Γεύσεις

Πες μου τι τρως, να σου πω πώς νιώθεις

Το φαγητό έχει άμεση σχέση με τη διάθεσή μας και με το πώς αντιμετωπίζουμε τον κόσμο κάθε ημέρα
Πολλοί συνάδελφοί μου, δυστυχώς , κρύβουν ένα μπουκαλάκι ουίσκι στο γραφείο τους ως αντίδοτο του στρες σε μία από τις πιο απαιτητικές δουλειές του κόσμου. Εγώ- ντρέπομαι να πω! – έχω το δικό μου αντίδοτο για το στρες: τη σοκολάτα! Μαύρη, πικρή, και πλούσια σε γεύση, είναι η φίλη της δύσκολης στιγμής, μια «φαγώσιμη πιπίλα», που έστω προσωρινά μου φτιάχνει το κέφι. Κάθε χρόνο τέτοια εποχή ζητώ ιδιαίτερα την παρέα της. Ίσως είναι η πίεση που είναι πάντα αυξημένη προς το τέλος της χρονιάς, πολλή δουλειά, επισκέψεις στο σπίτι, ένα άγχος να τα τελειώσω όλα πριν φύγουμε για το ετήσιο ταξιδάκι μας, οικογενειακά, για τις γιορτές. Πάντως, τον Δεκέμβριο νιώθω πάντα πιο στρεσαρισμένη απ΄ όσο συνήθως.

Τελικά, το φαγητό έχει άμεση σχέση με όλα όσα αισθανό -μαστε. Το μήνυμα, σαφέστατα, είναι ότι είμαστε ό,τι τρώμε, ότι η διατροφή και το κέφι έχουν μια πολύπλοκη, αναμφισβήτητη σχέση. Ίσως γι΄ αυτό υπάρχουν ακόμα και εστιατόρια που σερβίρουν – ας πούμε- «αφροδισιακά» φαγητά, όπως στρείδια, μανιτάρια και σοκολάτα. Ένα γνωρίζω, το οποίο βρίσκεται στο Μαϊάμι και λέγεται «Τάντρα». Σκοπός τους είναι να δημιουργήσουν στην πελατεία τους το κέφι για έρωτα.

Από τα παιδικά μας χρόνια μαθαίνουμε να αλλάζουμε το κέφι μας με το φαγητό. Η μητέρα μου έφτιαχνε μακαρόνια με τυρί στον φούρνο ή πουτίγκα σοκολάτας όταν ήμουν στενοχωρημένη. Ακόμα και οι πολυεθνικές έχουν καταλάβει τη δυνατότητα που έχει το φαγητό να βελτιώνει τη διάθεση. Σίγουρα γι΄ αυτό η εταιρεία ΜacDonalds, για παράδειγμα, προσφέρει το περίφημο προϊόν «happy meals» στα παιδιά- τα οποία υποτίθεται νιώθουν χαρά μόνο που σκέπτονται ότι θα πάνε εκεί να το απολαύσουν.

Τα φαγητά «της παρηγοριάς» είναι πολλά και όλοι μας έχουμε αυτά που μας καλμάρουν όταν χρειαζόμαστε μια αγκαλιά και δεν την βρίσκουμε. Οι υδατάνθρακες και η ζάχαρη είναι πρώτα στη λίστα τέτοιων φαγητών. Δεν ξέρω για εσάς , αλλά εγώ σίγουρα δεν μασάω ένα καρότο όταν νιώθω down!

Όλα αυτά περί φαγητού και κεφιού δεν τα βγάζω από το κεφάλι μου, κυρίως

Η πικρή μαύρη σοκολάτα με την πλούσια γεύση είναι η φίλη της δύσκολης στιγμής. Είναι το αντίδοτο του στρες

λόγω της μακρόχρονης εμπειρίας μου που αφορά τη σχέση της σοκολάτας με τη διάθεσή μου. Επιστημονικές έρευνες δείχνουν ότι το φαγητό δεν επηρεάζει μόνο το κέφι μας, αλλά τη συγκέντρωσή μας , την αντίδρασή μας στο στρες και την ετοιμότητά μας. Ορισμένες θρεπτικές ουσίες βοηθάνε τους νευρολογικούς μεταδότες στον εγκέφαλο. Οι αντιδράσεις μας αλλάζουν αναλόγως της τροφής. Κάποια φαγητά μας «βάζουν στην πρίζα»(όπως ο καφές), κάποια άλλα κάνουν το αντίθετο(μας ηρεμούν) και πάει λέγοντας.

Οι υδατάνθρακες, για παράδειγμα(ψωμί, ζυμαρικά, ρύζι, φρούτα, αμυ -λώδη λαχανικά όπως η πατάτα και το καλαμπόκι), αυξάνουν τη σεροτονίνη, μια δυνατή χημική ουσία στον εγκέφαλο η οποία «ρεγουλάρει» τα συναισθήματα. Οι υδατάνθρακες έχουν μια ηρεμιστική επιρροή. Βέβαια, τα πάντα είναι θέμα μέτρου. Υπερβολικές ποσότητες από υδατάνθρακες μας φέρνουν κατάθλιψη- αν όχι για κάτι άλλο, τουλάχιστον επειδή θα παχύνουμε! Η κατάθλιψη μάλιστα είναι κοινό φαινόμενο όταν αρχίζει κανείς τη δίαιτα Άτκινς (διότι το επίπεδο της σεροτίνης στον εγκέφαλό μας πέφτει απότομα όταν κόψουμε τους υδατάνθρακες). Από την άλλη, φαγητά με υψηλή περιεκτικότητα σε λίπος προκαλούν τεμπελιά και χαλάνε το κέφι. Εάν θέλουν να νιώσουμε καλά τρώγοντας υδατάνθρακες να προτιμάμε τους σύνθετους, όπως το μαύρο ψωμί, το κριθάρι, τη γλυκοπατάτα και τα φρούτα, και όχι το ψωμί πολυτελείας , τα γλυκά, τα ζυμαρικά με σάλτσες από κρέμα και τυριά(ακόμα κι αν φέρνουν στον νου παιδικές αναμνήσεις).

Οι πρωτεΐνες (στα ψάρια, το κρέας, τα πουλερικά και τα αυγά) αυξάνουν, τα πουλερικά και τα αυγά) αυξάνουν την ετοιμότητά μας και μας δίνουν ενέργεια. Η καφεΐνη, σε μετρημένες ποσότητες(1-2 φλιτζάνια την ημέρα), μπορεί να επηρεάσει θετικά την κατάθλιψη. Πρόβλημα δημιουργείται όταν πίνουμε υπερβολικές ποσότητες καφέ, γιατί τότε αυξάνει το άγχος και τη νευρικότητα και φέρνει πονοκεφάλους και ανησυχία.

Το παν, τελικά, σε όλα όσα κάνουμε και τρώμε είναι το μέτρο!

Έχοντας πει αυτό, έχοντας τρέξει και κολυμπήσει πρωί πρωί, και νιώθοντας την πίεση της καθημερινότητας, ε, ας αρπάξω λίγη σοκολάτα!


«Δόση» χαράς η σοκολάτα

Πολύς κόσμος βελτιώνει τη διάθεσή του με βιταμίνες και προϊόντα της εναλλακτικής ιατρικής. Η σωστή διατροφή όμως είναι ο καλύτερος τρόπος για να το επιτύχει.

Τροφές με υψηλή περιεκτικότητα σε ωμέγα-3 και ωμέγα-6 λιπαρά, όπως τα καρύδια και τα ψάρια (σκουμπρί, σαρδέλα σολομός), κάνουν καλό όχι μόνο στον οργανισμό, αλλά στην ψυχολογία μας. Δεν δίνουν την ίδια άμεση «δόση» χαράς που νιώθει κανείς έπειτα από μια σοκολάτα ή ένα κομμάτι ψωμί, για παράδειγμα, αλλά δρουν αργά και σταθερά για το καλό μας .

Το φολικό οξύ είναι άλλη μια ουσία που επηρεάζει το κέφι και η έλλειψή της συνδέεται με την κατάθλιψη. Το σπανάκι και τα πορτοκάλια είναι δυο εξαιρετικές πηγές φολικού οξέος.

Όλοι μας χαζοτσιμπάμε κατά τη διάρκεια της ημέρας. Η επιλογή των σνακ όμως είναι σημαντική. Δεν χρειάζεται να είναι κανείς ειδήμων για να γνωρίζει πως πρέπει να μείνει μακριά από τα τσιπς, τα γαριδάκια και άλλα τέτοια σκουπίδια. Αντ΄ αυτών μπορούμε να απολαύσουμε ένα άπαχο τυρί, όπως το ανθότυρο, με κράκερ ολικής άλεσης ή τσιπς από αραβικές πίτες(μπορούμε να τις φτιάξουμε μόνοι μας). Το αβοκάντο, τα αμύγδαλα, τα καρύδια, οι σταφίδες, ακόμα κι ένα αυγό βραστό είναι όλα κατάλληλα σνακ για να βελτιώσουμε το κέφι μας. Το φυστικοβούτυρο(βιολογικό κατά προτίμηση) είναι ένα από τα πιο υγιεινά τρόφιμα στα ράφια των σούπερ μάρκετ . Τα φρούτα είναι το καλύτερο σνακ.

Σε έναν τέλειο κόσμο θα ελέγχαμε και θα βελτιώναμε τη διάθεσή μας με τη σωστή διατροφή και μόνο. Σίγουρα υπάρχει σχέση μεταξύ του αυτών των δύο, αλλά η έρευνα έχει μακρύ δρόμο μπροστά της. Την επόμενη φορά που θα θέλετε να είστε σε ετοιμότητα για μια επαγγελματική συνάντηση, για παράδειγμα, χορτάσετε με πρωτεΐνες, ενώ εάν θέλετε να βρείτε την ηρεμία σας και να ριλαξάρετε, φάτε ένα σνακ με καλό μαύρο ψωμί.


Φάγαμε …στο «Χοχλιδάκι»

Χαίρομαι όταν ένα εστιατόριο πάει τόσο καλά που έχει την άνεση να ανοίξει και δεύτερο παράρτημα, σχετικά κοντά με το πρώτο. Μιλάω για τη γνωστή ταβέρνα του Χαλανδρίου, το «Χοχλιδάκι», που άνοιξε πριν από λίγους μήνες στο Νέο Ψυχικό, σε έναν χώρο ευχάριστο και φιλικό.

Με ελάχιστα διακοσμητικά στοιχεία, οι ιδιοκτήτες διαμόρφωσαν μια ζεστή, χαριτωμένη σάλα σε δύο επίπεδα, «γαρνιρισμένη» με πιπερίτσες, μοσχολέμονα, κι διάφορα από τη λαϊκή παράδοση, τα οποία έχουν τοποθετηθεί με «ανάλαφρο» χέρι. Το μενού περιέχει όλα τα κλασικά που περιμένει κανείς από ένα μεζεδοπωλείο, όχι πάντα όμως στην καλύτερη εκδοχή τους. Για παράδειγμα, η πιο απλή συνταγή, η «σαλάτα “Χοχλιδάκι”», ήρθε κατ΄ ευθείαν από το ψυγείο(πολύ κρύα – τόσο που η θερμοκρασία σκέπαζε την ίδια τη γεύση!). Η σαλάτα δεν είχε ντρέσινγκ- ούτε λάδι! Δεν ήταν η καλύτερη εισαγωγή για τα επόμενα.

Το τυρί παίζει μεγάλο ρόλο σε πολλά πιάτα. Είναι μια γεύση που αρέσει γενικώς στον πληθωρικό Έλληνα αλλά κουράζει, κυρίως όταν η χρήση του είναι βαριά- όπως στην κασερόπιτα, «η πιο πετυχημένη και δημοφιλής συνταγή από το 1986», όπως περιγράφει το μενού, η οποία είναι μια ασυνήθιστη εκδοχή πίτας , σε βαθύ σκεύος ψημένο με χοντρό φύλλο από πάνω, το οποίο σίγουρα θα μπορούσε να είναι πιο τρυφερό. Το «παστουρμαλί»(κοινώς πίτα Καισαρείας) είχε την ίδια σχεδόν εμφάνιση και ήταν πάρα πολύ αλμυρό. Το «μαστέλο στη θράκα», ένα τυρί χιώτικο στη σχάρα, ήταν απλό και ωραίο. Οι σαρδέλες ήταν λίγο ξεροψημένες(στη σχάρα κι αυτές), αλλά σε γενικές γραμμές ΟΚ. Οι γαρίδες σαγανάκι χαρακτηρίζονταν από την ίδια γενναία δόση αλατιού, με γαρίδες που δεν τις είχαν καθαρίσει- κάτι που μ΄ ενοχλεί ιδιαίτερα. Παραμείναμε εκεί, στην τυροφαγία και στη θαλασσινοφαγία, χωρίς χώρο πια να δοκιμάσουμε τα γαρδουμπά κια(για τα οποία ενημερώ θηκα εκ των υστέρων ότι είναι νόστιμα), ούτε το κλέφτικο, ούτε τον καβουρμά με αυγά μάτια, ούτε τις πικάντικες ντοματούλες στο τηγάνι με ούζο και μπούκοβο. Αφήσαμε λίγο χώρο για ένα καζάν-ντι-πι, το οποίο ήταν αρκετά ζελεδοειδές, κάτι που σίγουρα δεν θα αφήσει ιστορία στην αθηναϊκή εστίαση. Το «Χοχλιδάκι» ίσως θα έπρεπε να κινείται σε έναν καλύτερα στρωμένο δρόμο…

«Χοχλιδάκι»: Αδριανείου 3 1, Ν. Ψυχικό. Τηλ.: 210-6746.661

ΙΝFΟ

Τιμές:

Από 20-25 ευρώ το άτομο, με κρασί

Σέρβις:

Καλό

Ατμόσφαιρα:

Χαριτωμένη και λάιτ

Κουζίνα:

Μπεστ-σέλερ μεζέδες

Κάβα:

Ικανοποιητική

Σουφλέ σπανάκι

Για 4-6 μερίδες
1/2 κιλό σπανάκι, καθαρισμένο, πλυμένο και ζεματισμένο Αλάτι 2 κτ σούπας βούτυρο 1 μικρό κρεμμύδι, ψιλοκομμένο 1 σκελίδα σκόρδο, ψιλοκομμένη 2 κτ σούπας τριμμένη παρμεζάνα 2 1/2 κτ σούπας βούτυρο 3 κτ αλεύρι 1 φλιτζάνι(220 ml) γάλα ζεστό Μια πρέζα πάπρικα 1/2 κτγ φρέσκοτριμμένο μοσχοκάρυδο Αλάτι και λίγο άσπρο πιπέρι 4 κρόκους 5 ασπράδια(2/3 του φλιτζανιού) 1/3 φλιτζανιού τριμμένη εμεντάλ ή γλυκιά γραβιέρα Βούτυρο για το σκεύος Αλουμινόχαρτο για το ειδικό σκεύος του σουφλέ Σοτάρουμε το κρεμμύδι και το σκόρδο σε 2 κτ σούπας βούτυρο. Προσθέτουμε το ζεματισμένο σπανάκι το οποίο έχουμε στραγγίσει καλά. Σοτάρουμε για 3-4 λεπτά.

Βουτυρώνουμε το σκεύος του σουφλέ. Πασπαλίζουμε με την τριμμένη παρμεζάνα. Λειώνουμε το υπόλοιπο βούτυρο σε μια μέτρια κατσαρόλα. Προσθέτουμε το αλεύρι και χτυπάμε με το σύρμα για 2 λεπτά. Προσθέτουμε το ζεστό γάλα. Χτυπάμε με δύναμη χρησιμοποιώντας το σύρμα μέχρι να πήξει. Κατεβάζουμε και προσθέτουμε έναν προς έναν τους κρόκους, χτυπώντας δυνατά με το σύρμα.

Χτυπάμε τα ασπράδια μέχρι να γίνουν μια σφιχτή γυαλιστερή μαρέγκα.

Προσθέτουμε το ένα τέταρτο της μαρέγκας στο μείγμα της μπεσαμέλ και ανακατεύουμε γρήγορα και «αέρινα» με μια πλαστική σπάτουλα. Προσθέτουμε το σπανάκι, το υπόλοιπο τυρί και την υπόλοιπη μαρέγκα εναλλάξ, γυρίζοντας συνέχεια με τον ίδιο τρόπο. Περιχύνουμε το μείγμα στο ειδικό σκεύος.

Βάζουμε το σουφλέ να ψηθεί με το ράφι στο κάτω τρίτο του φούρνου. Μόλις μπει στον φούρνο χαμηλώνουμε τη θερμοκρασία στους 190 και ψήνουμε για 25-30 λεπτά, ή μέχρι να φουσκώσει και να ροδίσει. Σερβίρουμε αμέσως, αφαιρώντας το αλουμινόχαρτο.