ΤΡΙΤΗ ΑΠΟΨΗ Ανεξέλεγκτη αστυνομική βαρβαρότητα

Οι τηλεοπτικές εικόνες με το φρικτό σκηνικό της σχεδιασμένης κακοποίησης του
Κύπριου φοιτητή στη Θεσσαλονίκη θα στοιχειώνουν για πολύ καιρό την ιδεολογική
εικόνα της αστυνομίας. Ωστόσο αυτό που σοκάρει ακόμη περισσότερο είναι το εξής
πράγμα.

Οι κουκουλοφόροι αστυνομικοί που χτυπούσαν αλύπητα τον σπουδαστή ένιωθαν
προφανώς μια διεστραμμένη ή γλυκιά απόλαυση από την ταπείνωση ενός αδύνατου
αντιπάλου, αφού διαφορετικά δεν μπορεί να εξηγηθεί γιατί συνέχιζαν να δέρνουν
έναν ήδη αιμόφυρτο και εξουδετερωμένο άνθρωπο.

Όμως η βαριά και ακατανόητη παρέκκλιση από τον νόμο δεν περιορίσθηκε μόνο στη
διαδικασία της σύλληψης. Και αυτό είναι πιο ανησυχητικό ακόμη, γιατί φανερώνει
ότι η βάρβαρη μεταχείριση του σπουδαστή ήταν απλώς ένα μέρος μιας ακραίας
αστυνομικής πρακτικής, η οποία μπορεί να εφαρμοσθεί και σε άλλους πολίτες.

Τι εννοώ; Κανείς δεν γνωρίζει γιατί κρατήθηκε απάνθρωπα ο κακοποιηθείς
φοιτητής στα αστυνομικά κρατητήρια και μετά τη σύλληψη, ενώ αιμορραγούσε και
θα έπρεπε να μεταφερθεί εσπευσμένα σε ένα νοσοκομειακό ίδρυμα. Μια τέτοια
κράτηση θα μπορούσε να νομιμοποιηθεί μόνο αν υπήρχε η αντίστοιχη παραγγελία
της αρμόδιας εισαγγελικής αρχής, όπως επιτάσσουν τα άρθρα 418 και 419 του
Κώδικα της Ποινικής Δικονομίας.

Μια τέτοια παραγγελία προφανώς δεν υπήρχε, γιατί κανένας σοβαρός και έντιμος
εισαγγελικός λειτουργός δεν θα δεχόταν να βάλει σε διακινδύνευση τη ζωή του
συλληφθέντος.

Επομένως η πολύωρη επέκταση της παραπάνω κράτησης ήταν εντελώς παράνομη και
διενεργήθηκε απλώς για να συνεχισθεί το ανελέητο ξυλοκόπημα του Κύπριου
πολίτη!

Όμως μέσα σε αυτό το πλαίσιο θα πρέπει να αναφέρουμε και κάτι άλλο. Έχω την
εντύπωση, δηλαδή, ότι οι προκείμενοι αστυνομικοί διέπρατταν ταυτόχρονα και το
αποκρουστικό αδίκημα της έκθεσης, στον βαθμό που χειροτέρευαν τους όρους της
ζωής ενός ανθρώπου, αφού απαγόρευαν τη μεταγωγή του σε ένα νοσοκομείο, ενώ
είχε ανάγκη από άμεση και γρήγορη νοσηλεία.

Μάλιστα, κάτι τέτοιο ήταν ιδιαίτερα εμφανές, αφού είχαν εκκολάψει με τη
φασιστοειδή τους μεθοδολογία ένα ανθρώπινο φυτό ή ένα ανθρώπινο απόρριμμα, αν
μου επιτρέπεται να χρησιμοποιήσω και σε αυτή την περίπτωση τον γνωστό όρο του
Ζ. Bauman ( «Οι απόβλητοι της νεωτερικότητας»).

Όλα αυτά αποκαλύπτουν την ύπαρξη ενός μικρού αστυνομικού μηχανισμού ο οποίος
λειτουργεί εντελώς αυτονομημένα, εξωθεσμικά και αυθαίρετα. Και για αυτές τις
επικίνδυνες εξελίξεις μεγάλη πολιτική ευθύνη έχει ο υπουργός της Δημόσιας
Τάξης, ο οποίος με τις ακροδεξιές του κορόνες περί πραιτώρων κ.λπ. άφησε τα
περιθώρια για να κυοφορηθούν τέτοιες ανεξέλεγκτες πρακτικές, που είναι
παντελώς ασύμβατες με την αυστηρή δομή ενός δυτικού κράτος δικαίου.

Βεβαίως τεράστια ευθύνη έχει και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, αφού ανέχεται τις
παραπάνω ακατανόητες πολιτικές τοποθετήσεις του υπουργού του. Έτσι η
καθυστερημένη κυβερνητική συγγνώμη και οι προσχηματικές μεταθέσεις των
προκείμενων αστυνομικών δεν έχουν κανένα νόημα, αν σκεφθεί κανείς ότι εναντίον
αυτών των ανθρώπων θα πρέπει κανονικά να κινηθεί ποινική δίωξη για το
κακούργημα του άρθρου 137Α του Ποινικού Κώδικα, δηλαδή για βασανιστήρια και
για άλλες προσβολές της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Επομένως πρέπει να αντισταθούμε ισχυρά απέναντι σε αυτό το εκφυλιστικό
φαινόμενο, το οποίο προϋποθέτει, όπως αναφέρει και o ειδικός εισηγητής των
Ηνωμένων Εθνών για τα βασανιστήρια, ένα συγκροτημένο σύστημα μέσα στο πλαίσιο
του οποίου κατώτεροι ή ανώτεροι αστυνομικοί ανέχονται ή υποθάλπουν παρόμοιες
πρακτικές βασανισμού (Torture and other cruel, inhuman or degrading treatment
or punishment, 14/8/2006).

Τέλος, θα πρέπει να μνημονεύσουμε ότι η κακοποίηση του φοιτητή δεν έχει καμία
σχέση με την εγκύκλιο του εισαγγελέα Θεσσαλονίκης για το πανεπιστημιακό άσυλο,
όπως σκόπιμα υπαινίσσονται μερικοί. Ίσα ίσα είναι απαραίτητο να έχουμε την
ίδια ευαισθησία και για τα κακουργήματα εκείνα που διαπράττονται μέσα στο
Πανεπιστήμιο (διά της εμφανούς καταχρήσεως του ασύλου).

Ποιο είναι το συμπέρασμα από όλα αυτά; Ο άγριος βασανισμός του φοιτητή
αποκαλύπτει έναν αστυνομικό μηχανισμό που λειτουργεί εντελώς αυθαίρετα και
παράνομα. Πρέπει να τον διαλύσουμε, γιατί τα βασανιστήρια χωρίζουν απαράδεκτα
τους πολίτες «σε ανθρώπους και υπανθρώπους» (Sofski)!

Ο Γρηγόρης Καλφέλης είναι καθηγητής της Νομικής Σχολής του ΑΠΘ.