. Ποιος θα έλεγε όχι σε αυξήσεις αποδοχών; Την… παράσταση έκλεψε, πάντως, ο πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών. Απαλλαγμένος ο κ. Παξινός από την ανάγκη τήρησης προσχημάτων- ελευθερία που δεν είχαν οι άλλοι ομιλητές- κατάφερε να συνδυάσει τα θέματα που καίνε όλο το δικαστικό σώμα και, ουσιαστικά, να μιλήσει εξ ονόματός τους. Όχι στην παράταση ωραρίου. Ναι στις αυξήσεις αποδοχών. Όσο για την κάθαρση, καιρός είναι να τελειώνει. Και τυπικά, θα προσθέταμε εμείς. Αφού ουσιαστικά ό,τι έγινε, έγινε με αφορμή τις πρώτες αποκαλύψεις. Προκειμένου να φοβάται εσαεί ο δικαστής τη σκιά του, ας μείνει(που θα μείνει δηλαδή) και κανένας επίορκος ατιμώρητος. Ούτως ή άλλως, οι παροικούντες τη Δικαιοσύνη γνωρίζουν και πρόσωπα και πράγματα. Και τουλάχιστον τώρα έμαθαν να φυλάγονται…