ΦΑΣΜΑΤΙΚΟΣ ΗΡΩΑΣ

Δυστυχώς η πολυμάθεια και ο μόχθος του συγγραφέα καταπλακώνουν και εξαφανίζουν τον πρωταγωνιστή του. Ο Αντώνιος υπάρχει ελάχιστα. Δεν αντιδρά στις προκλήσεις και ουσιαστικά δεν μπαίνει ποτέ σε πειρασμό. Είναι παθητικός, σχεδόν αδρανής και έχει τις λιγότερες ατάκες. Βλέπει την πλημμύρα των υπερφυσικών φαινομένων με δέος και κάποια αφέλεια. Όταν αποκρίνεται σε ερωτήσεις, οι απαντήσεις του είναι σχηματικές και υποδηλώνουν ήττα. Επιπλέον, αν και τα ιστορικά δεδομένα υποδεικνύουν ότι ο ασκητής ήταν αμόρφωτος, εδώ ο Αντώνιος παρουσιάζεται να έχει διαβάσει τα πάντα και να είναι εφοδιασμένος με όλα τα δογματικά όπλα για να μη λυγίσει. Με άλλα λόγια, όσοι έχουν διαβάσει τη Μαντάμ Μποβαρύ και την Αισθηματική αγωγή και έχουν θαυμάσει τα αλλεπάλληλα διλήμματα που θέτει ο συγγραφέας στους ήρωές του, προκειμένου να τους βασανίσει και να στήσει γύρω τους ένα πυκνό πλέγμα, δεν θα βρουν εδώ κάτι ανάλογο. Ο Πειρασμός του Αγίου Αντωνίου , εντούτοις, είναι οπωσδήποτε ένα βιβλίο πλούσιο και αποκαλυπτικό, ένα κείμενο που αποδεικνύει ότι ο Φλομπέρ δεν θα χωρέσει ποτέ σε βολικά θεωρητικά κουτιά.