Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου(που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Τη ζαρντινιέρα μην την κλαις

Αγαπητή Φοίβη, Κατά τη διάρκεια του νέου ξυλοδαρμού φοιτητή από αστυνομικούς στη Θεσσαλονίκη, ακούστηκε καθαρά από τηλεοράσεως ένας αξιωματικός να φωνάζει «είναι συλληφθέν… είναι συλληφθέν».

Ρωτήστε παρακαλώ τον κ. Πολύδωρα αν στα σεμινάρια αξιωματικών της Αστυνομίας , εκτός από μεθοδολογία διδάσκονται και συντακτικό από τις κασέτες του Παπαδόπουλου; Εκτός και αν τα γραμματολογικά τα ξεσηκώνουν από τους λόγους του Αγίου Πάσης Ελλάδος που ως γνωστόν και αυτός τότε την εποχή του Παπαδόπουλου επιμορφωνόταν. Το ενδεχόμενο να διδάσκονται Μποστ μού μοιάζει χλωμό.

ΥΓ: Αδέλφια φυλαχτείτε, διότι το πουλί της χούντας μοιάζει… αναγεννηθέν!

Με εκτίμηση, Κωνσταντίνος ο νευρασθενικός <Στη ζαρντινιέρα το έλεγε ο χριστιανός, αγαπητέ Κωνσταντίνε. Μην τον παρεξηγείτε. Οι ζαρντινιέρες, που ως γουρούνες και δο-λο-φό-νες(κατά το σύνθημα) βαρούν αλύπητα, προκαλώντας πονοκεφάλους στους υπουργούς όταν τους ζητάνε να εξηγήσουν πώς κάτι ρεμάλια φοιτηταριά της κακιάς ώρας πέφτουν επανειλημμένως και χτυπάνε πάνω τους, οι ζαρντινιέρες λοιπόν καταλαβαίνουν από άλλη γλώσσα. Πιο εθνικόφρονα. Πιο Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών. Κυκλοφορεί δε πως αντίστοιχη γλώττα χρησιμοποιήθηκε και στα τελετουργικά των επικεφαλής ζαρντινιερών(γνωστές ως γαλονάτες ζαρντινιέρες- γουρούνες- δολοφόνες), όπως βαπτίσεις Αλβανών- με το στανιό, για να μάθουν οι άτιμοι οι αλλόθρησκοι- αναμνηστικές συναθροίσεις με όραμα το αναγεννηθέν πουλί(που το ΄χασαν, λέει, και πολύ τους λείπει…) και άλλα χωροφυλακίστικα(για να ΄χουμε να θυμόμαστε). Όλα αυτά με την ανοχή των ακόμη πιο επικεφαλής που πολύ τα αγαπάνε αυτά τα εθνικοπατριωτικά, συνταγμένα ή ασύντακτα. Μην εξανίστασθε λοιπόν . Μια κωδική γλώσσα για να καταλαβαίνονται οι του ιδίου φυράματος ζαρντινιέρες είναι κι αυτή. Ακούει ο κύριος Μπαμπινιώτης; Ιδού η νέα ντοπιολαλιά της ζαρντινιέρας της εθνικοφροσύνης!
Μετρό, Μετρό τον καημό μου…

Κυκλοφορεί σαν αστικός θρύλος στις σήραγγες του Μετρό, από στόμα σε στόμα επιβάτη, ο «κακός» πεντάλογος. Το «must» του κακού επιβάτη του Μετρό ή το αντι-σαβουάρ βιβρ της σήραγγας, αν θέλετε.

Στην πρώτη θέση του «κακού» πενταλόγου φέρνει όλους εκείνους που στριμώχνονται στις πόρτες των βαγονιών και εισβάλλουν πιεστικά μέσα, μην αφήνοντας εκείνους που θέλουν να κατεβούν να κουνήσουν ρούπι. Διότι δεν είμαστε όλοι ίσα κι όμοια. Είναι πιο ίσα(και καθόλου όμοια) οι Ελληναράδες που μπαίνουν. Οι άλλοι ας κόψουν τον λαιμό τους.

Ακολουθούν εκείνοι που βρίσκουν τις κυλιόμενες σκάλες του Μετρό ως τόπους για κοζερί και μπουρμπούρ, καταλαμβάνοντας όλο το πλάτος . Οι… φαρδείς, πλατείς Ελληναράδες που δεν έχουν μάθει ότι η δεξιά πλευρά είναι για κοζερί και στάθμευση και η αριστερή «λωρίδα» για κυκλοφορία όσων βιάζονται. Στην τρίτη θέση είναι εκείνα τα ποταπά σκουλήκια(κατά τη διοίκηση του Μετρό) που τολμούν να θέλουν να πετάνε σκουπίδια σε καλάθους αχρήστων. Αυτά που ξέρουν να τα ξεχάσουν .

Κάδοι πάπαλα!

Στην τέταρτη θέση είναι όλοι εκείνοι που επιμένουν να κυκλοφορούν μετά τις 2 1.20 με το Μετρό και θέλουν και συχνά δρομολόγια. Να πάνε με το τρόλεϊ. Έτσι κι αλλιώς πιο συχνά περνάει…

Στην τελευταία θέση να μείνουν όσοι επιμένουν να συντονίζουν τα ρολόγια τους με το ρολόι του γλύπτη Θόδωρου στον σταθμό Συντάγματος. Σιγά μην μπει κανένας(του Μετρό) στον κόπο να συντονίσει την ώρα στο πάνω και το κάτω μέρος του ρολογιού. Να πάρουν το 1 41 αν θέλουν σωστή ώρα. Και σ΄ όποιον αρέσει, εντάξει;


Η Λασκαρίνα καραδοκεί

Αγαπητή μου Φοίβη, Οι εκλογές πέρασαν, αλλά εμένα μου έχει αποτυπωθεί στο μυαλό μια εικόνα και δεν λέει να μου φύγει.

Ο νεοεκλεγείς Κολοσσός του Μαρουσιού απ΄ το μπαλκόνι να χαιρετά τα επευφημούντα πλήθη, έχοντας στο πλευρό του φανταχτερή κυρία- υποθέτω σύζυγό του- σε αστραφτερό «περιτύλιγμα», φέρουσα στους ώμους λευκό «ζωντανό», ενώ τους οφθαλμούς σκίαζαν τα χρώματα του ουράνιου τόξου…

Η σκέψη μου ταξίδεψε μακριά, στο Βuenos Αires και συγκεκριμένα στην Ρlaza del Μayo, όπου η απαστράπτουσα Εβίτα, με τον Juan στο πλευρό της , χαιρετούσε τα πλήθη απ΄ το μπαλκόνι της Casa Ρ osada (Προεδρικό Μέγαρο). Και εκείνης η παρουσία, όπως και της δικής μας Εβίτας , εκτόπιζε αυτήν του συζύγου της ώστε να αναρωτιόμαστε: ποιος είναι ο «κύριος» πλάι στην «κυρία»- και όχι το αντίθετο.

Αυτό είναι άποψη Φοίβη μου και όχι η σχολιασθείσα παρουσία του «ροκ» υποψηφίου της Θεσσαλονίκης με το σκουλαρικάκι, ο οποίος, όταν οι πολιτικοί μας είχαν όραμα μια βιλίτσα στα Β.Π.

(βόρεια προάστια) ή έστω σε κυκλαδονήσι, εκείνος έφτιαχνε το «Κέντρο Προστασίας της αρκούδας και του λύκου» στο Νυμφαίο. Αυτό θα πει διαβάθμιση προτεραιοτήτων. Άντε γεια και καλά… κρασιά!

Φιλικά, Μάρα Σωτ., Κηφισιά <Μηηηηηη. Μη λέτε τέτοια, αγαπητή Μάρα μας, και μας ακούσει η κυρία Μιμή του θεάτρου μας και πάρει ιδέες και ποιος μας σώνει, τρομάρα μας. Γιατί μπορεί να ανακαλύψει πως έχουμε κι εμείς Εβίτες και να θέλει να μας ποιήσει (μετά ήθους και της ανάλογης επίδειξης μόδας με υπόθεση) μία επί της σκηνής. Γιατί τέτοια αστραφτερά κάτι της βγάζουν μέσα της και μας τα παίζει. Κρατήστε την Εβίτα του Μαρουσιού λοιπόν .

Καλά κρυμμένη. Μην τη δει και ξεθαρρέψει!