Έμποροι τρόμου

Πυρηνικά ραντεβού στην Ελλάδα

Περίοπτη θέση ανάμεσα στις χώρες όπου έχουν σημειωθεί περιστατικά παράνομης διακίνησης πυρηνικών κατέχει η Ελλάδα, καθώς εδώ εντοπίστηκε η τρίτη μεγαλύτερη ποσότητα πλουτωνίου «προς πώληση».

Επίσης, υπάρχουν σαφείς ενδείξεις ότι στην Ελλάδα είχαν την έδρα τους μεσάζοντες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην αγοραπωλησία τεχνογνωσίας για πυρηνικά όπλα.

Εσωτερικό έγγραφο των μυστικών υπηρεσιών του Ιράκ με ημερομηνία 6 Οκτωβρίου 1990, το οποίο βρίσκεται στη διάθεση των «ΝΕΩΝ», αναφέρει στον υπεύθυνο του πυρηνικού προγράμματος:

«Σας αποστέλλουμε την προσφορά του Πακιστανού επιστήμονα δρa Αμπντούλ Καντίρ Χαν όσον αφορά στη δυνατότητα παροχής βοήθειας για την ανάπτυξη προγράμματος εμπλουτισμού ουρανίου και πυρηνικού οπλοστασίου.Ο προαναφερθείς προχώρησε στην εξής προσφορά:

«Έλληνας ο μεσάζων, του οποίου το όνομα είναι γνωστό στη Διεθνή Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας, αλλά δεν έχουν εντοπίσει ακόμα»

1.Είναι προετοιμασμένος να μας παρέχει σχέδια πυρηνικής βόμβας.

2.Να μας εξασφαλίσει τις προϋποθέσεις και τα υλικά από δυτικοευρωπαϊκές χώρες μέσω εταιρείας που διατηρεί στο Ντουμπάι.

3.Να πραγματοποιηθεί συνάντηση με τεχνικούς συμβούλους για την επεξήγηση ζητημάτων τεχνικής φύσεως όσον αφορά στα σχέδια. Ωστόσο, οι υπάρχουσες συνθήκες δεν επιτρέπουν την άμεση συνάντηση με τον προαναφερθέντα. Υπάρχει όμως η δυνατότητα συνάντησης με τον μεσάζοντα, με τον οποίο έχουμε επαφή και διατηρούμε καλές σχέσεις, στην Ελλάδα…».

«Η άμεση συνάντηση με τον Χαν δεν ήταν δυνατή εκείνη την περίοδο λόγω της έντασης που επικρατούσε εξαιτίας της μακρόχρονης κατοχής του Κουβέιτ από τους Ιρακινούς, ενώ “εκκρεμούσε” και η επίθεση από τις συμμαχικές δυνάμεις», λέει ο κ. Ντέιβιντ Ολμπράιτ, πρόεδρος του Ιδρύματος για την Επιστήμη και τη Διεθνή Ασφάλεια, που παρείχε το εσωτερικό έγγραφο των ιρακινών μυστικών υπηρεσιών στα «ΝΕΑ». «Για αυτόν τον λόγο προτάθηκε και η συνάντηση στην Ελλάδα με τον μεσάζοντα, ο οποίος διατηρούσε καλές σχέσεις με τους Ιρακινούς πράκτορες», επισημαίνει ο Ολμπράιτ, που συνεργαζόταν από το 1992 έως το 1997 με τη Διεθνή Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας και ήταν ο πρώτος άνθρωπος από μη κυ-βερνητική υπηρεσία των ΗΠΑ που διενήργησε επιθεώρηση στα πυρηνικά του Ιράκ.

«Πρόκειται για Έλληνα, του οποίου το όνομα είναι γνωστό στη Διεθνή Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας, αλλά δεν έχουν εντοπίσει ακόμα», αναφέρει ο κ. Ρόμπερτ Γουίντρεμ, δημοσιογράφος-παραγωγός του ειδησεογραφικού τομέα του αμερικανικού καναλιού ΝΒC, που έχει πραγματοποιήσει πλήθος ερευνών για το λαθρεμπόριο πυρηνικών υλικών και τεχνογνωσίας, εστιάζοντας στο δίκτυο συνεργατών του Πακιστανού δρος Αμπντούλ Καντίρ Χαν.

Άνοιξαν στόματα. Σήμερα, ο «πατέρας» της βόμβας του Πακιστάν, που έχει παραδεχθεί δημόσια ότι βοήθησε τη Νότια Κορέα και το Ιράν στην ανάπτυξη πυρηνικών, βρίσκεται σε κατ΄ οίκον περιορισμό στο Ισλαμαμπάντ έπειτα από χάρη που του απένειμε ο Πακιστανός πρόεδρος Περβέζ Μουσάραφ. Την ίδια ώρα, έπειτα από χρόνια σιωπής, ο Ντάνιελ Γκέιζες, ο πρώτος συνεργάτης του Χαν που σπάει τη σιωπή του επειδή έμαθε ότι βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο καρκίνου, παραχωρεί συνεντεύξεις στο γερμανικό περιοδικό «Ντερ Σπίγκελ» και την εκπομπή «Πανόραμα» του ΒΒC, κατονομάζοντας πρόσωπα και πρωταγωνιστές του μεγαλύτερου δικτύου διακίνησης πυρηνικών υλικών και τεχνογνωσίας στην ιστορία.


Το πλουτώνιο βρέθηκε, οι υποψήφιοι αγοραστές χάθηκαν

Στις 26 Ιανουαρίου 2001 άνθρωποι του Σώματος Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος της Κεντρικής Μακεδονίας ειδοποίησαν την Ελληνική Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας ότι στο δάσος Κουρί στη Θεσσαλονίκη υπάρχει θαμμένο κουτί που περιείχε ραδιενεργά υλικά. Μία μέρα μετά, ειδικό κλιμάκιο μετέβη στην περιοχή, όπου και διαπιστώθηκε ότι πλακίδια πλουτωνίου ήταν θαμμένα σε βάθος από 5 εκατοστά έως και μισό μέτρο. Από την ανάλυση των πλακιδίων στα εργαστήρια της Επιτροπής εξακριβώθηκε ότι η συνολική μάζα του ραδιενεργού στοιχείου ήταν περίπου 3 γραμμάρια. Ο τότε διευθυντής του ΣΔΟΕ Κεντρικής Μακεδονίας, κ. Γιώργος Κουκάκης, εκτιμούσε πως επρόκειτο για πλουτώνιο που είχε κλαπεί από τη Βουλγαρία το 1997, ενώ ταυτόχρονα υπήρχαν υποψίες ότι η ποσότητα έφτασε στην Ελλάδα μέσω Ουκρανίας. Ο χώρος όπου βρέθηκαν τα πλακίδια είχε περιφραχθεί ενώ για μικρό χρονικό διάστημα διακόπηκε και η υδροδότηση του κοντινού Ασβεστοχωρίου ώστε να εξαλειφθεί και η ελάχιστη πιθανότητα μόλυνσης των κατοίκων της περιοχής. Το ΣΔΟΕ έφτασε στη σύλληψη των δραστών έπειτα από δύο μήνες παρακολούθησης, αλλά δεν κατάφεραν να εντοπίσουν τους υποψήφιους αγοραστές.

«Κατά καιρούς περνούσαν από το γραφείο μου περίεργες φάτσες και μου έκαναν διαφόρων ειδών ερωτήσεις», λέει ο καθηγητής Πυρηνικής Φυσικής του ΑΠΘ κ. Κωνσταντίνος Παπαστεφάνου. «Μία από τις ερωτήσεις που θυμάμαι ήταν “Σε ενδιαφέρει το πλουτώνιο; Ξέρεις κανέναν που να τον ενδιαφέρει;”. Σύμφωνα με τον κ. Παπαστεφάνου, η Ελλάδα αποτελεί σταυροδρόμι διακίνησης πυρηνικών υλικών. «Μετά το 1991, οπότε και άρχισε το μεγάλο ρεύμα λαθρεμπορίας, το “μονοπάτι” περνάει και από τη χώρα μας. Αρχίζει από τη Ρωσία, περνάει από τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία, φτάνει στην Ελλάδα και από εκεί διά θαλάσσης συνεχίζεται η πορεία των υλικών προς Μέση Ανατολή, Πακιστάν, Λιβύη και άλλες ενδιαφερόμενες χώρες».


«Δειγμάτιζε πολώνιο και μολύνθηκε»

«Σκεφτείτε το: αν εσείς θέλατε να δολοφονήσετε κάποιον για να μην ανοίξει το στόμα του, θα τον δηλητηριάζατε με μια ουσία που θα τον σκότωνε μέσα σε τρεις εβδομάδες δίνοντάς του όλο τον χρόνο που χρειάζεται ώστε να μιλήσει στον Τύπο, όπως συνέβη στην υπόθεση Λιτβινένκο;».

O κορυφαίος αναλυτής των ΗΠΑ κ. Έντουαρντ Έπστιν, που ενεπλάκη στις έρευνες για τη δολοφονία του Τζων Φ. Κέννεντυ και για το τρομοκρατικό χτύπημα της 11ης Σεπτεμβρίου, μιλώντας στα «ΝΕΑ» διατυπώνει ένα διαφορετικό σενάριο για το τι συνέβη στον πρώην πράκτορα Λιτβινένκο: «Αυτό τού ατυχήματος κατά τον δειγματισμό πολωνίου σε ενδιαφερόμενους αγοραστές πυρηνικών υλικών. Και μπορώ να εξηγήσω το γιατί: Το μόνο μέρος στο οποίο μπορεί κανείς να βρει πολώνιο 210 είναι οι πυρηνικοί αντιδραστήρες, ενώ κατά τη μεταφορά του δεν εντοπίζεται από τα μηχανήματα ελέγχου. Είναι το πλέον κατάλληλο υλικό για να αποδείξεις ότι έχεις πρόσβαση σε πυρηνικά». Σύμφωνα με τους ειδικούς, ο χρόνος ημιζωής του πολωνίου, δηλαδή το χρονικό διάστημα που πρέπει να περάσει ώστε να μειωθεί η μάζα του στο μισό, ανέρχεται στις 138 ημέρες. Επιπλέον, είναι εξαιρετικά δυσεύρετο και ακρι-βό: ποσότητα ικανή να δηλητηριάσει κάποιον απαιτεί 15.000 παραγγελίες δόσεων σε «μαγαζί» ισοτόπων, οι οποίες κοστίζουν 900.000 δολάρια και διατίθενται μόνο κατόπιν παραγγελιών αφού ο χρόνος ημιζωής του δεν επιτρέπει στους εμπόρους να το στοκάρουν. «Και εδώ υπεισέρχεται το σενάριο του ατυχήματος: Αν ο Λιτβινένκο ήταν αυτός που είχε στην κατοχή του το φιαλίδιο από το οποίο διέρρευσε το πολώνιο, θα μπορούσε εύκολα να εξηγηθεί το γιατί δύο από τα μέρη που επισκέφθηκε βρέθηκαν πρωτογενώς μολυσμένα και όχι από σωματικές εκκρίσεις του. Εξάλλου οι δηλώσεις του Μάριο Σκαραμέλα, του Ιταλού συνδέσμου που βρέθηκε να είναι επίσης μολυσμένος, ότι στο παρελθόν τα ενδιαφέροντα του Λιτβινένκο αφορούσαν τη “μεταφορά” πυρηνικών εκτός Ρωσίας, ενισχύουν το σενάριο ότι μπορεί να πρόκειται για υπόθεση λαθρεμπορίας», υποστηρίζει ο Έπστιν.

Οι τελευταίες εξελίξεις. Τις υποψίες τους ότι ο Λιτβινένκο δηλητηριάστηκε στο μπαρ του ξενοδοχείου «Μillennium» εκφράζουν Βρετανοί επιθεωρητές. Ο Λιτβινένκο είχε συναντηθεί στο ξενοδοχείο με δύο Ρώσους επιχειρηματίες την 1η Νοεμβρίου, ενώ και οι επτά υπάλληλοι που εργάζονταν εκείνο το βράδυ στο μπαρ βρέθηκαν θετικοί στα τεστ μόλυνσης από πολώνιο 210. Οι επιθεωρητές εικάζουν ότι το πολώνιο 210 μπορεί να εισήλθε στον οργανισμό του Λιτβινένκο από τσιγάρο ή από ποτό, το οποίο ίσως να παρασκευάστηκε στον τέταρτο όροφο του ξενοδοχείου καθώς και εκεί βρέθηκαν ίχνη του ραδιενεργού ισοτόπου.